Webblog FAW

Laatste rit....

2009-10-11T08:33:00.009+02:00

Gisteravond was het dan zover : rond 17.40u ben ik voor de laatste keer in de Alleweder gestapt en vertrokken richting Genk. Er stond een flinke bries maar gelukkig was het westenwind dus had ik wind mee. Ondanks de dreigende lucht toch het zeiltje er maar af gelaten, want natuurlijk wilde ik op mijn laatste rit wel met mijn armen comfortabel buiten hangen.

In Arendonk was het jaagpad onderbroken en moest ik een omleiding over een zandweg volgen. Datzelfde herhaalde zich vlak voor knooppunt 345 in de omgeving van Beringen-Mijn, alleen moest je daar naar de andere kant van het kanaal en stond aan de overkant geen omleiding meer aangegeven. Na 2 keer te zijn doodgereden in de industrie had ik de 3e keer wel geluk en kon ik opnieuw langs het water verder. Achterlijk k*tland ! Denk dat ik nog maar eens ga mailen naar de Dienst Scheepvaart ....

Voor de laaste keer op de foto,in de buurt van Kwaadmechelen ....

Afijn, voor de rest helemaal geen problemen. Zoals verwacht reed de Allweder voortreffelijk. Jonathan had me al verwittigd dat ik wel zou merken dat de Alleweder bij de laatste ritten heel lekker zou rijden en dat was ook zo. Ik had onderweg een beetje een dubieus gevoel : beseffen dat je nooit meer met de(ze) Alleweder zult rijden en tegelijkertijd dat er een nieuwe velomobiel in je garage staat. Maar het is niet zo dat ik met spijt in het hart of iets dergelijks om 20.35u in Genk voor Mark z'n huis stopte en de Alleweder overdroeg. Ik heb jaren met plezier met de Alleweder gereden en er in totaal 42.932km mee afgelegd, maar nu is het dus tijd voor iets anders, iets nieuws. Of dat zal bevallen, is nog een beetje afwachten en zal niet meer op deze blog te lezen zijn, hier houdt het na 196 berichten op. Wie geïnteresseerd is naar hoe het verder gaat, kan dat hier verder volgen.

Bij deze bent u bedankt voor uwwaandacht en misschien tot de volgende, doeg !

Laatste dagen ....

2009-10-07T08:39:00.003+02:00

Aangezien zaterdag as. mijn Strada zal worden afgehaald, begint het nu wel écht op te korten met de Alleweder. Nog een paar keer woon/werk verkeer, misschien nog één keer met de Alleweder naar Baarle om melk te halen en dan zaterdagavond mijn laatste rit .... Klinkt een beetje dramatisch, maar dat is het niet echt hoor. Ik moet morgen of overmorgen nog één keer naar Dronten om de zit te gaan passen en dan brengt Jonathan A. hem zaterdag in de loop van de dag voor me mee. 's Avonds rij ik de Alleweder dan zelf naar het Hasseltse, naar z'n nieuwe eigenaar. Dat is iets waar ik op stond : hem zelf voor de deur afleveren.

Ik denk wel dat dat een vreemde rit zal worden : beseffen dat dat inderdaad de allerlaatste keer in de Alleweder zal worden, na al die jaren. Jonathan vroeg me onlangs nog of ik niet zenuwachtig was met het oog op de Strada, maar dat valt eiglijk best mee. Het naderend afscheid van de Alleweder geeft een beetje een tweeledig gevoel : langs de ene kant vind ik het best wel eng om afscheid te (moeten) nemen van een vertrouwde fiets, waar je al de goeie en slechte kanten van kent, langs de andere kant is het een beetje met een bang hart afwachten hoe de nieuwe velomobiel zal zijn. Nu, gelukkig hoef ik me geen zorgen te maken over de zit, aangezien de Strada ook voorzien zal zijn van hetzelfde stoeltje. En voor de rest zal het ook best wel een flinke vooruitgang zijn vergeleken met de Alleweder, maar toch ....

Ik weet nu al dat ik een paar dingen zal missen : het grote instapgat, het zeiltje (hiermee bedoel ik dan vooral het regelen van de luchtinlaat), de naafversnelling ... Vooral dat laatste zal ik in het begin weer moeten aanleren : vooraf te anticiperen kwa schakelen. Totnogtoe maakte het geen bal uit of ik wel of niet onverwachts moest stoppen, een draai aan de schakelaar en ik zat gewoon in de gewenste versnelling. Dat zal vanaf volgende week dus wel wat anders worden. Dat zal na een tijdje waarschijnlijk ook wel weer een automatisme worden, maar toch ....
Ach ja, gedane zaken nemen nu eenmaal geen keer. Voor de tijd die me nog rest, ga ik nog lekker genieten van de Alleweder en wat er daarna komt, zien we dan wel weer ;-)

Naar Dronten ....

2009-09-16T19:00:00.005+02:00

Omdat over enkele weken mijn nieuwe velomobiel klaar zal zijn, ben ik vandaag naar Dronten geweest om bepaalde dingen af te spreken. Ik was vrij vroeg met de motor vetrokken zodat ik iets voor negenen al op de Vliet nr 6 stond. Voor de ingang van Velomobiel.nl stond een aanhanger met daarin de bodies van hun nieuwe model, de Strada. Er zaten twee witte in, ook een gele, een blauwe en een oranje. Eén van die witte wordt dus de mijne, best wel spannend !

Van tevoren had ik een lijstje met wensen/verzuchtingen gemaakt, die ik met Theo heb overlopen. Dat ging hoofdzakelijk over de led-verlichting vooraan en achteraan en uiteraard ook over een handgreep achteraan. Een ander ding was dat ik graag een stickervrije body wil hebben, omdat dat voor het ontwerp dat ik mijn hoofd heb een vereiste is. Dat was op zich geen probleem, alleen wist Theo mij te vertellen dat die oranje reflecterende bestickering achteraan het best wordt aangebracht voordat de led-lampjes worden gemonteerd. Anders is het kwasi onmogelijk om het netjes af te werken. Ik ga deze week nog langs bij het bestickeringsbedrijfje dat mijn Strada zal afwerken om de kleuren en het ontwerp te kiezen. Vermoedelijk zal de oranje sticker die achteraan standaard wordt bevestigd, toch nog bevestigd worden omdat dit een sticker is die onder verschillende invalshoeken reflecteert (in tegenstelling tot de witte reflecterende bestickering, die alleen reflecteert wanneer het licht er recht op schijnt).
Eind volgende week wordt er normaal gesproken begonnen met de opbouw van de mijne, we moeten nog een paar weekjes geduld hebben ....

De jongeman waarvan ik destijds de Alleweder van overkocht, blijkt nu vast bij Velomobiel.nl te werken. Ik vroeg hem of hij enig idee had hoeveel km's de Alleweder had gereden voordat ik hem kocht. Hij vertelde me dat hoofdzakelijk zijn vader met de Alleweder reed en dat die hem had overgekocht van de eerste eigenaar. In totaal zou er maximaal iets van een 10.000km mee zijn gefietst voordat ik hem had. Ik zit nu bijna aan de 43.000km, dus dat begint al een beetje te tellen, denk ik zo ;-)

BBQ-tocht Hamme

2009-08-16T13:07:00.004+02:00

Na heel wat gedoe op het GL-forum aangaande de HPV-verzekeringstoestanden had Wost uiteindelijk toch toegezegd om dit jaar de BBQ-tocht te organiseren. Aangezien het deze maanden hoogseizoen is op het werk zou het me alleen lukken om mee te rijden als ik zateragmorgen na een nacht werken naar Hamme fietste en zondagvoormiddag terug reed omdat ik zondag om 13.00u opnieuw moest beginnen werken. Nou ja, beter zo dan helemaal niet mee te kunnen rijden.
Zaterdagochtend omstreeks 06.35u vertrokken op het werk richting Hamme. De fietstocht zelf startte om 10.00u, dus dat moest haalbaar zijn. Via het jaagpad richting Schoten, waar Vital op mij stond te wachten (nou ja, wachten is niet correcte woord : hij was al om 04.00u thuis vertrokken en was al een half uurtje eerder aan knooppunt 16 dan ik). Vandaar samen richting Antwerpen centrum gefietst naar de Kennedyfietstunnel om zo onder de Schelde te fietsen. Aanvankelijk waren we van plan om via het fietsroutenetwerk naar Hamme te rijden, maar dat is slechts zelden de korste route (of de meest aangename) om te rijden. Tussen knooppunt 47 en 48 hielden we het voor bekeken en zijn we via de gewone weg richting Bazel gefietst. Even later kwam Mireille ons vergezellen, want die ging ook mee. Pas in Rupelmonde kan je met de fiets de Scheldedijk op en vandaaruit was het opnieuw heerlijk bochtig fietsen tot in Hamme. Met een kwartierje vertraging waren we bij Wost, waar vrouwlief en anderen al stonden te wachten (én we waren met 3 Alleweders!). Nieuw was dat Wost dit jaar een tocht in een 8-vormige lus had gemaakt, dus 's middags waren buiten halverwege ook terug in Hamme waar we een heerlijk bord soep bij onze boterhammen kregen. Daarna nog het tweede deel van de tocht. Het was prachtig fietsweer : blauwe lucht en sterke zon, gelukkig stond er een briesje, anders waren we zeker verbrand.

's Avonds was er dan de BBQ, zoals we gewend zijn van Wost weer prima verzorgd. Met de buik vol lekkerigheid en vocht kwam tegen 22.00u de spreekwoordelijke man met de hamer flink op mijn bol kloppen en ben ik te bed gegaan. Onnodig te vertellen dat ik als een blok in slaap viel en pas 's ochtends rond 06.30u wakker werd. Rond 08.00u zijn we dan -na bezoek aan de lokale bakker- vertrokken richting Antwerpen. Deze keer vanaf Rupelmonde op de grote baan tot aan de fietstunnel, wat misschien wel wat minder aangenaam is dan op landwegeltjes te fietsen, maar stukken sneller en gerichter is. Rond 09.10u waren we dan ook al de fietstunnel door en een kwartiertje later nam ik afscheid van Vital die nog richting Limburg moest. Ik was wat vroeger thuis dan gepland (om 11.15u stond ik thuis al onder douche), zodat ik toch nog samen met vrouwlief kon middageten voordat ik naar het werk moest.
Fotoos van het gebeuren vind je hier

Onderweg in het Scheldeland ....

Bezoek

2009-08-12T07:37:00.011+02:00

Afgelopen zondag heb ik nog eens 2 liggers op bezoek gehad : Johan C. en Mark V. Ze kwamen allebei met de fiets uit Limburg gereden en de bedoeling was dat Mark eens een proefrit met m'n Alleweder kwam maken. Hij had altijd al gezegd dat hij mijn Alleweder wilde overkopen als ik hem ooit weg deed en nu mijn Strada eraankomt, wilde hij er natuurlijk ook eens een keer mee gereden hebben. Omdat hij wat kleiner is uitgevallen, moest de stoel een gaatje naar voren omdat de trappers anders te ver stonden. Dat ging al wat beter, maar bleek achteraf nog niet helemaal ideaal te zijn. Johan wilde wel eens een Rans CF fiets proberen, dus dan maar met 2 Rans-en en een Alleweder naar het jaagpad om te proefrijden.

Het was echt een heel vreemd zicht om een vreemde met je velomobiel te zien rijden en ook vond ik dat de Alleweder vrij lawaaierig. Als je er zelf mee rijdt, klinkt-ie in elk geval veel stiller. Al snel verscheen er een glimlach op Mark z'n gezicht, dus dat zat wel goed. Na een tiental minuutjes rijden zijn we teruggedraaid, nadat Johan en ik van fiets waren gewisseld (hij de 700X en ik de Z Pro). Johan vond de 700X al meteen beter zitten, al zouden het identieke zadels moeten zijn. Hij vond de Rans-en in elk geval ook heel fijn rijden -waar heb ik dat nog meer gehoord ;-) ? Onderweg naar huis kwam Mark naast ons fietsen en riep ons toe : "Verkocht !" Niet echt een verrassing, want ik weet dat hij al lang zat te wachten op mijn Alleweder (hij is er eiglijk al een tijdje een beetje verliefd op, heeft hij pas nog laten ontvallen). De trappers stonden nog nét iets te kort, maar de stoel kan nog 1 gaatje naar voren en gelukkig past de stoel net tussen de wielkasten, dus is dat geen enkel probleem.

Hoewel het toch vreemd zal zijn om afscheid te nemen, is het in elk geval toch een geruststelling om te weten dat je velomobiel bij iemand terecht komt die er zorg voor zal dragen. Zelf heb ik er al deze jaren ook zorg voor gedragen en dat zal dan niet ophouden eens de Alleweder een nieuw baasje krijgt. Volgens de planning zal ik mijn Strada eind september/begin oktober ergens moeten hebben en tot dan blijf ik natuurlijk nog met de Alleweder rijden. Ik heb met Mark afgesproken dat ik hem voor zijn deur zal afleveren als het zover is. Maar eerst zelf nog wat genieten, want net nu rijdt-ie natuurlijk ontzettend lekker, alsof-ie weet dat ....

En weer terug !

2009-07-25T23:44:00.009+02:00

Afgelopen zondag na mijn nacht-shift (mét overwerken, wat dacht je ?!) in één ruk naar Geluveld gereden. Wat was ik blij dat ik de Alleweder bij me had ipv de Stratus XP, want anders zou ik er met die wind zeker niet zijn geraakt ! Ik had een lijstje met knooppunten bij met bij sommige van die punten de plaatsnamen bijgeschreven. En voor alle zekerheid had ik ook de Sterkste Fietskaart van Vlaanderen bij me, voor het geval dat. Dat laatste bleek niet nodig, want er ontbrak geen enkel bordje. Het is zeker niet de kortste route, maar wel de meest autoluwe en zo zie je nog wat van het Vlaanderland .... Tot aan Antwerpen ken ik de weg al blindelings (gewoon jaagpad langs het kanaal volgen), nieuw was dat deze keer op de brug van de Noorderlaan het fietspad aan de andere kant lag. Wat ook nieuw voor mij was, is dat bij het kiezen van de fietsroutes kennelijk vreemde aspecten meespelen. Zo waren er verschillende stukken midden doorheen een weide, of een stukje tussen de rand van een maisveld en een grachtje, waar zelfs 2 bukfietsers elkaar niet kunnen kruisen. Vreemd ....

Gelukkig géén tegenliggers ...

Zoals verwacht had ik de hele tijd wind tegen en dat vordert niet echt zoals je zou willen. Ik kon me nog redelijk goed wakker houden, maar zo rond een uur of 3 in de namiddag kwam de spreekwoordelijke hamer verschillende keren langs die af een toe een tik gaf. Veel problemen gaf dat niet, al zullen een paar boeren wel vreemd hebben opgekeken toen ik hun erf opreed in plaats van een bocht te nemen ;-). Rond 17.45u kwam ik eindelijk op de plaats van afspraak aan met iets van een 215km op de teller. Onnodig te vertellen dat ik de nacht van zondag op maandag heb geslapen als een roos !

Het aantal deelnemers was dit jaar eerder laag, waar dat precies aan ligt weten we ook niet, maar het was in elk geval een leuke groep. Nieuw in de Flanderstour dit jaar was dat we niet elke avond op een andere plaats onze tent opstelden, maar 2 keer op dezelfde plaats sliepen. Dat maakte dat we 2 dagen wat langere tochten konden maken omdat we dan zonder bagage konden fietsen. Dat werd door alle deelnemers prima bevonden en zal waarschijnlijk behouden blijven voor de volgende edities.
Kwa weer hebben we geluk gehad, want we hebben bijna de hele week flink wat zon gehad (en ook flink wat wind, maar dat is natuurlijk altijd een factor in de Westhoek). Alleen donderdag voormiddag en vrijdag hebben we buien gehad.

Omdat één deelnemer van vrijdag op zaterdag bleef overnachten, zijn mijn vrouw en ikzelf ook nog in Geluveld blijven slapen en ben ik pas vanochtend terug gefietst. Gelukkig had ik afgelopen nacht voor de afwisseling nog eens goed geslapen (ik doe gewoonlijk nauwelijks een oog dicht in de tent), zodat ik uitgerust kon vertrekken. De wind was iets verzwakt vergeleken met zondag maar blies nog lekker westelijk, wind mee dus !

Meteen nadat ik was vertrokken, merkte ik dat mijn stuur wat los begon te komen : wanneer ik een bocht moest nemen en aan mijn stuur draaide, draaiden de voorwielen niet altijd meteen mee. Wat dan weer als gevolg had dat als ik terug recht aan het rijden was, mijn stuur scheef stond. Nou ja ! Ik heb allerlei gereedschap aan boord, maar grote sleutels voor het balhoofd natuurlijk niet ! Dus vanaf dat moment maar flink afremmen in de bochten en sommige rechte stukken met een scheefstaand stuur gereden.
Tot aan de overzet in Terdonk liep alles redelijk lekker, totdat op het veer een andere fietser mij aansprak en vroeg of ik wist dat ik een lekke band had. Niet dus ! Aan de overkant de Alleweder aan de kant gezet en het gaatje gezocht in de binnenband. De doorn die het had veroorzaakt, zat nog in de buitenband. Hmmm, plakkertjes bleek ik niet bij me te hebben, dan maar een reservebandje. Die zat er zo op, alleen bleek het ventiel niet op het pompje te passen dat ik bij me had. Hoe kan dat nou weer ??? Ik had nog speciaal een Blackburn pompje meegenomen omdat die zo lekker veel lucht blaast, maar het ding wilde maar niet over het ventiel heen schuiven. Met héél veel moeite lukte het me eindelijk dan toch en kon ik verder rijden. Maar niet voor lang, want meteen voelde ik al dat er een slag in de band zat. Opnieuw de binnenband afgelaten, die eruit gehaald en terug opnieuw erin gestopt, opnieuw met héél veel moeite opnieuw opgepompt en ... nog steeds een bobbel in de buitenband. Pas toen zag ik dat er een scheur in de buitenband zat die de bobbel veroorzaakte. Ja zeg, wanneer was dat weer gebeurd, ik was toch nergens tegengereden ??? Ik moet het nog nakijken, maar ik geloof dat de beide voorbanden nog maar amper iets van een 3.000km hebben gereden .... Afijn, ik zat nog maar in de helft, dus de rechterband maar iets minder hard opgepompt en dan maar met een bobbelend rechtervoorwiel naar huis gereden. Harder dan 30km/u heb ik niet gereden, want dat was gewoon niet te doen. In de buurt van St-Job in't Goor kwam ik ineens een gele en een rode velmobiel tegen, dat bleken Marcel Superbeekie Beekmans en Paul te zijn die een stukje België aan het doen waren. Zij waren vanochtend in Amsterdam vertrokken. Redelijk moe en met een linkervoet die wat zeer begon te doen (mijn spd-sandaal begon te irriteren) was ik iets na 18.00u thuis. De Alleweder meteen in de garage gezet (herstellingen zijn voor morgen), een douche genomen en lekkere pasta gesmuld die vrouwlief intussen had klaargemaakt.

Vreemde scheur ....

Flanders Tour 2009

2009-07-18T15:26:00.005+02:00

Maandag as. start de Flanders Tour 2009 in Geluveld (vlakbij Ieper). Omdat er nogal wat mensen zijn die van een flink eind daarvandaan komen, is er geregeld dat er al vanaf zondagavond gekampeerd kan worden. En aangezien mijn vrouw en ik deel uitmaken van de organisatie, moeten we daar zondagavond ook aanwezig zijn. Vrouwlief komt met de auto met aanhangwagen om haar Kettwiesel mee te brengen, ik zal dus zelf moeten trappen. Het zal niet meevallen om morgen dat hele eind te gaan fietsen, ik moet vannacht nog gaan werken én het is iets van een 200km ver. Langs de andere kant heb ik de hele dag om in Geluveld te raken, dus ik hoef niet te racen. Aankomen zal méér dan voldoende zijn !

Aanvankelijk was ik van plan om net zoals afgelopen jaar met de Stratus XP te gaan rijden, maar omdat er vrij regenachtig weer wordt voorspeld, er een flinke zuidwestenwind staat én het een flink eind trappen is, ga ik dit jaar toch maar met de Alleweder. Het zal meteen de eerste echte fietsvakantie voor de Alleweder worden, want dat heb ik er nog niet mee gedaan.

Het aantal inschrijvingen voor dit jaar is laag, waar dat precies aan ligt weten we ook niet, maar met een kleine groep rijden heeft ook z'n voordelen en wie weet, is het misschien nog wel leuker ook. Opvallend is wel dat dit jaar slecht 1 landgenoot heeft ingeschreven, al de rest zijn buitenlanders. Op zich maakt dat natuurlijk geen bal uit, het zal alleen mijn Engels en Duits er maar op vooruit doen gaan. Ik kijk er in elk geval wel naar uit om er weer eens een weekje tussenuit te zijn !

Nieuwe kettingrol

2009-07-06T10:34:00.009+02:00

Zoals aangekondigd heb ik vandaag de nieuwe kettingrol gemonteerd in mijn Alleweder. De oude rol (nog eentje van Flevobike) had er net geen 41.000km op zitten en is al een tijdje echt helemaal op. Niet dat je daar iets van merkt, buiten misschien een beetje meer lawaai. Op Cycle Vision stond Alligt.nl met nieuwe kettingrollen en aangezien die maar liefst 3 keer goedkoper zijn dan die van Terracycle, heb ik er eentje meegebracht.

Zoals je op de foto kan zien, is de nieuwe rol (rechts op de foto)maar een beetje kleiner dan de oude wat op zich geen enkel probleem is.

De oude rol, die kan weg, want die is echt helemaal op :

Ik ben net even naar de winkel gereden met de nieuwe kettingrol en hij is inderdaad merkbaar stiller (of moet ik schrijven : minder luidruchtig ?). In elk geval is de hele aandrijving een stuk stiller geworden, wat het rijden alweer wat prettiger maakt. Soms zit het inderdaad in de kleine dingen des levens (zei hij wijselijk -ahum ;-)

Terug van Cycle Vision

2009-07-06T07:38:00.008+02:00

Zo, we zijn weer terug van weggeweest. Afgelopen donderdagavond aangekomen op camping d'n Mastendol in Rijen, waar we met enkele Gentse Liggers hadden afgesproken. We hadden niet veel zin om tussen de massa in in Tilburg zelf te zitten en dat bleek een goeie keuze te zijn : het veldje waar we op stonden had flink wat bomen, wat bij de tropische temperaturen voor aangename schaduw zorgde. Vrijdag en zaterdag heb ik als vrijwilliger meegeholpen, waarbij ik al flink mijn ogen heb kunnen uitkijken.

Waar ik het meest naar uitkeek was uiteraard het nieuwe model van Velomobiel.nl, waarmee Ymte naar Tilburg was gekomen. Er was voorafgaandelijk wat heen -en weergemaild ivm de naam van dit nieuwe model, maar uiteindelijk is het STRADA geworden. Hier zie je al een fotootje dat op Ligfiets.net verscheen net voordat Cycle Vision begon :

de nieuwe Strada

Kennelijk was ik niet de enige die naar een Quest met open wielkasten verlangde, want enkele maanden voordat mijn Quest zou worden afgeleverd, vernam ik dat er dit nieuwe model aankwam. Ik heb dan gevraagd om de door mij bestelde Quest door te schuiven op de bestellijst en mij ineens op de bestellijst van hun nieuwe model te zetten. Iets korter dan de Quest, iets langer dan de Mango, kortom : een waardige opvolger van de Alleweder, lijkt me. De hoop dat de Strada iets stabieler is dan de Quest werd al meteen de kiem in gesmoord toen Ymte er gisteren mee overkop ging toen hij op een rond punt wilde keren tegen 47 km/u, maar dat soort van extreem hoge bochtsnelheden zijn toch niet aan mij besteed ...

Op de beurs was wel het één en ander leuks te zien. Vooral de Raptobike trok alweer mijn aandacht. Toen ik deze fiets bij de eerste introductie op CV zag, viel die mij al meteen op : een eenvoudig en strak ontwerp, dat nog eens betaalbaar blijkt te zijn ook. Helaas met een kuipzitje. Dit jaar stond ik echter opnieuw te kwijlen bij de stand en zondagmorgen ben ik er op het proefparcours toch eens een ritje mee gaan maken. En dat beviel goed ! Het sturen met een voorwielaandrijving viel 100% mee, ook al wist ik van tevoren niet wat ik ervan moest verwachten. Ik heb nog steeds geen ligfiets die we zonder aanhangwagen met onze auto kunnen vervoeren, maar een Raptobike is natuurlijk wel érg compact .... Wel héél erg verleidelijk natuurlijk ;-)

Leo Visser van Alligt had nieuwe kettingrollen bij, waarvan ik er eentje heb gekocht voor in de Alleweder. Het tandwiel in het midden van de rol is wel van plastic, maar Leo is er erg gerust in en vertelde me dat als ik het kapot zou rijden, ik meteen een nieuwe kon krijgen. Aangezien de huidige kettingrol echt helemaal op is, gaat er vandaag de nieuwe rol nog in. Eens benieuwd of het wat scheelt kwa geluid.

De Velayo heb ik eindelijk ook eens een keertje in het echt kunnen bewonderen, maar man man man, wat is dat een hoge velomobiel !!! Je zou het niet meteen zeggen als je er fotoos van ziet, maar het is een hele grote velomobiel. Ik vind dat-ie een ontzettend knappe stroomlijn heeft, alleen lijkt het niet echt een praktische velomobiel : open wielen vooraan, geen echte vering (alleen de zit is gedempt), sturen op het achterwiel .... Er was niet de mogelijkheid om er een proefritje mee te doen -anders was ik zéker van de partij geweest-, maar dat komt er vast ooit nog wel eens van.

Zaterdag werd ik verschillende keren aangesproken door mensen die duidelijk interesse hadden voor de Stratus XP. Er was zelfs een landgenoot van Diepenbeek bij die zelf een Easy Racer heeft, maar een comfortabelere zit wil. Nadat hij met de XP een rondje op de parking had gereden, keerde hij terug met een glimlach van oor tot oor en vertelde me dat hij ook zo'n zit wilde. Wat mij wel verbaasde, is dat iedereen de XP nog vond meevallen kwa gewicht. Ik kan natuurlijk niet echt vergelijken met andere LWB's, maar licht zou ik mijn XP toch niet echt noemen. Het was in elk geval weer een geslaagd weekend.

Naar Cycle Vision

2009-07-02T12:13:00.005+02:00

Dit weekend heeft Cycle Vision weer plaats, deze keer vrijd dicht bij huis, namelijk in Tilburg. Ben ik bij de vorige edities steeds met de Alleweder er naartoe gereden, dit jaar zal het met de Stratus XP zijn. In het voorlaatste nummer van Ligfiets& stond een stukje van mij over de XP en daar hebben een paar mensen op gereageerd met de vraag of het niet mogelijk was om de XP mee naar Tilburg te brengen. Aangezien het weekend droog en warm lijkt te worden, blijft de Alleweder dit jaar dus thuis. We vertrekken vanavond al naar Rijen, waar we met de Gentse Liggers op een camping hebben afgesproken. Vrijdag en zaterdag gaan zowel mijn vrouw als ikzelf een handje toesteken (heb ik mijn contributie voor de NVHPV ook weer verdiend), maar vooral : kijken kijken kijken ! Dit jaar is het eindelijk weer eens écht een editie met dingen om naar uit te kijken (oa de Velayo in levende lijve, Velomobiel.nl brengt hun nieuwe velomobiel mee -zelfs de naam staat nog niet vast!- ), reden genoeg dus om niks te missen !
Wordt vervolgd !

Verkenning voor Cycle Vision III

2009-06-21T23:52:00.002+02:00

Zoals ik al schreef in mijn vorige post : 3e keer, goeie keer en vandaag was het dus zover. Omdat het mooi weer was, wel met de Zenetik Pro ipv de Alleweder naar het Bels Lijntje. Voor alle zekerheid had ik toch maar een plannetje van Google Maps afgedrukt en meegenomen, deze keer wilde ik er toch écht wel geraken.
Op de Bredaseweg in Tilburg bleek er naast de Burg. van Voorst tot Voorstweg (what a name !) toch een fietspad te lopen, ook al zegt mijn ANWB-wegenatlas van niet (maar die dateert dan ook al van 2002). Ik dus maar dat fietspad op en dat kon ik volgen tot op de .... Reeshofdijk ! Ik deze afgefietst en wat stond er op het einde van de Reeshofdijk ? Juist ja : een bordje met daarop : Sportpark/zwembad Reeshof. Dit gewoon gevolgd en voilà, ik was er ! Het kaartje dat ik bij me had heb ik niet eens nodig gehad en o ja, voor diegenen die het willen weten : het is exact 35km van deur tot sporthal ;-)

Verkenning voor Cycle Vision II

2009-06-16T09:08:00.003+02:00

Had ik enkele weken geleden de "verkenning" gedaan voor CV, achteraf bekeken bleek ik helemaal verkeerd te zitten. Ik was wel naar een sportcentrum gereden dat naast het Wilhelminakanaal lag, maar kennelijk dus aan de verkeerde kant. Geen probleem, zó ver ligt Tilburg nu ook weer niet van mijn deur dus gisteren nog maar eens een keer die kant op. Op het kaartje dat op Ligfiets.net staat stond aangegeven dat het Sportpark in de buurt van het Station moest liggen en dat weet ik maar al te goed liggen. Kon niet missen dus. Toch wel !

Nadat ik onderdoor het Station was gefietst ben ik meteen naar rechts gegaan in de hoop dat ik dan het sportcentrum vanzelf wel tegen zou komen. Maar ik kwam midden in een woonwijk terecht en even later reed ik dood tegen een bos aan. Maar rechts van mij lagen een paar voetbalvelden langs het treinspoor, zou dat het kunnen zijn ? Nee, dat was het ook niet. Gelukkig kwamen er net een paar wandelende vrouwen voorbij, waar ik de weg aan vroeg naar Sportpark Reeshof. Eén van de dames wist dat wel liggen : gewoon de weg rechtdoor blijven volgen en dan kwam ik er vanzelf op uit ! Simpel, nietwaar ? Kennelijk een beetje té simpel, want ik kwam op een rond punt uit waar in de verste verte geen sportcentrum was te zien. En de volgende voorbijganger die ik aansprak, had er nog nooit van gehoord. Nou ja ...

Dan meer weer terug richting België gefietst, lekker weertje, inmiddels was ook de wind gaan liggen, dus lekker genieten. Na aankomst thuis toch maar even het exacte adres opgezocht en via Google Maps gekeken waar we precies moeten zijn dat eerste weekend van juli. Derde keer, goeie keer, zullen we maar denken !

Hollandser kan een bank niet zijn, wel ?

Lustrumtreffen Hengstdijk

2009-05-03T17:12:00.004+02:00

Afgelopen weekend had het ligfietstreffen van de Gentse Liggers plaats en omdat het de 5e keer was, meteen een lustrumtreffen. De plaats van het treffen was dit jaar Hengstdijk, een plaatsje net boven Hulst. Aangezien de 1e mei dit jaar op een vrijdag viel, hadden de meeste mensen een lekker lang weekend. De weersvoorspelling was redelijk goed, alleen voor zondag was motregen voorspeld, vandaar dat ik er met de AW naar toe ben gereden. Vrijdagochtend eerst nog een paar uurtjes geslapen na mijn nacht en vroeg na de middag vertrokken richting Antwerpen. Zoals gewoonlijk via het jaagpad tot in Schoten, waar ik dan richting Noorderlaan wilde fietsen. Maar die weg bleek nog steeds afgesloten, zodat ik de omleiding maar ben gevolgd en helemaal via Luchtbal moest rijden om op de Noorderlaan te geraken. Het fietspad op de Noorderlaan zelf blijkt de naam fietspad totaal onwaardig : zo vol putten en onregelmatigheden en vuiligheid .... Het vervolg via de Londonstraat en de Amsterdamstraat naar de Scheldekaaien was al niet veel beter, maar uiteindelijk belandde ik toch aan de Sint-Annatunnel. Op Linkeroever wachtte Bart C. mij op om samen verder te fietsen. Die heeft een gps op zijn fiets, dus hoefde ik alleen maar te volgen. Rond half zes kwamen we aan op de camping, waar ik net op tijd was om vrouwlief te helpen met het opstellen van de tent. Dat de spaghetti heel goed smaakte, hoeft geen betoog .... Er werd nog een avondtocht gereden, maar die bleek flink ingekort omdat het al zo vroeg donker was (?).

Zaterdag stond er na het ontbijt een fietstocht op het programma, een lange en een korte tocht. Samenkomst 's middags van beide groepen was bij hetzelfde cafeetje, waar we onze boterhammen konden verorberen. Daarna weer in 2 groepen verder en niet veel later bereikte ik alweer (maar wss wel de laatste) mijlpaal van de AW : 40.000km op de teller ! Maar een ietsiepietsie minifeest-moment gehad (we waren tenslotten een tocht aan het rijden) en de AW in stilte nog veel veilige km's gewenst (!).

Hieperdepiep !!!

Zaterdagavond de beruchte BBQ waar er zoals gewoonlijk weer veels te veel eten was voorzien (maar dat lag ook deels aan de mensen die op het laatste moment hadden afgezegd).

Vandaag zondag was er na het ontbijt nog een korte familietocht gepland, maar tijdens het ontbijt begon het te regenen, zodat er niet zoveel gegadigden waren om nog te fietsen. Omdat ik zelf ook nog iets van een 100km naar huis moest fietsen, ben ik dus ook niet mee wezen rijden. Ik heb vrouwlief nog de tent helpen inpakken en daarna alleen terug huiswaarts gefietst. Fotoos van het treffen vind je hier

En nog een paar krassen erbij ....

2009-04-20T22:25:00.004+02:00

Eergisteren ontving ik tijdens het werk een merkwaardig sms-je van een collega van me : of ik eens met haar contact wilde nemen als ik "binnen" was. Nu moest het lukken dat ik net terug binnen was en zij "buiten", dus stuurde ik haar een sms terug met de melding dat ik net binnen was. Waarop zij me meteen belde : of ik eens even in de grote garage naar mijn Alleweder wilde gaan kijken, want tijdens het manoevreren met één van de combi's had ze de Alleweder geraakt. Ze kon niet zeggen waar precies, maar ze had de Alleweder in de achteruitkijkspiegel zien bewegen toen ze met de combi achteruitreed, dus .... Ze was zelf niet durven gaan kijken, ik moest maar zeggen wat de kosten waren .... Ik ben dan maar met een bang hart naar de garage gestapt om de schade op te nemen. Gelukkig was het niet zo erg en bleek er alleen schade op de neus te zijn: er stond een kras nét onder het venster van de verlichting en een klein krasje met lakschade net ernaast. Oef, dat viel al bij al nog reuze mee ! Ik heb mijn collega maar meteen teruggebeld om te zeggen dat het allemaal nog wel meeviel en dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. En haar ook meteen bedankt dat ze de moeite had genomen om het mij te vertellen, want er werken helaas andere collega's bij ons op het werk. Mijn collega was zo opgelucht dat de schade zo goed meeviel, dat ze achteraf nog een kleine attentie had achtergelaten : toen ik 's middags de Alleweder uit de garage haalde, lag er een klein doosje bonbons in. Nou ja !!!

Een paar krassen erbij ....

Verkenning voor Cycle Vision

2009-04-09T20:24:00.003+02:00

Omdat C.V. eraan komt, wilde ik al eens kijken hoever het precies fietsen was naar Tilburg van huis uit. Vandaag eens niet werken (overuren opgenomen) en dus vanmorgen via het Bels Lijntje naar Tilburg. Als ik goed heb gevonden, is het tot aan de locatie waar het gebeuren door zal gaan, nét geen 40km. Mijn voornemen om wel elke dag daar te zijn maar toch in mijn eigen bed te kunnen slapen, blijkt dus wel haalbaar te zijn. Ach, we zien nog wel.

Had ik in het heenrijden nog miezerige regen onderweg, op de terugweg brak het zonnetje een beetje door. In Baarle-Nassau was ik nog gestopt om wat verse melk en brood in te slaan en toen ik daar vertrok, had ik het zo warm, dat ik het zeiltje van de AW eraf heb gehaald. Ik schat dat het zo'n 13 graden was, met een mouwloze windblokker was het zalig fietsen. Onderweg nog even gestopt bij de uitkijktoren, die al een tijdje klaar en toegankelijk blijkt te zijn. Alleen jammer dat er op gekliederd is door graffiti-spuiters, sommige mensen hebben nu eenmaal geen respect voor andermans goed ....

Niet zo hoog als die van Sas 4 ...

Bandenpret !

2009-03-27T08:59:00.006+01:00

Gisteravond was ik het moe : al de hele week verlof en nog geen meter gefietst, regen of niet, ik moest en zou met de AW gaan rijden ! En ik dus weg. Bedoeling was om via het kanaal naar de kom van Dessel te fietsen en via Postel terug te komen. Maar eenmaal op tempo bleek de AW zo fijn te rijden, dat ik er maar geen genoeg van kreeg. Het regende en het woei flink, maar dat deerde helemaal niet. Ik weet niet wat de fietsdokter precies heeft gedaan, maar de AW reed zo geweldig ....
In Dessel aangekomen had ik nog geen zin om terug te draaien, dus maar doorgefietst naar Lommel. En vervolgens naar Luyksgestel en via Weebosch terug naar Postel. Net voor Postel moest ik ineens flink tegensturen om niet naar links uit te wijken en dan weet ik hoe laat het is : lekke band ! Ondanks de regen was de binnenband zo vervangen en reed ik verder. Tussen Postel en het kanaal ging er nog door mijn gedachten "Als ik nog een lekke band moet krijgen, laat dat dan aub op het jaagpad zijn en niet hier op deze baan!" En natuurlijk -zo'n dingen moet je je pas achteraf bedenken- had ik opnieuw prijs : ik was nog maar net op snelheid op het jaagpad toen ik ineens een scherp sissend geluid aan de achterkant hoorde. Dit ging meteen gepaard met een wobbeldewobbel en sloeg de achterkant al meteen naar links uit. Gelukkig kwam ik op de grasberm tot stilstand. Vloekerdevloek, want het was op dat moment flink aan het regenen. Een extra binnenband had ik niet meer bij me, dus dat zou plakken worden. Omdat het deze keer het achterwiel was, had ik wat meer werk om de band eraf te halen. In de buitenband zat een groot stuk schelp (of zoiets achtigs), dat dwars door de band én het anti-leklint was gegaan. Het gaatje in de binnenband had ik zo gevonden, de band zo goed als mogelijk droog proberen te maken en vervolgens geplakt. Alles terug in elkaar gefloept en dan beginnen te pompen. Om vervolgens dat hatelijke "plop"-geluid te horen van een buitenband die niet meer wil blijven zitten. En dan ook nog het hatelijke geluid van een leeglopende band tussen de regen door .... Godverdegodver ! Het zal toch weer niet waar zijn ?! Maar jawel hoor : de Big Apple wilde niet meer op de velg blijven zitten. Tegen beter weten in toch nog een extra keer geprobeerd, maar de band bleef niet meer zitten. En toen was ik het zat : ik was zeiknat, had het koud, alles hing onder de slijk en modder en nou kon ik niet eens meer op eigen kracht naar huis .... Miljaarde !!!

Gelukkig was vrouwlief weer bereidwillig om me ter plaatse te komen depanneren. Een klein half uurtje later was die ter plaatse met een nieuwe buitenband, een handdoek (!) en een grote pomp. Vier handen maakten lichter werk dan twee verkleumde handen, zodat de nieuwe band er in een wip oplag en ik eindelijk naar huis kon rijden.

Dit is al de 2e keer dat ik het met een Big Apple voorheb dat die van de velg floept en niet meer blijft zitten (één keer rechts vooraan -maar dat was een klapband- en nu dus achteraan), voor mij hoeft die band niet meer. Het zullen alledrie Perfect Moirées worden. En voortaan toch maar 2 extra binnenbandjes meezeulen, lijkt me ook geen overbodige luxe ....

En de diagnose is ....

2009-03-24T09:01:00.003+01:00

Het afgelopen weekend ben ik toch maar niet met Jonathan z'n Quest gaan werken. Hij heeft langere benen, dus staat de trapas wat te ver voor mij. Ik had geen zin om voor 2 dagen de trapas te gaan verstellen + de stuuruitslag van zijn Quest is door de dikke banden vooraan zó beperkt, dat ik het echt niet zag zitten om ermee naar het werk te rijden. Om nog maar te zwijgen van dat spartaanse zitje ;-) Gelukkig was het droog weer, zodat ik met mijn Stratus XP ben gaan werken.

Zoals beloofd, bracht Jonathan gisteravond mijn Alleweder weer netjes thuis na zijn werk. Hij had 2 dingen gevonden : de bevestiging van de stuurstangen aan de rubbers was te los (aan beide kanten, maar vooral aan de linkse kant) en er zat speling op het balfhoofd (voor onze Vlaamsche lezertjes : de kopserie). Hij had veel moeite om het balfhoofd uit elkaar te krijgen, en dat bleek ook nog eens flink verroest te zijn. Waarschijnlijk was het de allereerste keer dat het ding uit elkaar werd gehaald. Deze keer werd het goed ingevet voordat het terug in elkaar werd gestoken en goed vastgezet, zodat er geen speling meer op zit. Volgens Jonathan rijdt-ie nu weer perfect, en daar twijfel ik niet aan, hij is ermee naar het werk gereden en vervolgens verdergereden naar mij thuis. Hij was ontzettend tevreden over het zitje (vind je het gek ?) en was aan het overwegen om ook een ICE-stoeltje in z'n nieuwe Quest te plaatsen. Een mailtje naar Velomobiel.nl heeft hem echter snel uit z'n droom gehaald, want daarvoor heeft hij te lange benen, dus past het er niet in. Jammer voor hem, maar voor mij ben ik zeker : in mijn volgende velomobiel komt alleen maar zo'n ICE-stoeltje ! Maar nu eerst weer lekker Allewederen !!!

Winterslaap ?

2009-03-20T18:29:00.007+01:00

"'k Weet niet wat er is, maar er is iets mis, hoe zou dat komen ?"

Zo begint het liedje Terug naar de kust, oorspronkelijk gezongen door Maggie McNeal. Is er dan iets mis met me ? Ach, niet echt, maar toch .... Sinds ik terug ben van de Oliebollen heb ik helemaal geen zin meer in fietsen. Nee, dat bedoel ik niet. Dat moet eiglijk zijn : sindsdien heb ik geen zin meer om te fietsen om te fietsen. Wel nog met de Alleweder naar het werk en ook nog wel naar Nederland verse melk halen, maar daar houdt het dan ook mee op. Afgelopen maanden ben ik geen enkele keer voor m'n plezier gaan fietsen. Niet één keer de behoefte gehad om eens gewoon een lekker ritje met de fiets te maken (wél met de motor, maar dat telt natuurlijk niet). Aan het weer kan het niet liggen, want dat hield me vroeger ook niet tegen. Ik hoop dat het overgaat, want daarvoor heb ik teveel fietsen in de garage staan ;-). Maar .... er is beterschap ! Was ik vandaag aanvankelijk toch met m'n ouwe BMW vertrokken, ik ben na een half uurtje teruggedraaid en heb dan mijn Stratus XP voor het eerst weer uit de garage gehaald. Sterker nog : ik ben er een uurtje mee gaan fietsen. Zomaar, nergens heen. Gewoon langs het kanaal een half uurtje heen en een half uurtje terug. En het was best wel aangenaam. Zou ik nu eindelijk uit mijn winterslaap zijn ontwaakt ???

Maar dit is nog steeds een blog over de Alleweder, dus vooruit dan maar. Ik zit momenteel iets over de 39.000km. De linkervoorband heeft net iets meer dan 1000km gereden en is alweer zo goed als op. Onvoorstelbaar. Rechts vooraan begint ook te slijten, maar die zit er al minstens 2 keer zo lang op. Omdat bij beide banden een beetje naar binnen waren afgevlakt, heb ik ze omgedraaid. Zo kunnen ze nog wel een tijdje mee.

Bijna kale band ....

Ik had gisteren ook nog eens de moeite genomen om de ketting te smeren en toen viel me op dat het kettingwiel intussen al flink is versleten. Het rubber ringetje is spoorloos verdwenen en de ketting heeft al flinke happen uit het harde plastic gebeten. Niet dat dat veel invloed heeft op het rijden : zowel kwa geluid als kwa snelheid kan ik niet zeggen dat ik daar iets van gemerkt heb. Misschien wordt het toch wel eens tijd dat ik dat reserve kettingwieltje opzoek in de garage.

Echt wel "op" ....

Gelukkig was de fietsdokter zo vriendelijk om na zijn werk even langs te komen. Eerst maakte hij een kort proefritje, om daar heel enthousiast van terug te keren ("Man, wat rijdt die goed !!!"). Daarna werd de "patient" toch wat beter onderzocht en is de oorzaak waarschijnlijk te zoeken bij de dunne plaat tegen de dwarsspant onderaan (waar de besturing aan vast is gemaakt). Daar blijkt vrij veel speling op te zitten. Oplossing is om daar een extra alu plaat tegenaan te bevestigen om alles te verstevigen. De Alleweder gaat dus mee naar Messelbroek en om mij niet velomobielloos te maken, staat er nu een Quest in mijn garage. Het zal vreemd zijn, morgenvroeg naar het werk ....

Ach ja, zucht .... Wanneer begon de lente ook alweer ???

Valse start ....

2009-02-02T18:37:00.003+01:00

Van het nieuwe jaar, welteverstaan, Allewedergewijs dan toch. Toen we eind vorig jaar terug waren van de Oliebollentocht, is het beginnen sneeuwen -die dan nog bleef liggen ook- waardoor het onmogelijk was om de AW te gebruiken. De week nadat de sneeuw eindelijk was verdwenen had ik een weekje verlof, die al griepend in de zetel heb doorgebracht, dus nog steeds 0,0km met de AW. De eerste dag dat ik terug ging werken dan toch maar de AW genomen om op en neer naar het werk te fietsen, maar ofwel heb ik daardoor opnieuw iets opgelopen, ofwel was mijn griep nog niet helemaal over, in elk geval zat ik de dag erna weer ziek thuis voor de rest van de week. Grrrr ! Dat maakt dat de AW de vorige maand maar 1 keer uit de garage is geweest en ik al mijn woon/werkverkeer met de bukfiets heb moeten doen. Helemaal niet leuk en zeker niet bepaald mijn voornemen voor het nieuwe jaar, maar ja ... Ik voel nog steeds een beetje een kou op mijn borst en ben nog steeds niet 100% zoals het moet zijn, maar ik hoop echt dat ik één van deze dagen terug in de AW kan kruipen !

Winterpret ....

2009-01-07T12:11:00.002+01:00

Afgelopen maandag was het nog eens aangenaam ontwaken in een witte wereld ! Ik kan me eerlijk gezegd niet eens meer herinneren van wanneer het is geleden dat er nog zoveel sneeuw lag, prachtig gewoon ! Behalve als je er doorheen moet, bleek al snel. Ik heb de sneeuwlaag niet gemeten, maar kwam er al snel achter dat er teveel sneeuw lag om met de AW doorheen te kunnen rijden : toen ik hem uit onze garage haalde en buitenreed, schuurde de buik al tegen de sneeuw, en toen zat ik er nog niet eens in ! Toen ik dat -tegen beter weten in- dan toch deed, bleek ik al meteen sneeuw via het trapgat binnen te krijgen en trapte ik met mijn hielen ook flink in de sneeuw. Retour naar de garage dus. Maar ik moest 's middags wel op het werk geraken, dus dan toch maar de bukfiets. Vol goede moed richting jaagpad getrokken, om daar vast te stellen dat het daar ook niet te doen was : door de vele voetstappen schoof de fiets voortdurend van links naar rechts, ook niet te doen dus. Afijn, dan maar via jet fietspad van de N12, waar ze toch min of meer hadden gepoogd van dit berijdbaar te maken. Veel sneeuw lag er niet meer op, maar toch was het nog flink uitkijken waar je reed. Datzelfde fietspad bleek maandagavond een heel ander verhaal, want toen was het alweer flink onder nul en waren de sporen flink bevroren. Wat maakte dat het kwasi onmogelijk was om rechtop te blijven met de 2-wieler. Uit puur lijfbehoud dan maar gewoon de rijbaan op, waar de autoos met aangepaste snelheid voorzichtig voorbij kwamen gereden. Gisteren was het helaas nog steeds van dat, ware het niet dat de autoos nu niet langer voorzichtig en met aangepaste snelheid reden. Kennelijk went alles snel .... Dus mijn aanvankelijk plan om met de AW naar het werk te fietsen en dan maar op de rijbaan te rijden, heb ik ook maar laten varen, want suicidaal ben ik nog steeds niet. Dus opnieuw met de bukfiets naar het werk, waarbij ik bepaalde stukken nog steeds over de rijbaan moest rijden. Met af en toe een oponthoud, want hoewel er min of meer een berijdbaar spoor in het midden van het fietspad lag, bij een tegenligger moest toch 1 van de 2 afstappen en aan de kant, want naast dat ene dunne spoor rijden, zat er echt niet in. Vanaf donderdag zouden de temperaturen wat stijgen, daar zal ik absoluut niet rouwig om zijn. En mijn k*** al evenmin ....

Alweer een nieuw jaar ....

2009-01-01T16:09:00.004+01:00

Na even wat rekenwerk kom ik uit op 16.272km fietsen voor 2008. Dat is een kleine 130 km minder dan het jaar daarvoor, maar toch nog meer dan ik had verwacht. Van die 16.272km zijn er 8.385km met de AW gereden, wat dan weer een beetje meer dan in 2007 en dus verre van slecht, zeker als je weet dat mijn woon/werkverkeer sinds 2008 is gehalveerd. Konkreet wil dat zeggen dat ik meer tochtjes met de AW heb gereden, maar ook dat er met andere fietsen wat minder is gereden. Vooral mijn CF-fietsen hebben meer stilgestaan afgelopen jaar, met de Stratus XP heb ik dan weer meer km's gefietst. Daar heb ik geen verklaring voor, kwa comfort zijn de CF-fietsen nooit echt vergelijkbaar geweest, het is gewoon een andere manier van fietsen. Misschien dat daar dit jaar wat meer mee gereden wordt. We zullen wel zien.

Aan eenieder die deze blog min of meer volgt in elk geval veel veilige en zonnige fietsdagen gewenst, en zoals Johan C. altijd komt te zeggen : rugwind op al je tochten !

En weer thuis (waarschuwing : lang !) ....

2008-12-29T08:51:00.014+01:00

Zaterdagmorgen vertrokken we hier in Ravels rond 08.45u. Jonathan ging voor de route zorgen, Jan E. had zijn nieuwe gps bij (maar had ons van tevoren gewaarschuwd dat hij die helemaal nog niet kende), dus het enige dat ik zou moeten doen, was proberen te volgen. Dat ik de traagste van het kwartet zou zijn, wist ik al van tevoren. Maar ik zou toch mijn best doen om voor zo weinig mogelijk oponthoud te zorgen. Ik had bij het vertrek al voorgesteld om tot aan Tilburg voor te rijden, omdat ik de kortste weg daarheen kende. Vanaf daar zou Jonathan de kop nemen om de route naar Almere te volgen. Zogezegd, zogedaan. Net voorbij Goirle nam hij over en reed al meteen terug naar het zuiden. Jonathan had de route en op de gps stond een gelijkaardige track waarmee gecontroleerd kon worden. Nou ja, mondje dicht en trappen maar. Eiglijk had ik toen al beter moeten weten. Op een bepaald moment was Jonathan de route kwijt. We waren toen bijna 2,5u en 45km verder, dat schiet natuurlijk ook niet op ! Toen kwam ik er ook achter dat Jonathan alleen maar een papiertje met fietsknooppunten bij zich had als route, helemaal geen kaart of wat dan ook. Hetzelfde lijstje met nummers dat Rudy C. me eerder deze week had doorgemaild, op basis van Digifietser. Ja zeg, zó kan natuurlijk iedereen wel een route uitstippelen ! De afstand Ravels - Tilburg is via het fietspad naast de Rijksweg iets van een kleine 20km, wij hadden er maar liefst 45km over gedaan ! Dat beloofde !
De weg van Gilze naar Tilburg kende ik, dus stuurde ik ons richting Tilburg totdat we een fietsknoopuntenbord langs de weg tegenkwamen. Vanaf dat punt kon Jonathan ons terug op "route" zetten richting het Hoge Noorden. Afijn, we moesten nog een end, dus opnieuw : mondje dicht en trappen maar. Dat ging op de stukken dat we konden rijden soms best wel snel (net boven de 30km/u op de teller), voor mij soms iets té snel. Maar ik zou zo lang mogelijk proberen te volgen. Zolang we aan het rijden waren, was het kwa temperatuur best uit te houden. Alleen wanneer je uit de fiets moest, merkte je pas hoe guur het was.

Rond een uur of 1 waren we in Almkerk, waar we zijn gestopt om een lunch te eten. Het deed uiteraard deugd om wat warms in je buik te krijgen en om eens even uit de kleffe vm te zitten. Iedereen voelde zich nog goed en vol goede moed reden we na deze deugdoende maaltijd verder. We volgden nog steeds Jonathan die zijn cijfertjes op z'n blaadje papier volgde. Jan E. volgde zo goed als mogelijk op zijn gps. Vrij regelmatig werd er een afslag of een bordje net gemist en moest er worden teruggedraaid, waardoor er meer en meer gevloek klonk (toen nog meestal binnensmonds, maar dat zou nog veranderen).
In Sleeuwijk waren we opnieuw de weg kwijt. Daar stond aan de brug wel een knooppuntenbord (knooppunt 80), maar op het bord stonden nergens de nummers die op Jonathan z'n papiertje stonden. Ik herinnerde me hetzelfde getreuzel aan dit knooppunt toen ik eerder dit jaar naar Sloten was gefietst, dus wist ik nog dat je eerst onder de brug door moest fietsen, daar meteen links de brug op en zo het water over. Aan de andere kant stonden er gelukkig weer knooppunten en kon Jonathan ons weer verder gidsen.
Nog wat later in de namiddag, toen we langsheen het water van Meerkerk naar Vianen aan het rijden waren, zat ik er voor de eerste keer doorheen. Ik kreeg nog maar nauwelijk m'n trappers rond en het ging maar niet vooruit. Ik voelde me vreeslijk, omdat ik de hele groep op aan het houden was. Vlak voor Vianen hebben we dan een kwartiertje stilgestaan, daar heb ik wat krentebollen gegeten en wat gedronken. Daarna ging het iets beter. In Vianen de eerste lekke band, eentje van Jan E. Weer een kleine 10 minuten kou lijden en dan maar weer verder. In Vianen moesten we ook een pontje nemen om in Nieuwegein te raken, maar dat bleek tussen kerst en nieuwjaar niet varen. Gelukkig was de grote brug een eindje verder goed in zicht en na een lokale Vianenaar te hebben gevraagd of je met de fiets over die brug kon ("Ja, natuurlijk ! Een héél breed fietspad !") zijn we daar dan overheen gereden. Toen was het al iets na 17u en begon het natuurlijk te schemeren, waardoor het moeilijker werd om de knooppuntenbordjes te zien. En toen de duisternis eenmaal was ingevallen (zoals dat dan heet), was het helemaal niet meer te doen. Om de haverklap moest er worden teruggedraaid omdat bordjes werden gemist. Het gevloek hierbij was intussen al lang niet meer binnensmonds maar flink luidop.
Rond 21u zaten we midden in het centrum van een grote stad, waarvan Vital me vertelde dat dat Utrecht was. Utrecht ? Djeezus, dan moesten we nog een flink end ! Ik ontving toen een berichtje op mijn gsm van het pension in Almere of we al wisten wanneer we zouden aankomen. Ik sms-te terug dat we kennelijk in Utrecht centrum zaten en een beetje verdwaald waren. Waarop ik een berichtje terug kreeg, waar ik ook niet meteen vrolijk van werd : "En jullie komen vandaag nog ? Succes !" In Utrecht werd nog minstens een kwartier verloren om uit het centrum te raken en terug op Jonathan zijn "route" te raken. Jan E. was het geklungel met de route inmiddels zo beu, dat hij zijn gps aan Vital had gegeven en die op gps volgde. Na uit Utrecht te zijn geraakt hebben we vanalles gehad : fietspaden, wegen, boswegen, een fietspad door het bos dat ineens een zandweg werd (waarbij Vital tot 2 x toe een snakebite in zijn achterband had). Jonathan had ook al een keer z'n ketting eraf gereden doorheen het bos, maar voor de rest ging alles nog goed (ahum). Het eerste bordje waar Almere op stond, vertelde ons dat we nog 25km moesten. Toen ontving ik een nieuw berichtje van ons pension waar we ergens zaten. Shit !!!
Onderweg kon ik mijn voorgangers opnieuw niet volgen, het ging me alweer te snel. Eindelijk kwamen we dan toch op het fietspad naast de A6 over het water en herkende ik de lichtjes in de verte als Almere. Yes, nu kon het toch echt niet ver meer zijn ?! Maar net over het water, stond Jan E. op me te wachten en gingen we links de brug af en reden we terug richting het zuiden. Zeg, wat is dat nu weer ??? Op dat punt waren we aangewezen op Vital en zijn gps, want Jonathan zijn knooppunten hadden we al een hele tijd niet meer gezien. En waar moesten we toen weer op : het Cirkelpad ???? Met de velomobiel door een poortje dat maar half open gaat en niet eens vanzelf open blijft staan, over een soort van betondpad vol met bevroren paardedrollen ? Djeezus man, dat is toch niet mogelijk ??? En na een km-tje fietsen, luid gevloek van Vital : "We moeten terug !". Vloekerdevloek, opnieuw door dat kutpoortje ? ! Velomobielen omgedraaid en tandenknarsend teruggereden. Maar na een paar 100 meter stopte Vital opnieuw en vloekte nog veel harder "Verdoemme ! Toch terug !!!!" Nóg meer gevloekerdevloek, want intussen was bij iedereen het moreel ver onder het vriespunt gezakt. We wilden allemaal stoppen met fietsen en een warme plek om uit te rusten. Nadat we het Cirkelpad dan toch maar afgereden hadden, kwamen we in Almere aan. Maar daar kwam Vital erachter dat we in Almere-Haven moeten zijn, dus maar terug richting het bos waar we net vandaan kwamen. Gelukkig niet wéér dat Cirkelpad op, maar via de gewone weg. Om precies 22.30u stonden we eindelijk voor de deur van ons pension. Bibberend van de kou, nat van het zweet en met een zere knie, maar ik was er dan toch geraakt !
Meteen de douche in, nog vlug wat gedronken en daarna meteen het bed in. Jan E. wist me 's anderendaags te vertellen dat ik binnen de 10 seconden was "vertrokken", dat zou best kunnen, want ik herinner me niet veel meer.
Na een uitgebreid ontbijt vertrokken we om 09.30u richting vertrekplaats van de tocht. Jan E. had geen oog dicht gedaan (nee, dat lag niet aan mij, hij is nog een slechtere slaper dan ikzelf) en zag er alles behalve goed uit. Ik had nog steeds last van een zere knie, maar de tocht wilde ik zeker niet missen. Vital had de gps ingesteld (ook de voorkeur "fiets"), maar toch waren we nog bijna te laat omdat we over wegen hebben gefietst waar fietsen eiglijk is verboden. Maar omdat we niet te laat wilden zijn, hebben we dat op de meeste plaatsen maar genegeerd en gewoon verdergefietst. Op een bepaald moment reed Vital over een bevroren grasveld omdat daarachter een fietspad lag. Jonathan heeft daar een scheur in de onderkant van zijn Quest aan overgehouden, want die raakte op een bepaald moment iets hards. Afijn, uiteindelijk toch nog rond 10.20u aan de startplaats en konden we oude bekenden nog eens de hand schudden. En ons vergapen aan nieuwe velomobieluitvoeringen.

Omdat er zoveel inschrijvingen waren (iets van een 90 dit jaar) was besloten om in 3 groepjes te rijden. Eeuwige zonde vonden we dat, het unieke van de Oliebollentocht is nou net dat je in 1 groep met lotgenoten een tocht kan fietsen. De Belgen zaten dus in groep 2, al betekende dat uiteraard niet dat we voortdurend bij elkaar aan het rijden waren. Op een bepaald moment kwam Jonathan naast me rijden en vertelde me dat hij zich verveelde en of hij nog eens even in mijn AW mocht rijden. Toen we de eerst daaropvolgende keer moesten wachten omdat we anders te dicht bij de voorliggende groep zouden komen, ben ik in zijn Quest gaan zitten en hij in mijn AW. Tijdens het fietsen vielen mij 2 dingen op : de Quest is ontieglijk snel en licht, maar ook vrij spartaans als het op comfort aankomt. Ik begreep meteen de klachten van mijn 3 medereizigers die op de heenreis aan het klagen waren over die "klinkerfietspaden", iets waar ik in de AW helemaal geen last van had. Daarna was het opstellen voor de groepsfotoos. Toen die waren getrokken, zei Jonathan ineens dat mijn achterband precies lek was. Even terug uitgestapt en ja hoor : je kon hem zo induwen. Dat was zeker de wraak omdat ik nog zo had opgeschept dat de AW de enige velomobiel was die onderweg naar Almere niks had voorgehad. De hele groep vertrok net naar de plaats van het middageten, toen ik nog een band moest vervangen. Nou ja, uiteindelijk heb ik niet veel moeten doen, Jonathan en Anton L. hebben al het werk gedaan. Om niet teveel tijd te verliezen werd meteen een nieuwe buitenband gestoken en reed ik daarna verder met een Marathon Supreme achteraan. Na de middagstop was het niet zo heel ver meer naar de aankomstplaats, maar onderweg toch heel wat mooie stukken Nederland gezien. Rond 17u waren we terug waar we vertrokken waren.

Omdat mijn rechterknie maar bleef zeuren, had ik tijdens de tocht al naar huis gebeld en gezegd dat ik niet zelf zou kunnen terugfietsen. Jan E., die gister al kloeg van een zere rug en achillespees, gaf zich uiteindelijk toch ook gewonnen, maar die heeft dan ook een groter ego dan ondergetekende ;-). Na overleg kwam uiteindelijk Jan E. z'n vrouw Inge ons met de camionette ophalen. Dat is dus helemaal niet zoals was gepland, maar om vandaag mijn knieën kapot te rijden had ik ook niet veel zin, dus ... En volgens mijn waren Jonathan en Vital maar al te blij dat ze vandaag met z'n tweeën naar huis terug kunnen racen en niet meer worden opgehouden door Jan E. of mezelf.

En wat hebben we weer bijgeleerd ? Dat ik niet ineens van fietsschoenen moet veranderen voor een lange tocht, want ik veronderstel dat daar mijn kniepijn door is veroorzaakt. Ik had de fietsschoenen met de dikste zool gekozen tegen de kou, maar die had ik dit jaar nog niet eerder gedragen. Stom, maar ja .... En dat je best de routeplanning niet meer aan Jonathan overlaat, want dat komt ook niet goed ;-) ! Uiteindelijk bleek de afstand van Ravels naar Almere zo'n 190km te zijn geweest (volgens de gereden "route" van Jonathan), dat kan volgens mij toch echt wel wat korter ! Fietsen bij zo'n vrieskou heeft natuurlijk z'n charme, maar een hele dag trappen bij zo'n temperaturen is ook niet echt prettig. Natuurlijk zou ik het met een andere fiets niet eens overwegen om zo'n afstand te rijden, maar zelfs in de velomobiel is het teveel van het goeie. Door het grote verschil tussen de buitentemperatuur en die van binnenin, wordt alles zo klef van de condens, dat je zelf ook niet meer echt droog kunt blijven. Je kan niet zo afkoelen zoals in de zomer, omdat het daarvoor veels te koud is. Ik had per uitzondering wel met een collant over mijn korte fietsbroek gereden, maar bovenaan wel steeds in korte mouwen (wel wat meer lagen dan anders). Dit hield het zweten niet echt tegen, maar was wel wat aangenamer dan met lange mouwen te fietsen.

En volgend jaar ? Tja, daar kan ik nu het beste maar niks over zeggen, dat zien we dan wel weer. Eerst maar eens afwachten waar de tocht dan weer georganiseerd zal worden (voordat ik weer schrijf dat ik het niet meer wil doen en dan volgend jaar tóch weer ga) !

Het was koud ja !

Oliebollen 2009

2008-12-26T16:34:00.004+01:00

Alhoewel ik vorig jaar had geschreven dat ik waarschijnlijk niet meer zover zou gaan fietsen, gaan we dit jaar toch weer meerijden. Dit jaar in Almere, wat maakt dat het zeker niet verder is dan de vorige keer. Deze keer zullen we met meer zijn, want naast Jonathan rijden ook Vital en Jan E. mee. Aanvankelijk zou Johan C. ook meefietsen, maar die heeft op het laatste moment moeten afhaken. Deze keer maken we er echter wel een echt weekend van, want we hebben voor ons 4-en een B&B in Almere vastgelegd. Zaterdagochtend vertrekken we hier met de fiets, zondag Oliebollen en maandag fietsen we weer terug. Dat is althans de bedoeling.
De AW heeft vandaag een ietwat "groot" onderhoud gehad : bandjes op druk gezet, ketting gesmeerd en batterijen opgeladen. Omdat het zo'n koud weer is, heb ik het T-onderstuk er ook maar onder gemonteerd, dat scheelt toch iets of wat warmte. De AW is klaar, nu alleen ikzelf nog ;-). Ik moet vannacht nog gaan werken (het was dát, of niet mee kunnen gaan), dus het zal zeker een flinke uitdaging worden om morgen naar Almere te fietsen. Van de afstand ben ik niet zo bang, dat heb ik al wel eens meer gedaan, alleen niet bij deze temperaturen. Afijn, ik neem een muts en skibril mee en de rest zullen we wel zien. Almere, here we come !

2 voor de prijs van 1

2008-12-22T15:40:00.003+01:00

Lekke banden, welteverstaan. Vanmorgen via het Bels Lijntje naar Super de Boer gefietst om de wekelijkse lading verse melk te gaan halen. Ik was nog maar net de Nederlandse grens over of ik merkte aan het sturen al dat er iets mis was. Links vooraan een lekke band. Op de grasberm naast de rijbaan de AW geparkeerd en eens gekeken. Om vervolgens vast te stellen dat de Perfect Moirée zo goed als op was, wat gek ! Op 2 plaatsen kwam de lichtere onderlaag er al door en de band was ook bijna helemaal vlak afgesleten. Maar meteen naar de rechter voorband gekeken, maar daar was helemaal niks aan op te zien. Vreemd allemaal. Nou ja, dan maar op zoek naar de oorzaak van het lek. De P.M. vertoonde vrij veel gaatjes en scheurtjes, maar ik vond nergens iets dat er doorheen stak. De binnenband had 1 gaatje, dus verving ik de band maar door de reservebinnenband die ik altijd bij me heb. Oppompen en dan maar verder naar de winkel. Melk en margarine gekocht en dan terug naar huis, deze keer maar langs de kortste weg want met zo'n versleten band ben ik er ook niet erg gerust in. En terecht : na maar amper 10 minuten te hebben gefietst, opnieuw een lek links vooraan. Nondemiljaarde..., juist ja ! Op dezelfde plek als bij de vorige binnenband opnieuw een gaatje. Deze keer de P.M. er maar helemaal afgehaald, maar opnieuw niks gevonden dat van buiten naar binnen stak.Omdat ik maar 1 reservebandje bij heb, deze keer het gaatje maar geplakt, bandje terug opgepompt en er terug ingestopt. Gelukkig ben ik daarna wel zonder problemen mee thuis geraakt.

Ik snap nog steeds niet hoe het kan dat slechts 1 van de 2 voorbanden zo versleten is. Als het de sporing zou zijn, zouden beide banden slijtage moeten vertonen. Aan mijn rijstijl (voor zover ik die al heb), kan het ook al niet liggen, want daar rij ik veels te voorzicht voor. Ik begrijp het allemaal niet goed ....

Jonathan A. had gelukkig nog een P.M. liggen die ik mocht afhalen, zodat ik met de Oliebollentocht in aantocht -hopelijk- nog zonder problemen kan blijven rijden.

Winterdipje ?

2008-12-11T06:47:00.001+01:00

Is het de tijd van het jaar ? Ligt het aan het weer ? Ik weet het niet precies, maar ik heb de laatste weken ineens niet meer zoveel zin in fietsen. Tuurlijk rij ik nog met de fiets naar het werk en ga ik de wekelijkse ladingen melk ook met de fiets halen, maar daar houdt het dan ook mee op. Ik kan het niet opbrengen om zomaar een eindje te gaan fietsen. Ik zit eiglijk veel liever lekker thuis, lekker een film kijken of een boek lezen. Véél warmer maar vooral : véél droger ! Wel een beetje vreemd, want zo ken ik mezelf niet. Niet dat ik zoals sommige andere liggers één of andere "drang" heb om zoveel mogelijk km's te maken, maar normaal gesproken kan ik van gewoon fietsen om te fietsen best wel genieten. Zo was ik afgelopen zaterdag eiglijk ook van plan om naar Brussel te rijden met de AW om net zoals vorig jaar deel te nemen aan de klimaatbetoging, maar ik ben niet geweest. Ik was nochtans vroeg genoeg opgestaan, maar het regende, dus tja .... Alweer 200 km minder op de teller .... Nou ja, wakker lig ik er niet echt van, ik hoop alleen dat het overgaat, want echt goed voel ik me er ook niet bij. Het zal toch niet de leeftijd zijn ? Dat lijkt me nog wat te vroeg ! We zullen wel zien, dadelijk eerst nog maar eens lekker in de zetel met een goed boek ;-)

Eindelijk terug fietsen ....

2008-12-02T15:54:00.002+01:00

Na een weekje zonder fiets (de geplande vakantie in Kronenburg is wegens de sneeuwval helaas doorgegaan zonder fiets) vandaag eindelijk nog eens in de AW gekropen. Er moest dringend melk gehaald worden, dus via het Bels Lijntje naar Baarle-Nassau. In de Dombergstraat was het stuk waar ze de uitkijktoren aan het bouwen zijn, nog steeds volledig afgesloten. De omleiding via de N119 is niet echt aangenaam om te rijden, het fietspad aldaar is maar een strookje naast de rijstroken en er komt ontieglijk veel verkeer langsgeraast (maar waar is dat tegenwoordig niet het geval ?). Dit is al de 3e week dat je rond moet fietsen, zonder dat er noemenswaardig veel gewerkt wordt aan de toren. Ik heb daarnet een mailtje naar de Provincie gestuurd om eens na te gaan of het echt wel noodzakelijk is om dat stuk afgesloten te houden. Wordt dus vervolgd ....

Omdat mijn ANWB wegenatlas van Nederland intussen wat gedateerd is en ik een nieuwe wil, had ik een paar weken geleden eens op internet gekeken. Volgens de ANWB webshop hebben ze al een nieuwe(re) versie, alleen staat daar geen jaar van uitgave bij vermeld (de mijne is al van 2002, dus alles behalve up-to-date). Ik had voordat we met verlof gingen al eens naar het VVV kantoor in Bladel gebeld, maar die konden de atlas niet terugvinden. Vandaag dus maar met een afgeprinte pagina van het internet naar Bladel gefietst. Via het jaagpad tot in Arendonk en daar de grens over. En ondanks dat het al toch al een hele tijd vrij nat is buiten en winderig, lag het jaapgad er ontzettend schoon bij : nergens een blaadje of takje te bespeuren, alleen hier en daar wat schone plassen .... Ongelofelijk gewoon ! Zelfs de fietspaden liggen er zelden zo schoon bij ! Toen ik terug kwam gefietst van Bladel (waar ze me trouwens niet konden helpen omdat ik kennelijk in een echte ANWB-winkel voor de atlas moet zijn), kwam ik op het jaagpad tussen Arendonk en Ravels een veegmachine tegen van de Scheepvaart ! Toen ik de machine kruiste, heb ik een flinke duim opgestoken naar de bestuurder ervan, want eerlijk is eerlijk : alweer een dikke pluim voor de Dienst voor de Scheepvaart ! Soms is het toch ook wel best aangenaam om in een land als België te wonen hoor ,-)

Een beetje wind, een beetje regen ....

2008-11-21T15:47:00.001+01:00

Vanmorgen net voordat ik naar het werk moest vertrekken, was het zo hard aan het regenen dat ik toch zoiets had van : "Als ik daar nu door moet, ben ik al doornat voordat ik de AW buiten voor de poort heb gezet!" Dus wijselijk maar een paar minuten gewacht en pas vertrokken toen het wat minder regende. Waaien deed het des te meer en het was dan ook voortdurend tegensturen. Ook moest ik voortdurend zigzaggen tussen afgewaaide takken over het jaagpad tot in Turnhout. De hele voormiddag regende het meldingen van omgewaaide bomen op het werk, dus was ik eiglijk best benieuwd of ik probleemloos terug naar huis zou kunnen fietsen. En dat bleek te kunnen ! Op het traject Turnhout - Ravels waren deze voormiddag 2 bomen omgewaaid die op het jaagpad terecht waren gekomen, maar toen ik terug naar huis fietste, waren die al netjes naar de kant versleept. Prima werk van de Dienst voor de Scheepvaart, zo kort op de bal spelen ! Lekker doorrijden was er niet bij, daarvoor lagen er teveel takken, maar die zullen vanzelf nog wel verdwijnen eens dat ze zijn kleingereden.
Deze maand niet zoveel ligfietskm's, de Stratus XP is zelfs helemaal niet uit de garage geweest en ook de AW heeft buiten de nachtelijke kanaaltocht alleen maar woon/werkverkeer gereden. Volgende week blijft ook de AW in de garage staan en zal er alleen maar met de Rans 700X gereden worden, hopelijk is het weer dan een beetje droger dan nu het geval is ....

nachtelijke kanalentocht II

2008-11-09T18:28:00.001+01:00

Zo, terug van weggeweest. Gisteren bij het jaagpad oprijden kon ik al meteen vaststellen dat ik wind tegen had, dus dat beloofde weinig goeds (het woei flink gisteren). Op het kanalenkruispunt in Ham heb ik nog bijna 3 kwartier kou zitten lijden omdat ik op Teun moest wachten, maar die had een omleiding en problemen met z'n remmen. Dus wat later dan gepland in Zutendaal aangekomen, waar we nog de eerste aankomers bleken te zijn.

Daar heb ik meteen de Marathon Supremes er terug afgegooid, want die vielen me wat tegen. Ik ben waarschijnlijk erg verwend door altijd met relatief dikke banden te rijden, maar de Supremes waren me veel te sportief. Veel harder en bijlange niet zo comfortabel. Kwa snelheid kan ik niet veel zeggen, trager zullen ze zeker niet zijn, maar het testen daarvan laat ik wel aan anderen over. Ik heb de Supremes meegegeven met Johathan A., die zal ze vast wel uitgebreid gaan testen. De Perfect Moirées heb ik er voor de tocht terug opgezet en zullen voorlopig ook blijven.

In totaal daagden er maar liefst 12 velomobielen op, dat is voor zover ik weet de eerste keer dat er zoveel van die dingen voor 1 tocht in België bij elkaar waren. In groep vertrokken voor een eerste stop rond de 65km in een taverne, waar de inwendige mens kon worden versterkt. Het waaide flink, maar de aangekondigde regen bleef gelukkig uit. Nog eens een 55km verder werd er gestopt in Neeroeteren, waar de tante van één van de deelnemers zo vriendelijk was om ons op te wachten met lekkere soep. Van daaruit was het opnieuw richting Zutendaal, deze keer tegen de wind in. Zeggen dat ik het vooral dat laatste deel moeilijk had, is zwak uitgedrukt. Ik rij het liefst achteraan, wat ook bij deze tocht het geval was, maar dat maakt wel dat je altijd net iets harder moet fietsen om bij te blijven dan bvb vooraan. Dat in combinatie met de hellingen (het was tenslotte in de Limburg te doen) maakte dat ik toch dicht op m'n tandvlees zat. Ik was dan ook blij toen we terug in Zutendaal waren. Rond 05.00u naar bed en vandaag rond de middag terug huiswaarts vertrokken. Helaas was de wind intussen een kwartslag gedraaid, dus de gehoopte wind mee richting Ravels zat er maar voor een kort stukje in. Bij thuiskomst iets van een 335km op de teller, iets wat ik anders amper met 3 weken woon/werkverkeer haal. FLink moe, maar toch ook wel tevreden. De 8e januari zal de tocht opnieuw worden gereden, voor diegenen die afgelopen nacht niet konden/wilden. Of ik hem opnieuw mee zal rijden ? Niet helemaal nee. Hoewel ik me prima heb vermaakt, was het opnieuw jammer dat ik meer dan de helft van de tocht al had gereden met naar het startpunt ervan te fietsen. Wetend dat je tijdens de tocht op amper 25km van thuis passeert, is ook wat bizar. Afijn, we zullen nog wel zien. Nu voor de rest van de dag een lekker luie zondag houden !

Nachtelijke kanalentocht

2008-11-08T05:54:00.001+01:00

Vanavond is het eindelijk zover en wordt er een nachtelijke tocht gereden met enkele GL-s. Er werd al een hele tijd gesproken van ook eens een nachtocht te rijden, maar zoals dat meestal gaat bleef het meestal bij van "dat zouden we ook eens moeten doen !" Na wat aandringen mijnerzijds gaat het er dus toch van komen en wordt er een nachttocht gereden. Nou ja, nachttocht is niet echt de correcte omschrijving, want om 18u vertrekken is nou ook niet echt 's nachts. Maar om het een beetje haalbaar te maken voor iedereen, moet je nu eenmaal concessies doen. Vanmiddag fiets ik dus op m'n gemak naar Zutendaal waar Johan C. woont en van daaruit zullen we vertrekken voor een kanalentocht van ongeveer 150km. Daarna mogen we blijven slapen en morgen fietsen we weer terug naar huis. In totaal zouden we met een man of 10 moeten zijn, wat volgens mij méér dan genoeg is. De afstand en het de gemiddelde snelheid (er is van tevoren afgesproken dat iets van een 25km/u gemiddeld zullen rijden) maken dat er niet meer kandidaten zijn. Afijn, eens benieuwd wat het wordt en of het zullen halen.

Eerder deze week bleek ik ineens vooraan geen licht meer te hebben. Na het opladen van de batterij deed geen van de 2 koplampen het meer. Na wat nameten met een stroommeter (verder gaat mijn uiterst beperkte kennis van elektriciteit niet -en dan nóg) bleek dat de koppelingskabel tussen batterij en lampen geen stroom meer doorgaf. Wat wel opmerkelijk was, want alle contactpunten zaten nog goed vast en de draad was nergens onderbroken. Bij de elektrozaak een nieuw mannetjes -en vrouwtjesfiche gaan halen, die met een nieuw stukje draad verbonden en nadat ik de juiste polariteit had gevonden, blijkt de verlichting vooraan weer netjes te werken.

Afgelopen donderdag bleken de door mij bestelde 20" Marathon Supreme's ook binnen te zijn in de winkel. Die moest ik natuurlijk meteen gaan halen, want ik was best nieuwsgierig naar deze nieuwe vouwband. Vandaag heb ik de nieuwe bandjes erop gelegd en ze zijn opmerkelijk dunner dan de Perfect Moirées (het verschil tussen 42x406 en 47x406). Al mijn binnenbandjes blijken 47/57x406 te zijn, dus eiglijk te dik. Maar ik moet het er voorlopig mee doen, want ik heb geen andere in huis. Ook mogen de Supremes tot 6 bar opgepompt worden, dat is 1 bar meer. Ik ga ermee naar Zutendaal fietsen om eens te vergelijken, maar de Perfect Moirées gaan met de auto met vrouwlief mee, voor het geval dat ze tegenvallen. Wordt vervolgd !

Een pak dunner dan de Perfect Moirées ....

Blijkbaar niet echt mijn dag ....

2008-10-26T20:48:00.004+01:00

Wat een mens zoal doet op een regenachtige zondag .... 's Morgens vroeg na z'n nachtdienst van 13u in z'n bed kruipen om tegen de middag wakker te worden. Eten, filmpje kijken vanuit je luie zetel en dan, tja, wat dan ? Het is nog maar halverwege de namiddag en echt fietsweer is het niet echt, want het was al een hele tijd aan het miezeren. Maar dat is toch prima weer als je een velomobiel ter beschikking hebt ? Nou dan, vooruit, omkleden en vertrekken maar !
Ik was maar amper een half uurtje weg of de Alleweder was niet meer vooruit te branden. Tijdens het rijden al eens naar de voorbandjes gekeken, maar daar scheelde niks aan. Dan maar gestopt en dan meteen kunnen zien dat de achterband plat stond. He, rij ik een paar honderd km zonder anti-leklint achteraan en dan krijg je natuurlijk een lekke band ! Geen probleem, ik heb altijd een extra binnenband en plakkers bij me, gelukkig was het toen even gestopt met regenen. Regenjasje aangetrokken (wat ook altijd in de AW ligt) en op zoek gegaan naar het lek. Om vervolgens vast te stellen dat de buitenband een flinke snee in lengterichting vertoont. Hoe kan dat nou weer ? Over ongeveer de halve band loopt er een rechte snee in het loopvlak, alsof iemand daar met een scherp mes een rechte lijn in heeft getrokken. Op sommige plaatsen kun je zelfs de onderlaag zien zitten. Wat gek ! Nu was de Perfect Moirée stilletjes op z'n einde aan het lopen, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt !
Omdat ik geen reserve buitenband meesleur, heb ik uit pure noodzaak weer een hulplijn moeten bellen met de vraag om een bandje te brengen. Een half uurtje later komt vrouwlief aangereden met een Big Apple, een flinke fietspomp en zo'n tuinkussentje om met je knieën op te zitten (tja, ze is toch met de auto, dus waarom niet ..). Achterwiel losgemaakt, de kont van de AW omhoog, de oude binnen -en buitenband erafgehaald, de nieuwe erop en pompen maar. Dat duurt maar een paar minuten, áls je maar het juiste materiaal bij je hebt ;-). Daarna weer in de AW gekropen en verdergereden. Om vervolgens er achter te komen dat ik bij het optrekken niet hoger kan schakelen dan de 3e versnelling. Wat is dat nou weer ??? Schakelen ging alleen van 1 via 2 naar 3 en terug, maar niet hoger, alsof er een blokkering op zat. Opnieuw aan de kant, terug m'n jasje aangetrokken en de kettingkast er onderuit gehaald. En mee dat ik die er onderuit haal, kan ik al zien wat de oorzaak is : een lipje van het alu was naar binnen gebogen en dat blokkeerde de draairing van de versnellingsnaaf. Dat was dus nog vlugger opgelost, en hup, jasje weer uit en verder trappen maar. Het begon al te donkeren dus ook maar voor -en achterlicht opgezet, kwestie van gezien te worden. Een half uurtje later, op een verlaten weggetje kom ik een auto tegen die begint te flikkeren met z'n lichten. Ik flikker terug met m'n 2e koplamp en rij verder. Even later kruis ik opnieuw een andere auto, die op zijn beurt met z'n lichten begint te flikkeren. Ja zeg, wat is er nu weer ? M'n licht doet het toch, of niet soms ? Maar .... om eerlijk te zijn, ik zie helemaal geen schijnsel voor me als de auto is voorbijgereden. Vreemd ! Ik stap voor de zoveelste keer uit en kan vervolgens vaststellen dat ik vooraan geen licht heb. G**verd**** ! Gelukkig heb ik altijd zo'n hoofdLED-ding bij me, daar eerst binnen in de AW eens naar de bedrading gekeken, maar voor zover ik kon nagaan was daar niks mis mee. De batterij kon ook nog niet leeg zijn, daar had ik nog maar een paar dagen mee gereden. Tja, en nu ? Het was intussen al flink aan het regenen, dus maar terug in de AW gekropen en met dat hoofdLEd-ding op m'n kop maar verdergereden. Dat gaf geen noemenswaardige problemen op de verlichte wegen, maar eens op het Bels Lijntje gekomen, zag ik natuurlijk nauwelijks waar ik reed. Mijn bril kon ik niet ophouden met dat lichtje op m'n bol, daar zag ik niks mee. Met m'n ogen op spleetjes maar voorzichtig verdergereden en veel later dan voorzien thuis aangekomen. Weet ik meteen wat me morgen te doen staat :-(

Had ik misschien toch maar beter lekker lui in de zetel blijven liggen vandaag ? Kennelijk wel ....

Snee van vreemde origine ....

2e Ligfietsshow Hasselt

2008-10-19T19:17:00.000+02:00

Vandaag was er in Hasselt voor de 2e keer een ligfietsshow in een tuincentrum, georganiseerd door Rik van de Gentse Liggers. We hadden met verschillende mensen afgesproken om daarnaartoe te fietsen met onze velomobielen. Zo kwam Johan G. gisteravond bij ons aan vanuit Dronten waar hij zijn opgeknapte Quest was gaan halen. Hij bleef vannacht bij ons slapen, terwijl ik zelf de nacht op moest. Vanmorgen hadden we om 07.15u afgesproken onder de brug van Ravels om vandaar naar Hasselt te fietsen. Een beetje later dan voorzien (Johan was overslapen, ons logeerbed ligt dus kennelijk zo slecht nog niet ;-) reden we in het donker richting Dessel. Aan dat eerste kanalenknooppunt moesten we voor de eerste keer het water over. Vervolgens richting Ham, het volgende kanalenknooppunt. Daar zouden Teun, Jonathan A., Toy en Vital bij ons aansluiten. Halverwege Ham kwam Jonathan ons al tegemoet gereden, die was waarschijnlijk bang om te weinig km's te maken ;-). Bij de nieuwe brug in aanbouw in Ham ging het even mis (signalisatie is toch een ramp in dit land! ), maar gelukkig hadden we elkaars gsm-nummers en kon Toy ons alsnog in de goeie richting loodsen. Met z'n zessen zijn we dan tegen een flink tempo verdergereden naar Thomas Home & Garden Inspiration , waar de show doorging. Er waren best wel veel modellen te zien, ook Tim Biesemans en De Liggende Hollander waren aanwezig met fietsen. Uiteraard was het belangrijker van enkele forumleden nog eens een keertje terug te zien, er werd dan ook flink bijgebabbeld.
In de vroege namiddag ben ik dan samen met Teun en Johan G. terug huiswaarts gereden. Vanaf Ham was ik op mezelf aangewezen en reed ik alleen verder naar huis. Ergens halverwege merkte ik ineens dat het km-tellertje geen snelheid meer aangaf. Meteen gestopt en zag toen meteen dat het wieldopje links verdwenen was. Het wielboutje stak half naar buiten, dat had natuurlijk het wieldopje eruit geduwd. Het boutje er maar meteen weer flink strak ingedraaid en verdergereden. Het laatste half uurtje was ik stikkapot, ik kreeg nog met moeite snelheden van boven de 24 km/u op de teller. Afgepeigerd kwam ik thuis aan, met net geen 150 km op de teller. Het enige dat ik nu nog wil, is gaan slapen. En dat gaat nu niet lang meer duren !!!

De "afdeling" velomobielen ....

Op naar het volgende ....

2008-10-06T14:12:00.002+02:00

Enkele weken geleden, bij het rijden van de 100 km-tocht van Spruitje, werd ik er al over aangesproken, maar vorige week heb ik het met eigen ogen kunnen aanschouwen : het achterwiel staat flink scheef ! Ik had vrouwlief gevraagd van eens een fotootje te maken van de achterkant terwijl ik in de AW zit en daar schrok ik zelf toch ook een beetje van. Bij de meeste AW's die ik heb gezien staat het achterwiel niet 100% recht, maar dat het bij mij zó erg was, wist ik niet. Vanmiddag eens het achterwiel eruit gehaald en de bevestigingspunten eens nagekeken, maar daar bleek niks mis mee te zijn. Ook de vork zelf vertoonde nergens scheurtje of barstjes. Daarna de uiteinden van de 2 benen eens verticaal nagemeten vanaf de grond en daar zat meer dan 0,6mm verschil tussen. In overleg met Jan E. heb ik de 2 benen eens wat verwrongen tot ze min of meer gelijk waren. Vervolgens het achterwiel er terug ingestopt en daarna opnieuw nagemeten en toen was het verschil minder dan 1mm. Nu eerst een paar dagen rijden en afwachten, maar ik reken er niet op dat alles nu zo zal blijven staan. Ik weet niet of deze achtervork nog de originele is, als dat zo moest zijn, is het niet meer dan logisch dat die nu wat moeheid begint te vertonen. Afwachten dus maar ....

Vorige week heb ik in mijn fietswinkel de 20" Marathon Supremes besteld, ze konden niet zeggen of ze op voorraad waren of niet, dat wordt dus nog effe afwachten. Tot het zover is, heb ik de Acocets vervangen door de ouwe getrouwe Continentals van de Kettwiesel, die hebben iets meer grip op nat wegdek. Jonathan A. gaat eind deze week naar Dronten en dan brengt hij voor mij een setje HPV-bandjes van Vredestein voor me mee, die wil ik ook wel eens proberen. Voor de prijs moet ik het in elk geval niet laten, want die zijn belachelijk goedkoop, vergeleken met andere bandjes. Wordt dus alweer vervolgd ....

Scheef achterwiel met stukje nieuwsgierige hond ....

Ssssst .....

2008-09-27T07:43:00.000+02:00

Eiglijk zou ik hout moeten vasthouden terwijl ik dit typ, maar dat schrijft zo moeilijk ;-). Feit is dat mijn linkerveerpoot nog steeds lekker stil is en de AW dus weer lekker vrij geruisloos rijdt. Helemaal stil kan natuurlijk niet, maar het enige wat je nu nog hoort tijdens het rijden, is de aandrijving en zo moet het uiteraard ook. Het is weer puur genieten en dat doe ik dan ook weer elke keer. Zeker met deze nazomerse dagen van de afgelopen weken is het zalig fietsen.

Eerder deze week reed ik zoals gewoonlijk weer naar Nederland om verse melk te gaan halen, toen ik ineens voor een afgesloten Bels Lijntje stond. Over een afstand van ongeveer 3km kan je er tot begin oktober niet over rijden omdat ze een uitkijktoren gaan bouwen langs een meertje waar het Bels Lijntje langs loopt. De toren zou 12m hoog worden, ben best wel eens benieuwd wat dat gaat geven. De omleiding loopt voor het grootste deel via een drukke N-weg, op een bepaald stuk is het asfalt zo beroerd slecht dat ik maar meteen de gemeente heb gebeld om hen hiervan in kennis te stellen.

Voor de rest weinig nieuws. Ik zit eiglijk een beetje te wachten tot de 20" versie van de Marathon Supremes in de winkel zullen liggen. Niet dat de Avocets al versleten zijn, maar voor de winter wil ik toch bandjes met iets meer grip op natte ondergrond. Dan kan ik de Avocets ook nog opzij leggen tot volgend jaar, heb ik er nog wat langer plezier van.

Een stuk Bels Lijntje tijdelijk afgesloten ....

Spruitjes' 100 km tocht

2008-09-14T16:48:00.004+02:00

Wouter D. van de GL-ers organiseerde gisteren een 100 km tocht. Omdat de tocht vanuit zijn woonplaats vertrok en mijn vrouw ik waren uitgenodigd om te blijven slapen, ben ik vrijdag met de AW naar Erembodegem vertrokken. Aanvankelijk wilde ik tegen de middag pas vertrekken zodat ik tegen de avond daar zou zijn, maar omdat Wouter na de tocht ook nog een BBQ bij hem thuis hield, ben ik 's ochtends al vertrokken om wat te helpen met de voorbereidingen. Het weer zat niet echt mee vrijdag : er waren flinke regenbuien voorspeld en toen ik rond 07.45u in de AW stapte, was het flink grijs, mieserde het een beetje en had ik wind tegen (wat had je anders gedacht ?). In het begin kon ik m'n zeiltje nog in de AW laten zitten, maar dat veranderde toen ik in de buurt van Boom kwam. Daar begon het écht te regenen en moest ik me wel indekken om niet doornat te worden. Een uurtje eerder dan afgesproken was ik aan de brug van Temse en omdat Wouter daar nog niet was, ben ik hem maar verder tegemoet gereden. Even voorbij Mariekerke kruisten wij elkaar (wat vind ik dat toch altijd een maf beeld : een roeifiets in de regen :-p ) en toen bleek dat het de bedoeling was dat we samen het grootste gedeelte van de tocht nog gingen verkennen. Daar had ik niet op gerekend, nog een geluk dat ik even voordien bij een bakker in Niel nog 2 dubbele worstenbroden had gekocht, kon ik toch nog even verder. Toen we uiteindelijk bij hem thuis aankwamen, had ik nét geen 190 km op de teller, dat leek me genoeg voor 1 dag !
Gisteren is dan de tocht -met deze keer maar 1 u vertraging- geweest, met in totaal iets van een 28-tal deelnemers, Wouter voorop en ik helemaal achteraan, waar ik het liefste rij met groepstochten. Het is niet helemaal drooggebleven, maar al bij al mogen we niet klagen. Het grootste deel van de tocht liep over de Scheldedijken, aangenaam fietsen maar niet meer echt nieuw voor mij. We waren pas tegen 20.00u terug en er werd goed gesmikkeld op de BBQ, wat dacht je !
Vandaag dan terug naar huis gefietst en natuurlijk : opnieuw wind tegen ! 140 km lang zitten stoempen tegen de wind, eens goed gevloekt toen de ijsboerderij in de buurt van Zandhoven nog niet open was en blij dat ik terug thuis was. Voor de rest van de dag luie zondag, dat heb ik wel verdiend na al die km's, vinnik zo ....

Wat het gekreun in de veerpoot betreft : ik heb vorige week nog flink wat olie gedruppeld in de linkerveerpoot, tot die bijna "vol" zat. De eerste 120 km van afgelopen vrijdag, heb ik hem niet meer gehoord. Toen begon-ie weer opnieuw te zeuren en dat duurde ongeveer een 20-tal km. Daarna was het weer helemaal stil. Tijdens de tocht gisteren en vandaag terug naar huis heb ik de veerpoot helemaal niet meer gehoord. Zou de oplossing zó simpel kunnen zijn ???

Wat hebben we vandaag op school geleerd ?

2008-09-10T19:25:00.001+02:00

Nou ja, op school niet veel, want dat is al héél lang geleden. Maar thuis daarintegen .... Vanmorgen arriveerden de 2 nieuwe kogelkopjes met de post. Toen ik daarstraks thuiskwam, heb ik dus maar meteen het linkerwiel er voor de x-ste keer onderuit gehaald en alle kogelkopjes losgedraaid van de veerpoot. Om vervolgens te kunnen vaststellen dat die nog perfect in orde zijn, alledrie. Gatverdamme ! Nou ja, als het niet de kopjes zijn, zou het dan misschien .... Vervolgens maar eens de veerpoot geprobeerd en jawel hoor : daar ligt het deze keer weer aan ! Nou begrijp ik er niks meer van : beide veerpoten hebben nieuwe glijbuslagers, nieuwe veren en ze zijn allebei nog maar pas ingevet. Maar wéér is het alleen de linkerveerpoot die herrie maakt tijdens het rijden (en alleen maar tijdens het rijden, niet meer tijdens het afdraaien zoals eerder bij de kopjes). Rechts is zo stil als een muisje .... Ik heb nu in de linkerveerpoot een flink aantal druppels olie gedruppeld, hopelijk trekt dat wat goed in of zakt dat diep genoeg door en wordt-ie daardoor wat stiller. Anders zou ik het ook niet meer weten ....

Een beetje vanalles ....

2008-09-08T01:56:00.001+02:00

De afgelopen week -zoals gewoonlijk- nog eens over de grens gefietst om verse melk te gaan halen bij Super de Boer. Deze keer regende het, wat op zich geen punt is. Wel heb ik voor de eerste keer een voorwerp gebruikt dat al jaren in de AW ligt maar nog niet eerder uit z'n hoesje was gehaald : een paraplu ! Ik was net de grens met Nederland over toen het zo hard begon te regenen dat ik nog maar nauwelijks kon zien waar ik reed. Bomen om onder te schuilen, waren helemaal niet te zien dus ben ik maar aan de kant gaan staan. Even op de tast de paraplu uit de achterbak gehaald, deze uit z'n hoesje gehaald en opengemaakt. Daarna een minuutje of 5 lekker naar het getik zitten luisteren op het "dakje" boven mijn hoofd. Heb me toen afgevraagd of ik zou willen dat ik op dat ogenblik een echt dakje boven mijn hoofd zou willen, zoals bvb dat van Flevobike. Hmm, misschien wel, maar als het zó hard regent, zie je met zo'n dakje boven je hoofd ook niet veel meer en moet je ook aan de kant. Niet echt dus ....

Toen de neerslag begon te minderen, heb ik de paraplu weer netjes opgevouwen, weggestopt en kon ik verderfietsen. Nu weet ik tenminste dat-ie na al die jaren ongebruikt in de AW te liggen nog wel degelijk waterdicht is ;-)

Ik heb links vooraan opnieuw dat zeurend geluid aan de veerpoot. Niet bij het (af)draaien, maar wel tijdens het rijden. Vermoedelijk is het middenste kogelkopje de oorzaak, want dat was nog niet vervangen. Ik heb er 2 nieuwe besteld in Dronten, pas als die zijn gearriveerd zal ik de hele boel nog maar eens uit elkaar sleutelen en vervangen en is het hopelijk weer een tijdje gedaan. Het enige gekreun dat ik kan verdragen (nou ja ....)is dat van mezelf, als ik moe ben van het fietsen. En zo hoort het ook, nah !

101 km tocht van Limburg

2008-08-25T07:04:00.005+02:00

De afgelopen week zijn we een weekje met vakantie geweest in het Scheldeland, meerbepaald in Moerzeke. Omdat het de bedoeling was om veel te fietsen ben ik uiteindelijk met de Stratus XP geweest, omdat die makkelijker op en af de veerponten te rijden is dan de AW. Het Scheldeland is een prachtige streek om te fietsen, heel veel (autovrije) dijken waarop je heerlijk langs het water kunt fietsen en dat op amper 100 km hiervandaan. Ondanks de regenbuien heb ik toch iets van een kleine 600 km droog kunnen fietsen, absoluut geen reden tot klagen dus en zeker een geslaagde vakantie !

Zaterdagmiddag heb ik de achterveerpoot er opnieuw onder uit gehaald om de combi-veren te vervangen door één blauwe veer. Tijd om die uit te proberen had ik pas gisteren, want toen organiseerde Edje van de Gentse Liggers een 101 km tocht. Iets voor 08.00u gisterochtend vertrokken richting Helchteren, waar het vertrekpunt was. Ik kon een flink stuk via het jaagpad rijden, althans, dat was de bedoeling. Maar in Lommel was het jaagpad volledig afgesloten vanwege de jaarlijks terugkerende vlottentocht (had ik nog nooit van gehoord, maar soit), wat betekende dat ik een stuk moest omrijden. En ik dus flink te laat op het vertrekpunt was. Gelukkig waren de anderen ( in totaal waren we met 15 fietsers ) zo vriendelijk om te wachten totdat ik was gearriveerd en konden we alsnog samen vertrekken.

Na de nodige pitstops stopten we rond de middag in Olmen bij de Liggende Reiziger waar we tegen een heel democratisch prijsje broodjes en drank konden verbruiken. Daarna terug verder richting Limburg, waarbij we helaas een flink stuk van de route die ik 's ochtends naar Helchteren al had gedaan, fietsten. Gelukkig was er vlak voor Helchteren nog wel een lus langsheen een ijsboerderij, zodat ik dagelijkse portie ijs op peil kon houden ;-). Pas tegen het einde is het beginnen te druppelen, maar echt regenen heeft het niet gedaan.Rond 20.00u waren we terug aan de kerk van Helchteren. Daarna in m'n eentje nog terug naar huis getrapt om daar tegen 22.15u aan te komen. In totaal had ik 232 km op de teller, ruim voldoende voor één dag lijkt me ....

Groepsfoto in Olmen

Wat de veerpoot achteraan betreft, blijkt de blauwe veer een flinke verbetering. Geen harde klappen meer achteraan, maar lekker geveerd zonder dat-ie deinerig wordt. Zo wil ik nog veel km's maken !

Door de wind, door de regen ....

2008-08-13T01:59:00.003+02:00

Vandaag had ik afgesproken om bij Jonathan A. langs te gaan. De AW moest uitgelijnd worden en ook moest er nog een schuimpje in de veerpoot worden gestopt. Ook wilde ik een iets zachtere vering achteraan, omdat die zoals-t-ie nu is toch écht wel te hard is.
Omdat hij momenteel rijlessen aan het volgen is in Geel, hadden we daar afgesproken om van daaruit naar Messelbroek te fietsen. Via Veerle-Laakdal zijn we via Averbode naar Messelbroek gefietst, terwijl we onderweg flinke buien over ons heen kregen. Nadat ik hem nog via een stukje MB-route was gevolgd tegen Testelt kwamen bij Jonathan thuis aan en kwam de zon er eindelijk door. Daar eerst wat boterhammen gegeten en een warme chocolade melk gedronken, want we hadden best wel flink doorgefietst.
De achterveerpoot was er vlug onderuit gehaald en uit elkaar, om vervolgens te kunnen vaststellen dat-ie van binnen toch compleet bleek te zijn. Er zat dus toch al een schuimpje in. Daarna hebben we mijn voorraad veren eens nagekeken, maar de blauwe veren die ik nog had liggen, waren niet lang genoeg om de huidige blauwe en korte rode veer te vervangen. Nou ja, dat viel natuurlijk te verwachten. Dat wordt opnieuw een mailtje sturen naar Dronten.
De veerpoot daarna terug op z'n plaats gezet en toen was het tijd voor de uitlijning. Bij mijn eerste uitrolrit kwam ik verder dan ik al ooit was geraakt, een meter of 30 verder, dat zei dus ook al genoeg. Ik had eerlijk gezegd ook niet echt iets gemerkt in bvb de snelheid of zo, dus het zal allemaal nog wel zijn meegevallen. We hebben er in elk geval niks aan veranderd. In het terugrijden had ik wind mee en kon ik genieten van de prachtigste luchten. Jammer genoeg had ik net vandaag geen fototoestel bij me, anders had ik flink wat fotoos genomen onderweg. Dat zal voor een volgende keer zijn .....

On the road again ...

2008-08-06T08:02:00.004+02:00

Nadat-ie bijna 3 weken had stilgestaan heb ik gisteren de AW uit de garage gehaald en ermee naar het werk gefietst. Ik was heel nieuwsgierig naar het verschil met de nieuwe achterveerpoot. Het gekke is dat ik dat verschil al meteen merkte voordat ik ermee gereden had. Het is iets dat mijn vorige veerpoot niet had en deze nieuwe wel : als ik de AW nu met de achterkant een paar cm naar beneden duw, blijft-ie in die positie staan. Pas als ik dan verderduw, voel ik pas de weerstand van de veer. Omgekeerd gaat ook : pak je de achterkant bij de handgreep op, blijft het achterwiel eerst even op de grond staan, de achterkant gaat een paar cm omhoog en dan komt pas het achterwiel los van de grond. Vreemd ! Zou dat zo moeten of is er ergens iets mis ? Afijn, misschien dat de veer nog ingereden moet worden of zo, maar dat heb ik nog niet meegemaakt. De rit naar het werk dan. Bij het afrijden van de oprit voelde ik al meteen dat de nieuwe veer een stuk stugger is dan de oude. Ook het rijden zelf zou ik omschrijven als "stugger". Dat is wel even wennen, als je van een oude zwevende veer komt ! Vroeger had de achterkant iets zweverigs, lekker op -en neerdeinen bij oneffenheden alsof je op een luchtkussen zat .... Maar dat is nu allemaal weg ! Of dat beter is, weet ik nog niet, want daarvoor heb ik nog niet voldoende gefietst. Maar nu is het achteraan allemaal veel strakker en ik mis dat zweverige van vroeger precies een beetje .... In de achterveerpoot zitten ook gecombineerde veren (half blauw, half rood), die zullen er toch zeker niet in de verkeerde volgorde inzitten (de veerpoot moest nu ondersteboven gemonteerd worden omdat er anders water in kan lopen) ???
Nou ja, we zullen eerst een tijdje zo rondrijden en als het toch niet moest bevallen, kunnen we nog altijd de veren vervangen, ik heb nu toch een paar stuks blauwe liggen van vroeger. Veel afstanden ga ik deze week nog niet doen, want ik ga de AW pas dit weekend opnieuw uitlijnen.

Wat het gekreun betreft .... ik durf het bijna niet te schrijven, maar het is nog steeds niet verdwenen. Wel komt het nu niet meer van onder de wielkasten vandaan, maar wel van binnen in de kast. Daar zitten alleen maar 2 M6 kogelkopjes en daar zijn volgens Ymte totnogtoe geen problemen mee geweest. Ik durf hem dan ook niet te mailen om te vragen of het mogelijk is dat mijn kogelkopjes .... Mischien had ik toch de hele mikmak moeten vervangen door nieuwe en zal ik dan pas terug een geruisloze (nou ja) AW hebben, wie weet ....

Zoek het verschil !

Update : vanmiddag ontving ik een mailtje van Ymte. Kennelijk zijn ze in Dronten vergeten van het schuimpje in de veer te stoppen, dat ervoor zorgt dat de veer niet uitschuift bij het optillen. Ze gaan het schuimpje met de post opsturen en dan kan ik er dat instoppen. Domme, kan ik weer de hele handel afbreken en uit elkaar halen ! Nou ja, ik rij eerst een paar dagen zo, dat kan absoluut geen kwaad. Als ik dan toch blijf vinden dat ik de achterveren te stug zijn, kan ik die ook meteen aanpassen.

Nieuwe achterveerpoot

2008-08-04T10:44:00.003+02:00

Vanmorgen om 08.30u belde de Post al aan met een pakje van Dronten, dus dat is snelle service (maar dat zijn we gewoon van Velomobiel.nl). Aanvankelijk dacht ik dat ik een lege doos had gekregen, zo licht was het pakje. Maar toen ik die openmaakte, zat er wel degelijk een achterveerpoot in. Meteen de AW, die nu al bijna 2 weken werkloos in de garage stond, naar de tuin gesleurd en de oude veerpoot eruit gehaald. Daarna de afstanden vergeleken van de oude en de nieuwe, deze laatste een beetje bijgesteld en die daarna in de AW gemonteerd. De bevestigingsogen van de nieuwe veerpoot zijn smaller dan die van de oude, maar dat was met een paar rondellen zo opgelost. Als je nu op de staart naar beneden duwt, biedt de veerpoot al meteen weerstand, dat was met de oude veerpoot helemaal niet het geval. Die begon pas weerstand te bieden als je hem halverwege induwde. Ik ben eens benieuwd wat het zal geven als ik ermee rij, maar dat zal niet voor vandaag zijn. Ook kan ik deze week de AW eindelijk eens uitlijnen.

Ik heb uit nieuwsgierigheid beide veerpoten eens op een keukenweegschaal gelegd. De oude veerpoot weegt 530gr en de nieuwe 285gr. Scheelt toch weer wat gewicht, niet ? Alhoewel .... dat voordeel weer heb ik gisteravond verspeeld door me te laten gaan aan chips :-(

Nieuw en oud

En zo blijven we bezig ....

2008-07-31T07:58:00.004+02:00

Normaal gezien zou ik vandaag naar Jonathan A. rijden om de AW opnieuw uit te lijnen. Eerder deze week had ik de 4 rubbertjes vervangen die aan de kortste wielstangen zitten bevestigd, omdat die verduurd waren. Omdat ook de kogelkopjes waren vervangen door nieuwe (en die kwa in -en uitdraaien toch nooit 100% gelijk zijn) moet er dringend opnieuw uitgelijnd worden.
Nu was Jonathan gisteren bij mij op bezoek en omdat hij toch nooit kan stilzitten, had hij de AW eens grondig bekeken toen ik nog op het werk zat. Toen ik thuis kwam, had hij dan ook wat nieuws voor me : ik zit door mijn achterveerpoot, die moet dringend vervangen worden. Nou dus dat weer ! Het blijkt dat de veerpoot (nog het oud model met gaatje in om de olie erin te doen) "op" is en dat de AW daarom niet goed uit te lijnen valt en waarschijnlijk ook daardoor redelijk vlug begint te dribbelen. Dat kan natuurlijk best kloppen, tenslotte is er aan de achterveerpoot al enkele jaren helemaal niks meer gedaan en dan blijft zoiets uiteraard ook niet duren. Een nieuwe veerpoot dus. Volgens Jonathan hebben ze die bij Velomobiel.nl op voorraad en kon ik die zo gaan ophalen. Niet dus ! Heb net even met Ymte gebeld en die moeten ze dus wel degelijk maken, omdat ze niet bij alle AW's even lang zijn. Ik moet dus eerst de veerpoot opmeten om de exacte afstand tussen de 2 bevestigingspunten te weten en dan maken ze een nieuwe. Dus zullen we dadelijk de AW maar weer naar de tuin sleuren, het achterwiel er onder uit halen en de veerpoot opmeten en dat doorgeven naar Dronten. En dan maar wachten tot de nieuwe veerpoot arriveert. Ach ja, gelukkig kan ik er nog wel mee rijden, ben nog alleen aan het overwegen of ik niet een set oude voorbandjes zou leggen. De uitlijning is nu verre van ideaal en als ik daar mijn Avocets mee om zeep zou helpen ....

Heb intussen de veerpoot nagemeten en de afmetingen doorgebeld naar Dronten. Daarnet ontving ik een mailtje dat ze de veerpoot intussen al op maat hebben gemaakt en al op de post zit. De AW laat ik nu maar staan totdat-ie arriveert, dan moet ik het achterwiel maar één keer monteren/demonteren. Ja, ik weet het : ik ben een luie mens. Maar anders zou ik natuurlijk ook niet velomobielen he ;-)

En de Alleweder, hij kreunde verder ....

2008-07-17T20:41:00.004+02:00

Enkele dagen geleden begon het zeurende geluid van de veerpoot weer als vanouds. Aangezien de glijbuslager van de veerpoot was verangen, kon het bijna niet anders of het moest toch een andere oorzaak hebben. Na wat heen -en weergemail met Ymte blijkt dat het wel vaker voorkomt dat de M8 kogelkopjes wat herrie beginnen te maken. De M6 kopjes hebben het niet en daarom heeft de Quest nu ook alleen maar M6 kopjes. Heel fijn allemaal, maar daar ben ik met mijn AW natuurlijk niks mee ! Ymte stelde voor om de kogelkopjes te smeren, dat zou mogelijks kunnen helpen.
Vandaag dus maar voor de zoveelste keer (ik ben inmiddels de tel kwijt) het linkerwiel verwijderd en de 2 M8 kopjes losgemaakt. Wat blijkt ? Het voorste kopje, dat met de kortste stang aan de kast is bevestigd, blijkt heel stroef te draaien. Bij de minste beweging van de bol in het kopje hoor je een kreunend geluid, dat via de stuurstang door de kast nog wordt versterkt. Dát is dus de oorzaak van alle ellende, de veerpoten blijken er dus niks mee te maken te hebben ! Nu, het kan natuurlijk geen kwaad dat allebei de glijbuslagers zijn vervangen, maar nu blijkt dat totaal overbodig te zijn geweest.
Het tweede M8 kopje, dat aan de middenste stuurstang is bevestigd, draaide heel soepel en gaf totaal geen geluid. Dat lijkt me vrij logisch, omdat dat kopje veel minder moet scharnieren dan de voorste. Smeren dus maar. Ik heb een busje teflonspray genomen waar je zo'n rietje op kunt bevestigen en dat dan maar tussen de kraag van het kopje gestoken en ingespoten. Dat heb ik een paar keer herhaald langs verschillende kanten. Dat dan even laten intrekken, maar dat gaf geen significant verschil. Dat had ik ook niet verwacht, want ik denk dat er zo goed als geen ruimte in de kogelkop is tussen de bol en het kopje. Ik heb net eens nagekeken hoelang geleden ik de kogelkopjes had vervangen en dat bleek ik afgelopen jaar september te hebben gedaan. Iets minder dan 8.000 km geleden. En ja, alle kopjes waren met een boormachine "voorbehandeld". Dus tja, wat nu ? Enig alternatief dat de AW terug geruisloos kan maken, is volgens mij nieuwe voorbehandelde kopjes bestellen. Dus morgen maar meteen 2 nieuwe bestellen. Vanaf zondag ben ik weer een weekje weg ligfietsen met de Flanders Tour, dus als alles goed is zullen de kopjes zijn gearriveerd tegen dat ik daarvan terug ben. Wat dus betekent dat ik nog 2 dagen met een kreunende AW naar het werk mag rijden. Oh dear .... Maar ik ben er eindelijk wel achter wat de oorzaak van die rotherrie is ;-) !!!

Knutseldag ....

2008-07-12T07:59:00.003+02:00

Gisterochtend na mijn nachtschift heb ik de veerpoten opnieuw van onderuit de AW en uit elkaar gehaald. Eerst er wat remmenreiniger ingespoten, dat enkele minuten laten trekken en dan het hele goedje uitgegoten. Daarna wat siliconen kettingspray erin gedaan, ook dat wat laten trekken en floep, het kleine rode veertje kwam er vanzelf uit ! Daarna de nieuwe gecombineerde veren goed in het vet gezet en die in de veerpoten gedaan, de poten terug gemonteerd en dat was dat.
Ymte had me intussen gemaild dat ze niet echt een idee hadden waar het gekreun vandaan zou kunnen komen. Nou, ik denk dat ik het intussen wel weet : van de kogelkopjes ! Toen ik gistermorgen de linkerveerpoot wilde verwijderen, begon ik met het kogelkopje van de voorste stuurstang los te draaien. Mee dat ik met m'n steeksleutel begon te draaien, kreunde het ding dat het een lieve lust was. Als je beide steeksleutels heen -en weer bewoog, was het net alsof je een rommelpot aan het bespelen was ! Nou ja, wie zou denken dat het dáár vandaan zou komen ?! Ik in elk geval niet ! Ik heb Ymte dan ook meteen een mailtje gestuurd om dit te laten weten, hopelijk kunnen ze er wat mee ....

In de late namiddag heb ik dan de zit uit de AW gehaald en het linkerwiel verwijderd. Ik had een paar dagen geleden de gaatjes die ik in de wielkast had ontdekt, dichtgekit. Of tenminste : ik dácht dat ik ze dichtgekit had. Gisteren onderweg naar het werk kwam er weer wat water langs binnen, dus tijd om daar eens echt werk van te maken. Omdat bij echt veel nattigheid er zowel van de achterwielkast als de voorwielkasten water binnensijpelde, heb ik de naden binnen in de AW volledig opnieuw gekit met grijze FIXALL. Het was niet even makkelijk om met de grote knijpspuit overal aan alle naden te kunnen, maar nu zou het dus goed dicht moeten zitten. Het is geen zicht, want de kleur van de kit is natuurlijk niet hetzelfde als de verf van de binnenkant, maar die zocht ik deze zomer toch opnieuw te spuiten. Het zit er nu al een paar jaar op en de verflaag is eiglijk al een tijdje aan vervanging toe. Alleen nog even afwachten of de kuip nu echt wel waterdicht is vooraleer ik begin te spuitverven. Ook aan de binnenkant van de wielkast heb ik opnieuw wat gekit, ook eens afwachten wat dat gaat geven ....

Vanmorgen dan naar het werk gereden met de nieuwe veren en bij de eerste bocht kon ik al meteen het verschil merken, want de AW heeft nu minder de neiging om naar de buitenkant van de bocht over te hellen. Ook als je over oneffenheden rijdt of in putten, merk je dat de veren wat stugger zijn en wat meer "bonken", maar dat heeft voor de rest geen invloed op het rijgedrag. Alweer een verbetering dus, die gecombineerde veren.

Het gekreun van de kogelkopjes is ook nu nog alleen maar hoorbaar als je stapvoets rijdt en aan je stuur draait. Bij gewone snelheden hoor je niks. Ik weet niet of daar echt iets aan te doen is, maar het zou toch opgelost moeten raken. Het geeft zo'n irriterend kreunend geluid dat natuurlijk door de kast versterkt wordt. Maar even afwachten dus ....

Glijbuslager

2008-07-10T08:03:00.003+02:00

Nadat ik enkele weken geleden de glijbuslager van de linkerveerpoot had vervangen, bleek die van de rechterveerpoot ook aan vervanging toe. Die vertoonde immers hetzelfde verschijnsel, nl een kreunend geluid bij het in -en uitveren. Omdat Jonathan vorige week toch naar Dronten ging met zijn Mango, had ik hem gevraagd van wat spulletjes mee te brengen : een nieuwe glijbuslager, een kopsteuntje van de Quest en een setje progressieve veren. Ik was eergisterenavond die spullen gaan ophalen bij Jonathan en gistervoormiddag heb ik de rechterveerpoot uit elkaar gehaald. De lager verwisselen is intussen een fluitje van een cent, maar de veren .... Alleen de oude blauwe veer kwam uit de veerpoot, het kleine korte rode stukje kwam er niet uit. Ik heb met vanalles geprobeerd, tot en met een 26" spaak toe, maar buiten een hoop vet, kwam er niet echt iets uit. En om de nieuwe veren erin te stoppen, moet dat er wel uit, want anders komt de AW een paar cm hoger op de wielen te staan, en dat is ook niet echt de bedoeling. Ik had even met Ymte gebeld en die stelde voor om onderaan in de veerpoot een gaatje te boren en daar dan een compressor tegen te zetten, dan zou het er vanzelf uitfloepen. Tja, dat is natuurlijk ook een mogelijkheid, maar dat vond ik er zelf een beetje over (heb zelf ook geen compressor), dus heb ik de oude veer er maar terug in gestopt. Niet dat daar eiglijk iets mis mee is, maar ik wilde gewoon die progressieve veren (half blauw, half rood) eens proberen. Dat zal dus voor een andere keer worden.
Bij het terug monteren van de veerpoot, merkte ik dat de stuurstangen ook al een kreunend geluid veroorzaakten bij het bewegen. Vreemd, want dat heb ik nog niet voorgehad. Nadat de veerpoot terug op z'n plaats zat en ik naar het werk reed, bleef ik het zeurend geluid houden bij het draaien tijdens traag rijden. Bochten nemen op snelheid lukt dan weer wel zonder bijgeluiden, vreemd .... Jonathan denkt dat het komt omdat de rubbertjes versleten zijn en vervangen dienen te worden óf dat ze strakker aangedraaid dienen te worden. Mij lijkt dan eerder dat ze strakker aangedraaid dienen te worden, omdat alle rubbers even oud zijn en alleen de rechterkant lawaai maakt. Ik heb voor alle zekerheid Ymte daar ook even een mail over gestuurd, afwachten dus wat zij aanbevelen.

Het sprookje van de lekke band.

2008-07-01T20:08:00.006+02:00

Er was eens een 20" binnenband. Niks bijzonders, een gewoon binnenbandje van de Decathlon met een autoventiel. Dat bandje had al menig kilometer op het linkervoorwiel van een Alleweder gedraaid, in verschillende soorten buitenbandjes. Hij was dus helemaal niet meer nieuw en ook vertoonde hij al een 3-tal littekens waarover netjes plakkertjes waren geplakt die hem mooi op druk hielden. Niks mee aan de hand, zou je dus denken. Tot op een dag ....
Op een dag besloot hij dat het genoeg was geweest. Hij vond dat het tijd was om wat lucht uit te blazen en dat deed hij dan ook. Niet tijdens het rijden, want het was best een lieve binnenband. Nee, gewoon tijdens de nacht, wanneer de velomobiel waar hij onder zat netjes in de garage stond. Hij ademde helemaal uit, geen zuchtje lucht had-ie nog van binnen. Oef ....
De fietser van de velomobiel kon de ochtend erna zijn ogen niet geloven : pas een nieuw buitenbandje met slechts een paar honderd km op en nu al een tweede lek ? Pfoe, niet goed bezig ! Maar omdat fietsers nu eenmaal moeten fietsen, werd de velomobiel op een pootje gezet en werden de binnen -en buitenband van de velg gehaald. Hmmm, er zaten al 3 plakkers op het binnenbandje, zou er misschien één van hebben losgelaten ? Nee, dat bleek niet het geval. Dan maar flink oppompen en luisteren waar er ergens een gaatje zit. De fietser pompte het bandje flink groot op, maar hoe hij ook luisterde, hij hoorde of voelde nergens lucht ontsnappen. He, wat vreemd ! Dan maar even de buitenband checken, maar ook daar kon niks bandenvreemds gevonden worden. Niet op of in het loopvlak en al evenmin aan de binnenkant. Hoe kan dat nou ??? Ten einde raad pompte de fietser het binnenbandje zo hard op als hij durfde, nog net niet op knalkapotdruk. Daarna dompelde hij de hele binnenband (nu eerder een dikke ronde worst) helemaal onder in de regenton, dan zouden er wel érgens ergens belletjes uit moéten komen, toch ? Nou, niet dus. Niks, geen belletje, hoe klein dan ook, steeg omhoog naar het wateroppervlak. Nou kon de fietser helemaal niet meer volgen !
Omdat hij absoluut moest fietsen, nam hij een nieuwe binnenband die hij samen met de buitenband op de velg van het wiel monteerde, oppompte en zo weer kon verderrijden. En het oude binnenbandje ? Tja, die zou hij wel een paar dagen laten liggen, dan zou die vanzelf wel leeglopen. Maar nee hoor, niks daarvan ! Dag 1 en 2 gingen voorbij, maar het binnenbandje bleef dezelfde hardgespannen worst. Ook dag 3 en dag 4 kwamen en gingen, maar het binnenbandje bleeft stug volhouden : geen milibaartje druk ontsnapte aan het ding, hij hield lekker nog steeds zijn adem in. En ook de dagen die erna volgden, bleeft het bandje z'n adem inhouden en lekker op druk.
En dat doet-ie nu nog steeds, als een flinke dikke ronde worst ligt hij lekker uitdagend bovenop de regenton en lijkt het wel alsof hij de fietser een beetje uitlacht, elke keer als die met z'n velomobiel mét nieuw binnenbandje de garage in of uitrijdt ....

En de fietser ? Af en toe knijpt hij nog even in de dikke worst die het bandje nog steeds is en schudt dan onbegrijpend z'n hoofd. Hij snapt er niks van .... Maar het oude bandje opnieuw gebruiken, dat durft-ie niet, het vertrouwen is voorgoed verdwenen ....

Cycle Vision 2008

2008-06-23T07:14:00.007+02:00

Afgelopen woensdag zijn we richting Amstelveen vertrokken, naar camping het Amsterdamse Bos. Vrouwlief met de auto en de gewone fiets achterop, ondergetekende met de AW. Wegens omstandigheden helemaal in m'n uppie, want Jonathan ligt nog steeds plat met zijn rug (of zou dat toch moéten) en Jan E. zit nog steeds te wachten op zijn WAW, dus vandaar .... Ik had een aantal kopies genomen van de ANWB fietsatlas, ik had wind mee en het was droog. Ik schatte vooraf in dat ik max. 7u nodig zou hebben om op de camping te raken, maar dat werden er dus een dikke 8. Dat zal hoofdzakelijk aan mijn routekeuze hebben gelegen, maar toch heb ik op de heenweg dikwijls gevloekt. Hier zijn er overal wegenwerken en lijkt België wel één grote bouwput, in Nederland kunnen ze het nog beter ! Ik ben de tel kwijtgeraakt hoeveel keer ik ben moeten omrijden voor opgebroken wegen, afgesloten fietspaden, fietspaden die op de kaart stonden aangegeven maar in praktijk niet bleken te bestaan .... Afijn, gelukkig heb ik ook hele mooie stukjes Nederland gezien, die mij het andere deden vergeten. Een ander minpunt onderweg was mijn linker veerpoot, die alsmaar meer begon te protesteren. Was het aanvankelijk alleen maar bij het inveren tijdens het rijden, halverwege begon die ook al te kreunen bij het nemen van bochten. Na 170km op de teller arriveerde ik dan uiteindelijk toch op de camping, waar de tent reeds opgesteld stond te wachten.

De overige GL-s arriveerde op vrijdag, zodat ik donderdag en vrijdag een paar tochtjes in de omgeving kon maken. Mooie omgeving, dat wel, maar die rotherrie van het vliegveld !!! Ik zou voor geen geld daar in de buurt willen wonen !

Art-Deco watertoren aan de Westeinderplassen ...

Zaterdag dan naar Sloten gefietst, om Cycle Vision te bezoeken. Niet veel nieuws onder de zon, het is tegenwoordig elk jaar meer variaties op dezelfde thema's. Wel een interessant gesprek gehad met Arjen van Sinner over de Mango, die zouden graag de productie opdrijven naar 8 stuks per maand, alleen kan Beyss in Duitsland de vraag naar mallen niet volgen. Bij Velomobiel.nl hebben ze kennelijk hetzelfde "probleem" ....

In de namiddag arriveerde Christophe met zijn WAW en die had ook Bries nr 3 bij zich, die zou meerijden met de 25k race 's avonds. Deze Bries wordt nadien doorgeleverd naar Maia Ligfietsen in Dordrecht, waar je hem voortaan kunt huren. Laat ik over het uitzicht van de Bries maar niet teveel woorden vuil maken, maar die zag er weer niet uit. Ik vrees dat die net zoals de WAW kwa uitzicht op een prototype-niveau zal blijven steken. In de race presteerde de Bries al helemaal niet, wat wel aan de bestuurder ervan zal hebben gelegen (dat was een medewerker van Fietser.be, helemaal geen wedstrijdrijder). Toch weer typisch dat ze vanuit Gent geen wedstrijdrijder hadden meegestuurd, dat zou al een heel ander licht op de Bries hebben geworpen moest die wat beter gepresteerd hebben. Ach ja .... Het toont allemaal nogmaals aan dat in de velomobielwereld kwa afwerking de Mango en de Quest met kop en schouder boven de rest uitsteken.

Toen ik aan mijn AW kwam, werd ik ineens aangesproken door Rien van den Brand, de importeur van de Leiba in Nederland. Ik had Rien een tijdje geleden gecontacteerd voor een proefritje, waarop hij mij had laten weten dat ik dat kon bij de Liggende Hollander in Eindhoven. Dat bleek ook zo te zijn, maar Frank ter Braak moest daar natuurlijk weer 50€ voor hebben en daar had ik dan weer geen zin in. Bleek dat Rien de X-stream was gaan ophalen in Eindhoven en hem mee naar Sloten had gebracht ! Ik heb dus alsnog een proefrit met de X-stream kunnen maken, helemaal gratis ende voor niks ;-) ! Ook Johan G. maakte van de gelegenheid gebruik en heeft er 5 min. mee gereden. Er zaten een paar knappe vondsten in de X-stream verwerkt zoals bvb de claxon : ze hadden een klassieke toeter in de wielkast ingebouwd, waarvan het peertje binnen zat en de toeter achter het wiel. Simpel maar doeltreffend !

Je kan moeilijk appels met peren vergelijken, maar mijn algemene indruk was dat de X-stream een beetje een fragiele velomobiel is. Ik voelde me er niet zo mee op mijn gemak zoals bvb in mijn eigen AW of een Mango of Quest. Kan natuurlijk best tussen mijn oren zitten, maar toch .... In elk geval vond ik het harstikke knap dat Rien de X-stream helemaal mee naar Sloten had gebracht !

de X-stream

Ymte heeft me in Sloten een nieuwe glijbuslager meegegeven.Volgens Alert,die nog even heeft geluisterd naar het gekreun van mijn veerpoot, zou het inderdaad daaraan liggen. Jammer genoeg moest daar eerst een gaatje in worden geboord voordat je die in de poot installeert, dat betekende dus dat ik met een kreunende AW ook nog terug moest fietsen. Zondagvoormiddag, na het afbreken en opruimen van de tent, ben ik omstreeks 10.35u vertrokken. Deze keer had ik de wind pal tegen, maar van de aangekondigde onweders heb ik geen last gehad. In de omgeving van Sleeuwijk had het wel net flink gegoten, want daar was het nog flink nat en flink donker. Ik had een iets andere route gekozen (niet meer de kortste, maar de snelste), wat maakte dat ik rond 16.45u terug thuis was. Flink verbrand, zo rood als mijn AW zijn mijn hoofd en bovenarmen nu. Ik had me wel ingesmeerd, maar vanwege de harde wind bleef mijn petje niet op mijn hoofd zitten en dat de hele tijd met één hand vasthouden ging toch ook niet zo goed. Gisteravond de veerpoot nog uit elkaar gehaald, een gaatje geboord in de nieuwe glijbus en alles terug in elkaar gestoken. Hopelijk is het gekreun hiermee opgelost en kunnen we weer in alle stilte verderfietsen.

Nieuw en oud ....

Bels Lijntje (slot)

2008-06-15T15:54:00.005+02:00

Vandaag nog eens wezen kijken op hogervernoemd fietspad, dat vanaf nu kennelijk als afgewerkt moet beschouwd worden. Het opgehoopte losse grind aan de zijranden is verdwenen, het meest losliggende grind op het fietspad zelf ook. Maar het lekker rijden op een glad wegdek is dus definitief verleden tijd, helaas ! Het wegdek is nu van dezelfde kwaliteit als het stuk dat op Nederlands grondgebied ligt. Het kan allemaal best wezen dat een grindlaag op asfalt een betere bescherming biedt voor de deklaag, maar het valt dus absoluut niet te vergelijken met het fietsen op glad asfalt. Nadeel is dat de grindlaag er mettertijd ook begint te slijten, waardoor je plekken in de grindlaag krijgt waaronder het asfalt ligt. Omdat dit enkele mm's lager ligt, fiets je dus opnieuw over kleine oneffenheden. Tja, zolang de heren ingenieurs niet zelf op de fiets erop uit trekken zullen wij als fietsers blijven geconfronteerd worden met dit soort van geklungel. Eeuwige zonde !!!

Vannacht merkte ik op het werk dat de AW scheef stond. Dat kan maar één ding betekenen : lekke band. En ja hoor : er zat een doorn door de rechter buitenband. Gelukkig ben ik onderweg niet platgereden en is de band langzaam afgegaan. Nu heb ik de binnenband kunnen veranderen tijdens mijn werkuren ;-) De Avocets blijken inderdaad prima te rijden, ze hebben beduidend minder rolweerstand (maar dat had Wim Schermer al aangetoond op zijn blog). Ze blijken alleen niet meer geproduceerd te worden, volgens de laatste info die ik van Avocet in Amerika heb ontvangen. De kans dat ze volgend jaar opnieuw in productie zullen genomen worden, lijkt erg klein. Jammer ....

Het "vernieuwde" wegdek van het Bels Lijntje ....

Nieuwe bandjes.

2008-06-11T22:12:00.003+02:00

Omdat mijn linkervoorband al vroegtijdig aan vervanging toe is, had ik een tweetal weken geleden eens bij SINNER geïnformeerd naar de AVOCETS FASGRIPS bandjes die zij verkopen. Jonathan had er daar besteld en op zijn Mango gelegd en is daar heel enthousiast over. Van SINNER heb ik alleen maar een mail gekregen dat mijn bestelling was genoteerd, maar daarna al méér dan een week niks meer. Ook een tweede mail die ik afgelopen vrijdag verstuurde, werd nog steeds niet beantwoord.

Gisteravond zijn we dan op "ziekenbezoek" geweest bij Jonathan (hij is pas door de vloer gezakt bij de werken in zijn huis en heeft daarbij een rugwervel gebroken), die draagt nu een gipscorset en zal vermoedelijk enkele maanden niet kunnen fietsen. Hij wist me te vertellen dat SINNER op de website heeft aangekondigd dat de bandjes zijn uitverkocht (dat blijkt ook zo te zijn). Hij had nog een splinternieuwe FASGRIP liggen en die achterop zijn Mango had nog niet veel km's, zodat ik sinds vandaag vooraan met FASGRIPS rij. Ik ben er vandaag 2 keer mee naar het werk gereden en ze rijden merkbaar lichter dan de PERFECT MOIREES die ik eerder had. Kwa snelheid kan ik niet zoveel zeggen, maar het lijkt erop dat je minder hard moet trappen om op snelheid te geraken, dus veronderstel ik dat ze wat sneller zijn. Ook kwa lekbestendigheid kan ik nog niet veel zeggen, dat zal de toekomst leren ....

Ik zit sinds een goeie week met een getik dat van vooraan tijdens het trappen komt. Elke keer als mijn linkervoet naar voren gaat, hoor ik een tik. Ik veronderstel dat een popnagel is komen los te zitten en daardoor de trapboom thv de bevestiging met de alu plaat van de neus wat speling heeft, maar zeker weet ik dat niet. Ik heb de AW al eens op de zijkant gelegd en eens flink wat kracht op de boom gezet, maar die geeft geen krimp. Ook de trapas zelf beweegt nog geen halve mm. Misschien dat ik elke popnagel van de bevestiging eens moet nakijken ?

de nieuwe Avocet's Fasgrip

Vervangen rondellen

2008-06-06T11:21:00.002+02:00

Toen ik het afgelopen weekend bij Jonathan was, viel mijn oog toevallig (?) op de bevestiging van de voorste wielstangen aan de binnenkant. Het haakse element aan de buitenkant zit met 2 bouten tegen de wielkast bevestigd. Aan de binnenkant zitten 2 rondellen met daarop 2 moeren. Nu zag ik dat het aluminium van de wielkast scheurtjes vertoonde thv de bouten. Ik veronderstel dat daar nogal wat krachten op inwerken en dat de rondelletjes die er aanvankelijk op zaten, wat te klein waren. Vandaag heb ik die eindelijk maar eens vervangen door grotere rondellen, die de kracht wat beter verdelen en hopelijk zullen voorkomen dat het aluminium verder scheurt. Toch iets om wat beter in de gaten te houden ....

Het geklungel op het Bels Lijntje blijft intussen ook voortduren : eergisteren ben ik nog eens tot daar gefietst en kon ik vaststellen dat de aannemer intussen het meeste van het losliggend grind had weggeveegd. Niet alles, zodat er nog steeds een dun laagje los grind op ligt. Het grootste gedeelte werd naar de zijkanten geveegd, met als gevolg dat op het op verschillende plaatsen een soort van mini-berm vormt, zodat je niet meer kan zien waar precies het fietspad stopt. Ik ben alleen maar van knooppunt 03 tot 05 gereden, en op dat stukje alleen alkwam ik 3 fietsers tegen die een lekke band hadden veroorzaakt door kleine scherpe steentjes. Die waren uiteraard ook helemaal niet te spreken over de staat van het wegdek, ik heb hen gezegd dat ze een mail moesten sturen naar de Provincie om hun beklag te maken. Zelf heb ik daarover ook weer een mail voor gestuurd. Ingenieur Alex Bosmans van de Provincie heeft me inmiddels laten weten dat de aannemer in de fout is gegaan door geen signalisatie te plaatsen en een boete zal krijgen.
Gisteren ben ik dan tijdens mijn werkuren even bij de gemeente Turnhout binnengewipt en daar wist men mij te vertellen dat er volgende week opnieuw over geveegd zal worden en dat daarmee het laatste losliggend grind zou moeten verwijderd zijn. Zou moeten verwijderd zijn, juist ja ! Eerst zien en dan geloven !!!

De oude rondel ....

.... en de nieuwe.

Reactie van de Provincie III

2008-06-03T12:23:00.001+02:00

Vanmorgen ontving ik opnieuw een mailtje van de Alex Bosmans, ingenieur van de Provincie :

Beste,

de asfaltverharding hoeft niet zozeer beschermd te worden tegen gemotoriseerd verkeer. De bestrijking is aangebracht omdat het Bels Lijntje onder de bomen ligt, hierdoor komt er weinig zonlicht tot op het asfalt. Dit geeft het volgende probleem: regenwater blijft langer staan en krijgt dus langer de kans om in te dringen, hierdoor krijg je ten eerste mosgroei en ten tweede zal de bovenste laag asfalt sneller verweren en "rotten" door het water. Met een bestrijking wordt de asfaltverharding volledig afgesloten en krijgt het water de kans niet meer om in te werken.
De bestrijking is dus aangebracht door de specifieke ligging van het Bels Lijntje, dit verklaart meteen waarom deze procedure op jaagpaden niet of minder wordt toegepast.

mvg

Zo, dat weten we dan ook weer. Wel blijft het vreemd natuurlijk dat nu ineens een asfaltlaag afgedekt dient te worden met grind. Vóór de werken van eind 2007 heeft er jarenlang
(en daarmee bedoel ik + 10 jaar) alleen maar asfalt op het Bels Lijntje gelegen en de enige "slijtage" die daar was opgetreden, waren breuken en barsten veroorzaakt door de boomwortels onder het wegdek. Maar dat heeft niks met de deklaag van het asfalt te maken, maar wel met de dikte van de laag die wordt gelegd. Afijn, van de suppersnelle asfaltlaag hebben we maar enkele maanden kunnen genieten, waarschijnlijk zal het Belgische gedeelte eind deze week van dezelfde rijkwaliteit (lees : mindere ) zijn als het Nederlands gedeelte. Het zij dan maar zo. Maar toch verdomd jammer !!!

Opnieuw naar de fietsdokter ....

2008-06-02T11:18:00.003+02:00

Een tijdje geleden was het me al opgevallen dat de linkervoorband flink aan het slijten was. Aan de rechterkant was nog niks te zien, al had die band 1000 km meer achter de kiezen. Heel vreemd, want met het opmaken van de AW in de garage is er met de wielstangen links niks gebeurd (de herstelling was aan de rechterkant). Ik mocht van Jonathan een keer langskomen en dat heb ik afgelopen zaterdag gedaan. Hij had er ook niet meteen een uitleg voor waarom de ene band wél en de andere geen slijtage vertoont. Wat hem wel opviel was dat de linkerveer vrij veel lawaai maakte, volgens hem zou er mogelijk niet genoeg vet meer in zitten. Vreemd, want amper 1,5 jaar geleden zouden beide veerpoten uit elkaar moeten zijn gehaald en ingevet.

Aanvankelijk begon Jonathan mij uit te leggen hoe ik zo'n veerpoot uit elkaar dien te halen, maar uiteindelijk heeft hij het -op mijn verzoek- toch voorgedaan. De veerpoot bleek niet echt "droog" te staan, maar Jonathan heeft er toch wat vet bijgedaan. Nadat alles terug gemonteerd was, werkte alles weer zoals het hoort : zonder bijgeluiden. Er zit nu nog alleen een rammel achteraan (alsof er iets op en neer klappert op de bodemplaat van de achterkast) en een tik vooraan tijdens het trappen. Helemaal stil zal een AW nooit worden, dus blijven we maar zoeken naar de oorzaken ....

Op Jonathan z'n Mango heb ik zaterdag de AVOCETS FREESTYLE FASGRIPs kunnen bewonderenen. Dat zien er fraaie, snelle bandjes uit. Jonathan is er erg tevreden over, waarschijnlijk ga ik die ook bestellen voor mijn AW. Kennelijk alleen verkrijgbaar bij Sinner, de huidige producent van de Mango. Ik zal ze eens een mailtje moeten sturen ....

Reactie van de Provincie II

2008-05-31T07:20:00.003+02:00

Gister ontving ik nog een tweede mail, deze keer van een ingenieur die voor de Provincie werkt :

Geachte,
Eerder deze week is er door de aannemer een bestrijking aangebracht op het Bels Lijntje. De bestrijking bestaat uit een mengsel van bitumen en grind en dient om de nieuwe asfaltverharding te beschermen.Om een optimaal resultaat te verkrijgen wordt er bij het aanbrengen van zo'n bestrijking altijd nagestrooid met grind. Momenteel ligt er dus inderdaad een grindlaag op het fietspad. Dit overtollige grind zal echter geveegd worden zodra het bitumen volledig uitgedroogd is (droogtijd is ongeveer een week).Concreet betekent dit dat de aannemer begin volgende week (ma. of di.) zal komen vegen en dat de overtollige grindlaag verwijderd zal zijn.
Hopend u hiermee voldoende ingelicht te hebben,
Mvg, Ing. Alex Bosmans

Waarom een perfect liggende asfaltlaag op een fietspad zonodig "beschermd" dient te worden door een grindlaag, is me nog steeds niet duidelijk. Ik heb dan ook een reply op deze mail teruggestuurd met die konkrete vraag, eens benieuwd of ik daar ook nog antwoord op zal krijgen.
Verder heb ik ook teruggemaild dat als het hier inderdaad maar over een tijdelijk ongemak gaat (want dat zal het naar alle waarschijnlijkheid zijn), de overheid toch op z'n minst de moeite had kunnen nemen om fietsers te waarschuwen. Een paar bordjes zetten kost toch niet zoveel moeite en zou meteen een hoop wrevel wegnemen. Dát zou je pas een fietsvriendelijk beleid kunnen noemen !
Maar naar alle waarschijnlijkheid zal het dus volgende week beter te doen zijn om over het Bels Lijntje te fietsen, dat zullen we dan eens moeten gaan uittesten !

Reactie van de Provincie

2008-05-30T06:06:00.004+02:00

Vanmorgen vroeg ontving ik de volgende mail van de Provincie :

Beste fietsvriendenAlle begrip voor jullie fietsergernissen, maar wij, Toerisme Provincie Antwerpen, gaan er mee achteraan! Via mailadres: routedokter@tpa.be kan je al jullie opmerkingen kwijt over alle toeristische bewegwijzeringen én staat van de fietspaden binnen de provincie Antwerpen. Op het vlak van toeristische bewegwijzeringen kunnen we mee dank zij jullie meldingen kort op de bal spelen. Fietspadenprobs geven we zéker door aan de bevoegde wegbeheerders, met het vriendelijke verzoek om spoedig en gepaste actie te onbdernemen. Soms lukt dat, soms niet... Aan ons zal het niet liggen!Kijk ook op onze website: www.tpa.be.
Beste groetFrancis Van den BulckRoutedokter:)
Toerisme Provincie Antwerpen

Het is natuurlijk al een positief teken dat er al zo snel wordt gereageerd, voor hetzelfde geld hoor je niks meer als je een klachtenmail naar een overheidsdienst stuurt. Gelukkig dat er al tenminste één iemand bij de Provincie werkt die wel degelijk achter fietsers staat ! En nu maar hopen dat er nog wat meer gaat gebeuren dan alleen maar een mail !

Apeland België.

2008-05-29T14:31:00.004+02:00

Dit wordt geen leuke post. Verre van. Omdat ik slecht gezind ben. Nou ja, niet gewoon slechtgezind, ik ben kwaad. Nee, ik ben niet kwaad, maar ik ben rááázend !!! Godverdegodverder .... juist ja !

Post ik begin dit jaar nog dat het Bels Lijntje (vertrekkend van fietsknooppunt 01 in Turnhout naar knooppunt 05 zo naar Baarle-Nassau in Nederland) eindelijk klaar is en een droom van een fietspad is geworden, blijken ze de afgelopen week een grintlaag over het perfecte asfalt heen gestrooid te hebben ! Hoe is het in godsnaam mogelijk ???? Djeezus ....

Om kort samen te vatten : vanmorgen fietste ik weer naar de winkel in Nederland en net voordat ik het Bels Lijntje opreed, zag ik aan de kleur van het wegdek al dat er wat veranderd was. Dat merkte ik ook meteen toen ik erop reed, want mijn snelheid ging een stuk naar beneden. Grint verdomme, en nog niet zo'n beetje ook ! Over de hele breedte en waarschijnlijk over het hele Belgische stuk tot aan de grens met Nederland. Niet dat ik het zover ben afgereden, want na een paar km had ik natuurlijk al een lekke band. Een klein messcherp steentje er doorheen. Dat is ook niet verwonderlijk, want op sommige plaatsen lag het grint echt een paar cm dik. Alsof je door een grintbak rijdt .... In dit land willen ze kennelijk écht de mensen niet motiveren om de fiets te nemen, dat wordt eerder ontmoedigd dan aangemoedigd ! Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat je een perfect fietspad naar de verdommenis helpt door er grint over te gooien ???? Zitten er in Antwerpen dan alleen maar niet-fietsende idioten die niet achter hun bureau's vandaan komen, maar wel bevoegd zijn om dergelijk ingrijpende beslissingen te nemen ? Kennelijk wel, als je het geklungel zo bekijkt !!!
Alhoewel het verstandiger is van eerst een dag te wachten vooraleer mijn ergernis is gezakt, kon ik het toch niet laten van even naar de Gemeente Turnhout te bellen. En raadt eens : daar viel men ook uit de lucht, want via de Provincie hadden ze daar niks vernomen. Ze hadden al wel 1 mail gekregen van iemand die ook zijn beklag had gemaakt over de staat van het wegdek.

Ik zal eens op zoek gaan naar mail-adressen en telefoonnummers van de Provincie Antwerpen om proberen te achterhalen welke idioot verantwoordelijk is voor dit geklooi ! Verdorie toch, wat is België bij momenten toch écht een apeland waar alles mogelijk is (en daarmee helaas ook negatieve dingen bedoelend) .... Ik moet sommigen helaas gelijk geven : het enige fietsbeleid hier in Vlaanderen is een wánbeleid !!!

Nieuw zeiltje !

2008-05-26T18:03:00.003+02:00

Enkele maanden geleden, kort nadat ik was omgeslagen, had ik bij de zeilmakerij bij ons in het dorp geïnformeerd of het mogelijk was om een nieuw zeiltje voor de AW te maken. Dat kon, maar ik moest er wel geduld voor hebben omdat er alleen maar tussendoor en voor/na aan kon gewerkt worden. Vandaag kon ik eindelijk langsgaan om het op te halen.
Ik kon maar tussen een 3-tal kleuren kiezen, maar was meteen verkocht voor dit blauwe. Het originele zwarte van Velomobiel.nl is vreeslijk saai en ook veels te warm deze maanden vanwege de plastic coating aan de binnenkant. Nu valt de AW nog wat meer op door de afstekende kleur en is daardoor nog wat opvallender in het verkeer. Het zou ook waterdicht moeten zijn, maar iets meer ademend dan het zwarte zeil met de plastic coating. Nu maar hopen dat ik het niet te dikwijls nodig heb, want dat betekent natuurlijk dat het regent !

lekker fris, lekker anders !

Scheldetocht 2008

2008-05-25T14:31:00.006+02:00

Gisteren organiseerde Wost van de GL's een fietstocht in zijn omgeving, het Scheldeland. Het was mij gelukt om één en ander op het werk zodanig te regelen dat ik toch mee kon rijden, al hield dat wel in dat ik gisterochtend meteen na een nachtshift helemaal naar Hamme moest fietsen (iets van een 90km). Aanvankelijk was het mijn bedoeling om dat met de XP te doen, maar omdat er mogelijk kans was op buien, toch maar de AW genomen. Iets voor 06.00u gisterochtend dus in de AW gestapt en richting Hamme gereden. Alhoewel ik een fietsknooppuntenkaart bij me had, kwam ik onderweg toch een flink aantal knooppunten tegen die niet op de fietskaart stonden vermeld, vooral over de provinciegrens. Afijn, ik kwam in elk geval nog ruim op tijd aan, omstreeks 09.40u In totaal zouden er 28 liggers komen opdagen, best wel een flinke groep !

Het weer bleek heel goed mee te vallen, wel wat bewolkt maar toch flinke zonnige periodes. Wind is er altijd op de Scheldedijken, maar dat betekent dat je die ook af en toe mee hebt ;-). De tocht was ongeveer 60km lang, van de mogelijkheid om een korter ritje te maken, heeft alleen Kathleen (de vrouw van Wost) gebruikt gemaakt omdat zij de kleinste bij op de fiets had. Ik vind het Scheldeland een prachtige streek : veel dijken die verkeersvrij zijn, mooie vergezichten, ... Alleen jammer dat het gras (onkruid ?) zo hoog stond, want veel van het landschap zelf heb ik niet kunnen zien omdat ik daar nét te laag voor zat.

Na de fietstocht hadden Wost en Kathleen nog voor lekkere spaghetti gezorgd, onnodig te vertellen dat die er bij iedereen vlotjes in ging!

Jonathan A. is gister na de tocht ook nog langsgekomen. Hij kon helaas niet meefietsen, omdat zijn AW werd opgehaald door de nieuwe eigenaar. Jonathan is dan op zijn beurt naar Hamme gekomen om zijn "nieuwe" Mango op te halen. Die heeft hij van Luc overgekocht (die zelf binnen een paar weken een nieuwe krijgt), hij is de 4e eigenaar van Mango nr 45. Eens benieuwd wat hij er allemaal aan gaat veranderen !

Omdat ik een nacht had moeten overslaan, mochten mijn vrouw en ik overnachten in Hamme. Vanmorgen om 07.30u in de regen vertrokken, maar net voor Temse hield het al op met regenen en heb ik de hele terugweg zonder zeiltje kunnen fietsen. Eiglijk heb ik er best wel lang over gedaan om thuis te geraken, maar ik wilde een andere terugweg nemen. In plaats van langs de buitenkant van de Ring van Antwerpen te fietsen zoals ik op de heenweg had gedaan, wilde ik nu via de Scheldekaaien naar de Noorderlaan rijden om aan het kanaal richting Turnhout te geraken. Maar ook in het Antwerpse stonden er knooppunten die niet op de kaart stonden vermeld. Dus heb ik nog even een hulplijn moeten bellen om me een beetje op weg te helpen. Iets na 12.00u was ik dan toch thuis. En nu genieten van een verdiende luie zondag ;-) !

Wachtend op het veer ....

Bicycity 2008

2008-05-19T12:40:00.005+02:00

Gisteren was het voor de 2e keer Bicycity in Brussel, een fietsfeest waarbij even over een stukje autosnelweg mag worden gefietst en daarna door het centrum van Brussel naar het Jubelpark wordt gereden. Met een aantal GL's hadden we afgesproken om daar naartoe te gaan. Gisterochtend rond 07.45u thuis vertrokken met de AW richting Duffel, waar Johan G. woont. Jammer genoeg stond de wind verkeerd (wind mee), wat betekende dat ik met wind tegen zou moeten terugrijden :-(

Verspreid over het hele land waren er een aantal vertrekpunten waar kon worden gestart, om dan onderweg samen te komen en zo naar Brussel te fietsen. In Duffel daagden er maar liefst zeven (!) mensen op en met dat groepje zijn we dan vertrokken (Johan deze keer ook in een leen-AW omdat zijn Quest in herstelling is). Onderweg sloten nog verschillende groepjes aan, waarbij nog een AW-A4 en een WAW. Met deze groep zijn we dan via Mechelen doorgefietst naar de parking thv de oprit in Meise, langs de autosnelweg. Uitendelijk zouden daar iets van een 4000 fietsers opdagen, kennelijk een 1000-tal minder dan afgelopen jaar. Er kwamen ook 2 WAW's uit Gent aan, aanvankelijk was daar ook een Bries bij, maar die heeft onderweg (alweer) wat pech gehad en is niet al rijdend gearriveerd.

Om 13.00u mochten we dan onder politiebegeleiding de snelweg op, alleen was het jammer dat het maar een kort stukje was en dat we achter de begeleidingsvoertuigen moesten blijven. De eerste afrit moesten we er terug af en dan via het centrum van Brussel (door 3 tunnels) naar het Jubelpark. Op zich viel het fietsen in de binnenstad nog mee, alleen werd er ontzettend veel stilgestaan. In 2 van de 3 tunnels was dat ook het geval, wat niet de ideale plek was om stil te staan : langs de andere kant raasden de autoos in tegenstelde richting voorbij, maar de uitlaatgassen bleven natuurlijk hangen. Bah ! Omstreeks 15.05u arriveerde de hele groep in het Jubelpark, waar er een hoop standjes waren opgesteld die allemaal met fietsen hadden te maken. Veel hebben we daar niet van gezien, omdat we niet graag onze velomobielen alleen achterlieten. We kwam zowieso al ogen tekort om iedereen met hun grijpgrage handen van onze fietsen af te houden !

Eindelijk had ik ook eens de kans om de Bries eens in het echt te zien, want die stond daar ook opgesteld. Dat vield dus vies tegen. Jongens toch, wat was me dat voor een ding ?! Het zag eruit of er al minstens 3 keer mee rond de wereld was gereden ! Op verschillende plaatsen ontbrak er verf, de naden sloten helemaal niet mooi aan, er waren spleten bij waar je bijna een hand zo doorheen kon steken, pffft, vreeslijk gewoon ! Een medeligger gebruikte het woord een schandaal en awel, hij had gelijk ! Ik heb er niet eens een foto van genomen, wat was me dat toch ! Jongens jongens toch .... Allesbehalve reclame voor de velomobiel (een opmerking die ik van verschillende liggers heb gehoord, ik was heus niet de enige). Als dit het soort van promotie is dat Fietser.be voert, dan vrees ik voor hen het ergste .... Afgelopen ligfietstreffen vertelde Jan E. me dat hij het weekend voordien zijn nieuwe WAW was gaan halen en dat hij die uit armoe de dag erna terug is gaan brengen, zo slecht was die afgewerkt. Hij had eens goed van z'n oren gemaakt tegen Dries en die heeft nu beloofd van een nieuwe voor hem te maken. Ik kan ze daar in Gent niet meer volgen hoor .... Als je nu op de website van Fietser.be leest dat als je een net afgewerkte velomobiel wilt, je 1.500€ dient op te leggen om het zgn Looks Pack in optie te nemen, pffft .... Ligt dat nu aan mij of zijn ze daar nu helemaal op hunne kop gevallen ?!

Afijn, rond 15.30u hielden wij AW-'s het in Brussel voor bekeken en zijn we huiswaarts vertrokken. Onderweg zijn we in Vilvoorde nog even gestopt bij de taverne waar we afgelopen december ook al waren gestopt (toen waren we in Brussel voor de klimaatbetoging). De spaghetti was er nog even lekker en gleed vlotjes naar binnen. Daarna met z'n 3-en vlotjes huiswaarts gereden. Ik kwam met 210km op de teller gisteravond thuis aan, de laatste 20km bleek de fut er al goed uit te zijn, want toen haalde ik nog met moeite 25 km/u op het tellertje. Afijn, dat hebben we dan in elk geval ook weer gehad. Zeker niet voor herhaling vatbaar wat mij betreft, volgend jaar wordt het waarschijnlijk de Teutenroute fietsen in de Limburg, want dat valt op dezelfde dag.

Een paar fotoos van het gebeuren vind je hier

Op de terugweg ....

4e Ligfietstreffen Overpelt

2008-05-06T07:27:00.001+02:00

Afgelopen weekend had voor de 4e keer het ligfietstreffen van de GL plaats, deze keer in Limburg. Deze keer werd een SVR-camping uitgekozen vlakbij Overpelt, nl de Ballasthoeve. Vrijdagmiddag ben ik thuis vertrokken met een hagelbui en regen, maar hoe dichter ik bij Limburg kwam, hoe beter het weer werd. Heb zelfs voor de eerste keer dit jaar zonder zeiltje kunnen rijden, ik was alweer bijna vergeten hoe heerlijk dat rijdt ! Ook was de AW weer helemaal zoals-t-ie moest zijn (ik had afgelopen week de nieuwe sticker op de rechterkant aangebracht), dus dat rijdt ook weer nét iets beter ;-)

Het was leuk om een aantal oude bekenden terug te zien, sommigen hadden we al een hele tijd niet meer gezien. Ons tentje was vlug opgegooid en de matrassen snel opgeblazen, zodat we andere dingen konden gaan doen. 's Avonds werd er spaghettig geserveerd, wat door iedereen gretig werd gesmaakt. In de vroege avond werd dan een "nachttocht" gemaakt (moet het daar dan niet echt helemaal donker voor zijn ???), maar dat bleek wel een héél kort tochtje te zijn.

Zaterdag kon je kiezen tussen een familietocht van 30km of een langere tocht van 85km. 's Middags kwamen beide tochten bij elkaar om gezamelijk je lunchpakket te verbruiken om daarna weer apart verder te gaan (onnnodig te vermelden dat ik voor de langere tocht ben gegaan). Zaterdagavond was het dan bbq, waarbij mede door het prachtige weer het nodige aan vocht werd binnengeslagen.

Zondag stond er nog een tochtje van 45km op het programma, maar die heb ik niet kunnen meerijden omdat ik zondagmiddag moest gaan werken. Ik ben zondagochtend na het ontbijt (spek met eieren !) terug naar huis gefietst. Het weer was het hele weekend gewoonweg prachtig, de sfeer en de mensen aangenaam, meer moet dat voor deze mens niet zijn !
Een selectie van mijn fotoos van het hele gebeuren vind je hier

Verzamelen aan de ingang van de camping voor de "nachttocht"

On the road again ....

2008-04-18T18:14:00.003+02:00

Vandaag was het eindelijk zover : ik mocht de AW terug in elkaar gaan steken in de garage waar hij werd opgemaakt. Hij was pas gisteravond nog gespoten, omdat-ie tussendoor werd gemaakt. De neus, waarvan ik ook had gevraagd van die opnieuw te spuiten omdat-ie vol krassen stond, werd vanochtend, terwijl ik nog bezig was, gespoten en gebakken. Bij het terug monteren van de onderdelen, kwam ik tot de ontdekking dat het plaatje waarmee de kettingbuis van de trekkende ketting was afgebroken en losgekomen. Ik weet niet hoe lang dat al was, maar dat moet al zo zijn geweest voordat ik de AW had binnengebracht. Het werd in elk geval ter plaatse meteen vakkundig gelijmd en gepopt, zodat komt voorlopig niet meer los komt.
Uiteindelijk ben ik er iets méér dan 2,5u aan bezig geweest, vooral de ketting gaf het meeste werk. De ketting zelf had ik gisteravond nog mee naar m'n fietsenmaker genomen, om die volledig schoon te maken. Die had er een speciaal product voor, heeft de ketting daar een kwartiertje in laten weken en daarna met stomend heet water uitgespoeld, zodat alles er af was (maar dan ook echt alles, ook de smering). Nadat de ketting op de AW was gemonteerd, moest ik die alleen nog maar terug insmeren, nu loopt-ie weer als nieuw.

Op de fotoos kan je zien dat er nu nog een klein kleurverschil is, maar dat zou over een paar weken volledig moeten bijtrekken. Ik dacht dat een kleur net lichter wordt, maar blijkbaar heeft dat met de verfsoort te maken. En zo leren we nog elke dag bij ;-) !

Het was zalig om na 2 weken eindelijk nog eens met de AW te fietsen ! Veel wind vandaag, waardoor het ook niet echt warm aanvoelde, uitstekend weer voor de vm ! Slechts van één van de stuurstangen was het kopje gedraaid, ik denk niet dat de sporing echt veel ontregeld is, maar zal voor alle zekerheid binnenkort toch eens Jonathan's afrolproef uittesten. Ook moet er nog een nieuwe sticker op, die moet ik nog laten maken. Maar dat zal iets voor volgende week worden ....

De vernieuwde neus ....

Nog een duidelijk kleurverschil ....

Naar de garage ....

2008-04-07T11:22:00.004+02:00

Het brevetfietsen van enkele weken geleden is niet doorgegaan vanwege het slechte weer. Noch Jonathan, noch ikzelf hadden veel zin om 200km doorheen de wind en de regen te fietsen, dus zijn we niet gegaan. We zijn gewoon bij Jonathan blijven slapen en de dag erna terug naar huis gefietst. Er komen nog brevetten genoeg, zullen we maar denken ....

Vandaag moest de AW binnengebracht worden voor herstelling. Omdat de kast niet in ons autootje past, mocht ik met de AW naar de garage fietsen en hem daar afbreken. Om 08.15u was ik in de garage en rond 09.30u had ik er genoeg onderdelen vanaf gehaald. Gelukkig mocht ik de achterbrug en de linkervoorpoot laten zitten, evenals de stuurstangen. Dat scheelt weer een flink pak werk achteraf. Ik mocht alle spullen daar laten staan, begin volgende week zou de kast bijgewerkt en bijgespoten zijn en kan ik hem daar weer terug in elkaar steken. Ik moet nog alleen een nieuwe sticker laten maken voor de zijkant, want die moet natuurlijk worden vervangen. Dat zal iets voor eind deze week worden. Ook de ketting heb ik meegebracht, die ga ik vandeweek bij mijn fietsenmaker schoonmaken, want die zou nog een paar duizend km mee moeten. Wel jammer dat allebei mijn liggers momenteel niet beschikbaar zijn, de Stratus XP staat ook al 2 weken bij de fietsenmaker te wachten op onderdelen. Ach ja, gelukkig heb ik nog fietsen genoeg om uit te kiezen voor m'n woon/werkverkeer deze week !

Daar staat-ie dan, tussen al die autoos in opmaak ....

Nieuwe cranks

2008-03-20T17:24:00.002+01:00

Na een kleine week met "lange" cranks te hebben gereden, arriveerden de 155mm cranks die ik bij Velomobiel.nl had besteld vandaag met de post. Ze zijn stukken mooier afgewerkt dan het crankstel dat ik eerder bij Alligt.nl had besteld en gelukkig is de Q-factor van dit stel min of meer gelijk aan diegene die ik had.

Ik was in de overtuiging dat ik nog ergens een cranktrekker in mijn garage had liggen, maar dat is momenteel zo'n puinhoop dat ik die nergens kon vinden. Ik dan maar met mijn nieuwe cranks naar de fietsenmaker gereden. De AW binnengereden (toch wel handig, een droge en warme plaats met dit weer), die op z'n kant gelegd en op een kwartiertje zaten de nieuwe cranks er op. Het stoeltje terug wat achteruit gezet en terug op weg naar huis. Wat een verademing om terug met korte cranks te trappen ! Ze zijn 5mm langer dan wat ik gewoon was, maar dat geeft geen noemenswaardige problemen. Met de lange cranks zat ik met de hiel van mijn rechtervoet om de havertrap tegen de rand van het trapgat, omdat ik met die voet de neiging heb om mijn hiel te strekken bij het naar voren trappen. Dat is nu dus weer stukken minder (het gebeurt met korte cranks eiglijk alleen als ik met de AW in een put of kuil rij).

Aanstaande zaterdag ben ik van plan om mijn eerste brevet te gaan fietsen. In Lier start dan een 200km tocht, die ik samen met Jonathan A. zal gaan rijden. Dat is tenminste de bedoeling, áls het weer een beetje meezit tenminste ! De voorspellingen spreken echter van veel wind en natte sneeuw en/of regen. Wind vind ik niet zo erg, maar om 200km door de regen of de sneeuw te rijden, daar zit ik nu ook niet bepaald om te springen .... We zullen afwachten wat ze morgen voorspellen en dan zien we nog wel. Ik heb in elk geval wel vooraan terug anti-leklinten gelegd. Dat rijdt misschien wat minder snel, maar weegt niet op tegen de luxe te weten dat je je niet druk hoeft te maken over lekke banden bij dit weer !

Nette 155mm crank en dat voor maar 35€ !

Vervanging cranks

2008-03-16T07:56:00.000+01:00

Omdat het ene pedaal al een hele tijd kraakte, heb ik eergisteren beide pedalen eens van de cranks verwijderd. Dat ging niet echt zonder moeite, vooral de linker draaide zo stroef, dat ik heel wat kracht moest zetten om die eruit te krijgen. Zoveel zelfs, dat de schroefdraad er gedeeltelijk mee uitkwam. Dat is natuurlijk klote, want nu kan ik ze niet meer terug op 150mm zetten, maar alleen op 170mm (Velomobiel.nl had in 170mm cranks op mijn vraag gaten met schroefdraad getrokken op 150mm). Meteen maar naar Dronten gebeld om te informeren of ze nog cranks hadden liggen, en dat bleek gelukkig zo te zijn. Die worden volgende week met de post opgestuurd. De nieuwe pedalen zitten nu voorlopig weer op 170mm, waardoor ik het zitje weer naar voren moest zetten. Gelukkig past de voorkant van het zitje tussen beide wielkasten en waren er voor de rest geen problemen.
De nieuwe Perfect Moirée was deze week ook gearriveerd bij de fietsenmaker, die ben ik ook gaan ophalen en heb ik meteen geïnstalleerd. Rij ik weer terug met 3 PM's.

Winderige dag ....

2008-03-10T20:19:00.000+01:00

Vandaag had ik een dagje verlof (nog van afgelopen jaar), dus was ik van plan om nog eens een eindje te gaan fietsen. Deze voormiddag had ik nog enkele klusjes, toen woei het al flink maar bleef het droog. Tegen de middag, net boterhammen op, begon het natuurlijk te regenen. Dorie toch ! Daar had ik nou net weer geen zin in ! Gelukkig klaarde het wat later in de namiddag op en ben ik alsnog vertrokken met de AW. Wind op kop vertrokken langsheen het kanaal en met moeite 30 km/u op de teller. Na iets meer dan een uur trappen de wind (eindelijk) van opzij en daarna langs achteren, wat uiteraard weer wat snelheid scheelde. Ik moest regelmatig flink tegensturen, vooral bij zijwind. Veiligheidshalve bleef ik maar dicht tegen de kant fietsen, de wind kwam van de andere kant, dus moest er ineens een sterke windvlaag komen en de AW op z'n kant gaan, dan .... juist ja. Veel fietsers kwam ik onderweg niet tegen, maar ik denk dat je het weer van vandaag ook niet echt als fietsweer kunt omschrijven. Wel veel mooie luchten onderweg gezien, dus ondanks het gezwoeg toch nog genoten.

Dreigende wolken ....

Licht aan het eind van de ....

2008-03-06T20:40:00.000+01:00

Gistermorgen vol goede moed naar de garage om mijn AW te pakken, om vervolgens te kunnen vaststellen dat de linkervoorband plat stond. Kwa lekke banden ben ik inmiddels de tel al kwijt, djeezus ! Afijn, binnenbandje eruit, bleek er een klein gaatje in te zitten. Buitenband nagekeken (niks te vinden, wat dacht je) en dan maar gaatje geplakt. Bandje terug opgepompt en richting Arendonk gefietst. Daar naar Carl gevraagd, die hem had opgemaakt en gespoten om samen met hem naar de schade te kijken (hij was er al bijna even door aangedaan als ikzelf !). Maar het verdict viel mij erg mee : het uitdeuken zou hij zelf wel kunnen, daar moet ik dus niet voor naar Dronten, en ook zou de AW bijgespoten kunnen worden, het is niet nodig om de hele kast opnieuw te spuiten ! Dat is natuurlijk héél goed nieuws !!! Omdat ik de AW voorlopig nog niet meteen kan missen (ik ben van plan om er de 22e van deze maand een 200 km-tocht mee te gaan fietsen), heb ik afgesproken dat ik de kast begin 2e week van april binnenbreng en dan zou hij eind die week al klaar moeten zijn. Eindelijk dus eens wat goei nieuws !
Ook blijkt er hier in Ravels een zeilmaker te zitten, die een nieuw zeiltje kan maken. Die gebruikt dezelfde stof die bij de vorige zeiltjes werd gebruikt (waterdicht en een beetje ademend) en gelukkig zónder plastic laag aan de binnenkant. Moet ik alleen nog een kleurtje uitkiezen, maar dat zal wel lukken zekerst ?!

En het houdt maar niet op ....

2008-03-04T20:24:00.001+01:00

Vandaag was het de bedoeling dat ik met de AW naar de garage zou rijden waar ze hem hebben opgespoten, maar toen ik wilde vertrekken, bleek de rechtervoorband plat te staan. Geen probleem, ik was al blij dat ik onderweg geen lekke band had gekregen. Binnenband eruit gehaald en vast kunnen stellen dat het een klapband was geweest. Controle van de buitenband was negatief, nergens iets te vinden dat er doorheen zat of nog in zat. Het gat van de binnenband zat meer binnenin, maar ook aan de velg of het velglint kon ik niks bijzonders vinden. Afijn, maar gauw een nieuwe binnenband gestoken, opgepompt tot 4,5 bar en vertrekken maar. Tot ongeveer 1 km verder : knal ! Daar ging mijn binnenband. De AW aan de kant gezet, binnenband eruit en precies op dezelfde plaats opnieuw een flink gat. Jongens toch ! Dan maar de reservebinnenband die ik altijd in de AW bij heb uit z'n doosje gehaald en die erin gelegd en pompen maar. En pompen, en pompen .... maar veel lucht bleef er niet in de band. En natuurlijk : ook die bleek nog een gaatje te hebben waar de lucht sneller uit wegliep dan dat ik hem erin pompte. Ja zeg, hoeveel pech kan een mens hebben ? Bij mij was de maat vol, de AW netjes aan de hand 1 km terug naar huis gewandeld, hem in de garage gezet (de gedachten die toen door mijn hoofd speelden, zal ik maar voor mezelf houden) en puur uit colére heb ik daarna met m'n oude BMW een toerke gemaakt. Nèh !

Vanavond dan toch maar eens de velg nogmaals nagekeken en buiten een aantal deukjes en mogelijke scherpe kantjes op de randen, eiglijk niks verdachts gevonden. Ook het velglint was op geen enkele plaats doorboord, maar voor alle zekerheid toch maar weer een extra lintje rond de velg gelegd. Dan de vijl genomen en alle scherpe gedeelten bijgevijld, ook al is dat overbodig omdat de buitenband toch tussen de rand van de velg en de binnenband zit, maar kom. Beter voorkomen dan .... juist ja ! Daarna de buitenband erop gelegd, een beetje opgepompt, daarna de band wat "gekneed" om alles op z'n plaats te krijgen en .... verdomme : een scheurtje in de buitenband ! Ja, toen snapte ik die klapbanden natuurlijk meteen ! De binnenband kwam door dat scheurtje tegen iets scherps van de velgrand, vandaar .... De Perfect Moirées er dan maar weer allebei afgehaald en vervangen door inmiddels goeie ouwe Sport Contacts. Nog steeds geen slecht woord over de PM's, ik heb vermoeden dat door het omvallen afgelopen zondag deze band het zo zwaar te verduren heeft gehad dat er een scheurtje is in ontstaan. Nou ja, ik ben al blij dat ik de oorzaak heb achterhaald en dat ik terug kan fietsen. Al zal dat niet meer voor vandaag zijn, vrees ik ....

Uit de bocht .....

2008-03-02T20:20:00.007+01:00

Na een paar mindere weken (bijna 2 weken flinke griep te pakken gehad) met zo goed als geen km's, wilde ik vandaag nog eens wat afstand gaan fietsen. Er stond een flinke wind en dreigende wolken, in dergelijke weersomstandigheden komt er eiglijk maar één fiets in aanmerking en dat is natuurlijk m'n AW. Uiteraard tegen de wind in vertrokken richting Bels Lijntje. Ik was nog maar een half uurtje weg wanneer ik aan het zoveelste kruispunt kwam (op fietspaden hier in België moet je altijd voorrang geven aan ander verkeer). Gelukkig was dit kruispunt er eentje waar je het verkeer van alle kanten goed kunt zien aankomen. Ik wilde linksaf slaan om verder tégen de wind in te fietsen, maar zag van rechts een auto aankomen. Ik fietste toen iets van rond de 32 km/u. Deze auto vertraagde, ikzelf ook ervan uitgaande dat ik de auto toch moest laten voorgaan. Maar net voor het fietspad stopte de auto en de bestuurder ervan deed met de hand teken dat ik voor mocht. Ik stak als "dank" mijn linkerhand ook op, draaide linksaf en toen .... tja, wat er precies is gebeurd weet ik nog steeds niet, maar ineens lag ik met de AW op de rechterkant ! Het is onvoorstelbaar hoe snel dat ging, ik weet nog dat ik plots voelde dat het linkerwiel van de grond kwam, maar vooraleer ik kon reageren, kantelde de AW al door, viel op z'n zij en schoof zo verder. Toen die stil lag, had ik zoiets van "He, wat is dit ? Hoe is dit nou weer mogelijk ?!" Vervolgens mijn schoenen losgeklikt, uit de AW gekropen en meteen de bestuurder van de auto teken gedaan dat alles oké was (wat moet die man gedacht hebben met zo'n schouwspel voor z'n neus ?! Die stapt volgens mij van z'n leven niet in een vm ). Vervolgens de AW terug rechtop gezet en de schade eens bekeken. Die is dus vrij groot : op verschillende plaatsen flinke deuken en natuurlijk ook flinke lakschade. M'n rechterspiegeltje lag ook los op de grond, maar die kon ik gewoon weer in z'n armpje duwen. Ook het rechter bevestigingspunt voor het zeiltje bleek afgebroken te zijn, het zeiltje zelf was ook flink beschadigd. Godverdomme !!! Ik was/ben flink pissig natuurlijk, hij was nog maar net iets meer dan 1 jaar geleden volledig opgemaakt en gespoten, doemme toch ! Iets meer dan 30.600 km schadevrij gefietst en dan nu dit .... Veel zin om verder te fietsen had ik uiteraard niet meer en daarom ben ik maar meteen terug naar huis gereden. Aan mijn snelheid te merken is er kwa sporing niks veranderd, nog een geluk dat ik ondanks de schade toch kan blijven doorrijden ....

En dan de vraag : wat nu ? Tja .... zo met die schade blijven rondrijden, wil ik absoluut niet. Ik zal van de week eens langsfietsen bij de garage waar ze m'n AW hebben gespoten, maar ik betwijfel of die schade aan gepopte alu platen kunnen herstellen. Ik vrees dat de AW naar Velomobiel.nl zal moeten om hersteld te worden, daarna weer terug opspuiten (ik veronderstel dat de kast terug helemaal opnieuw gespoten zal moeten worden) .... Dat gaat weer een flinke duit kosten allemaal !

Ik heb me nog de hele namiddag zitten afvragen hoe het allemaal is kunnen gebeuren, maar ik kan er maar niet opkomen. Ik reed zeker niet te snel (moet iets tussen de 20 en 23km/u zijn geweest) omdat ik altijd eerder voorzichtig mijn haakse bochten neem. Misschien te bruusk aan m'n stuur gedraaid ? Dat lijkt me ook vrij onwaarschijnlijk, omdat ik maar met één hand stuurde op dat ogenblik. Ben ik over een obstakel of in een put gereden waardoor de AW is gekanteld ? Is het wat vanalles geweest in combinatie met een rukwind ? Ik weet het écht niet, en dat is redelijk frustrerend ! Maar het verandert er in elk geval weinig aan .... Het meest vervelende van dit hele voorval vind ik dat het "ouwe" zeiltje nu totaal onbruikbaar is geworden en ik nu wel verplicht ben om dat nieuwe zwarte zeiltje te gebruiken !

Overzicht van de schade ....

Detail schade thv de wielkast

Schade opzij achteraan ....

Rustige periode .....

2008-02-10T08:12:00.000+01:00

Kwam ik de vorige maand nog aan een redelijk aantal ligfiets km's (855), deze maand zal stukken minder zijn. Dat heeft zo z'n redenen : een tweetal weken geleden zat ik met een keelonsteking. Op zich is dat niet zo erg, ik heb daar elke winter wel op z'n minst één keer last van en daar blijf ik dus niet voor thuis. Maar dat maakt wel dat ik niet met de AW ben gaan werken die week, maar met een "gewone" fiets (yuk !) -dat is dan het enige voordeel van een kortere werkafstand ;-). Vorige week zondag kwam ik de nacht af (waarbij ik natuurlijk nog 1,5u mocht overwerken) en begon mijn weekje vakantie. Mijn vrouw was de dag voordien al vertrokken en ik zou achterna komen fietsen (bestemming was Heel, in Nederlands Limburg). Omdat ik dat al bijna 2 maanden op m'n nieuwe CF fiets zat te wachten en ik mijn fietsenmaker had gesteld dat die fiets dat weekend klaar moést zijn, zou het dus ook met de nieuwe fiets gebeuren. De fiets kon ik zaterdag voormiddag afhalen, helemaal rijklaar, ook al is-t-ie nog niet helemaal zoals ik hem hebben wil (maar dat ligt dus niét aan mijn fietsenmaker, maar wel aan Shimano, die mooie catalogi en websites heeft, maar bijlange na niet levert wat ze verkondigen te verkopen!). Afijn, ik na mijn shift het bed in gekropen (bijna letterlijk) om enkele uren later met een zere keel en hoofdpijn wakker te worden. Doorwerken met een keelontsteking + een late en een nachtshift achterelkaar doen, blijkt toch niet zo'n gezonde combinatie te zijn ....
Ik had natuurlijk vrouwlief kunnen bellen om me te komen ophalen (wat ze met liefde en plezier zou hebben gedaan), maar er was natuurlijk ook die nieuwe fiets die stond te fonkelen, het weer zag er niet al te slecht uit, dus .... Toch maar de fiets op richting Nederlands Limburg. Met uitzondering van de laatste 10 km hebbik de hele tijd wind tegen gehad, snel ging het zeker niet en ik was maar nét voor het donker "binnen". Stikkapot en zonder stem, maar zonder enig ongemak, dat wel ! Per uitzondering in het vakantiehuis toch maar eens een "echt" bad genomen, echt wel een luxe als je thuis alleen een douche ter beschikking hebt ! Maandagochtend was ik al een stuk beter, maar sloeg het weer helemaal om : tot woensdag heeft het daar gewaaid en geregend dat het een lieve lust was, dus 0,0 km gefietst. Woensdagavond verkondigde het weerbericht eindelijk droog weer vanaf donderdag met een een zonnig weekend voor de boeg ! Hoera, ik zag mezelf al terug fietsen ook ! Maar het lot beschikte anders : donderdag voormiddag lag ik met koorts in bed. Draaien en woelen in bed, hoofdpijn, hoesten, afwisselend kou en warm, pijnstillers innemen, maar vrijdag was ik nog steeds niet beter. Een dag vroeger dan voorzien met de wagen terug naar huis gereden (een geluk bij een ongeluk dat ik toch besloten had om m'n nieuwe fiets mee te nemen, stel je voor dat ik toch de AW had meegenomen, dan stond-ie nog mooi daar in Heel!) en bennik bij mijn eigen huisdokter langsgegaan. Flinke griep dus. Grrrr ! Dokter heeft me ziek geschreven tot eind volgende week omdat ik het flink te pakken heb. Dat laatste kan ik niet ontkennen, het is al een flinke tijd geleden dat ik me nog zo rottig heb gevoeld als de laatste dagen. Nu ik aan de medicatie ben, begint het weer de goeie kant uit te gaan. Met het weer kennelijk ook, want nu zit ik natuurlijk knarsetandend binnen naar het lekker zonnetje buiten te kijken ! Kort samengevat zal de AW deze maand -zoals het er nu al naar uitziet tenminste- al 2 weken stilstaan, dus zal het al zeker géén recordmaand worden. Ach ja .... Maar .... het kan erger hoor : als ik lees wat Bas weer allemaal meemaakt in zijn huisje ( dat vind je hier ) hebbik al meteen wat minder meelij met mezelf ;-)

En zo heet het vakantiepark dus ;-)

Een nieuw jaar ....

2008-01-08T12:36:00.000+01:00

Afgelopen jaar hebbik in totaal 16.430km gefietst, iets meer dan de helft daarvan met de AW, de rest is met mijn andere fietsen gereden. Dat is iets minder dan het jaar daarvoor, maar toch nog best wat afstand, zeker als je weet dat er vorig jaar maar liefst 2 motoren aan ons voertuigenpark werden toegevoegd. Maar gelukkig worden bij ons nog steeds meer km's met de fiets afgelegd dan gemotoriseerd, iets dat we ook voor 2008 zo hopen te houden.

Ik had gewacht totdat ik de 30.000km had bereikt vooraleer ik vooraan de Sport Contacts er afhaalde en er een nieuw setje Perfect Moirées op zou leggen. Dat is dus een paar dagen geleden gebeurd. Voor de afwisseling hebbik de anti-leklinten er deze keer eens niet in gestopt. Het verschil tussen de SC's en de PM's is al duidelijk voelbaar, nu ik zonder anti-leklinten rij vooraan rolt de AW nog wat lichter. Het zal waarschijnlijk ook wel wat sneller gaan nu, maar ik ga daar geen getal op kleven, ik voel gewoon dat de AW lichter rijdt en wat langer uitrijdt als ik stop met trappen. Alleen is het nu nog wat meer opletten waar ik rij, aangezien ik er zeker niet op uit ben om lekke banden te krijgen. Ik ben trouwens zowieso van plan van het anti-leklint er terug in te monteren als ik teveel lek rij. De toekomst zal het uitwijzen.

Vandaag voor het eerst sinds lange tijd nog eens over het Bels Lijntje gereden. Dat werd vorige maand eindelijk van een nieuwe asfaltlaag voorzien en ik moet zeggen : dat rijdt prima ! Niet alleen werd het oppervlak vernieuwd, het fietspad zelf werd ook iets verbreed. In tegenstelling met wat totnogtoe meestal de regel is, rijdt het Belgisch gedeelte van het fietspad nu veel beter en sneller dan het Nederlands, dat geeft wat hoop voor de toekomst. Alleen jammer dat het fietspad op verschillende plaatsen onderbroken wordt door een drukke N-weg waar je elke keer moet stoppen om over te steken, anders was het beslist het eerste HS-fietspad hier in België !

Een beetje grijs vandaag, maar wat maakt dat uit op zo'n lekker asfalt !

Een beetje later dan gepland ....

2008-01-04T18:26:00.000+01:00

... maar vandaag was het dan toch zover !

Eindbalans

2007-12-31T16:14:00.000+01:00

Vanmorgen onderweg naar het werk had ik iets voor dat ik nog niet eerder hen voorgehad, nl een platte batterij. Ik was net het jaagpad opgereden toen ik ineens de lichten vooraan wat minder zag worden. Toen ik op het knopje van de claxon duwde, ging het licht helemaal uit en wist ik meteen hoe laat het was. Gelukkig had ik van rit naar de Oliebollentocht nog een extra opgeladen batterij aan boord en kon ik die wisselen met de lege. Toch een beetje vreemd, ik vermoed dat mijn eerste batterij zo onderhand aan het eind van z'n cyclus komt, hij blijkt beduidend minder lang mee te gaan dan eerst ....

Ik had gehoopt van nog voor het eind van dit jaar aan 30.000km te komen, maar dat is me nét niet gelukt. De teller is blijven staan op 29.895km. Dat betekent dat ik dit jaar 8.775km met de AW heb gefietst, iets van een 105km méér dan vorig jaar. Hoofdzakelijk woon/werkverkeer, dus dat zal vanaf volgend jaar drastisch minder zijn, aangezien de afstand gehalveerd is. Dan zal moeten blijken hoeveel km's de AW weer zal rijden ....

En weer terug ....

2007-12-29T11:23:00.001+01:00

Zo, terug van weggeweest ! Eergistermiddag iets voor 12.30u zijn Jonathan en ik samen vertrokken richting Koudhoorn. Ik had van de ANWB fietsatlas kopieën gemaakt en daar de route min of meer op aangeduid. Jonathan reed voorop en ik volgde (om de één of andere reden rij ik altijd het liefst achteraan). De wind was matig, helaas in de rug (ik heb liever wind in de rug op de terugweg) maar dat kun je nu eenmaal niet kiezen. Het was voor mij de eerste keer dat ik met mijn AW reed in beladen toestand. Op zich viel dat best mee, eens op snelheid was het kwestie van die snelheid aan te houden. Alleen als het bergop ging, was het best zwaar trappen.

We waren nog maar net vertrokken of net voor Hilvarenbeek had Jonathan al een lekke band. Hij rijdt vele km's lekvrij met z'n Big Apples, maar net op dat moment dringt er toch een klein stukje glas doorheen. Ik besluit hem te helpen met de binnenband te vervangen om erachter te komen dat de kunststof bandenlichters die ik in de AW heb zitten dikke rommel zijn : één van de kunststof lichters breekt gewoonweg af wanneer ik de BA terug op de velg wil leggen (merk : TACX - waardeloos !). Gelukkig rij ik met anti-leklinten en hoef ik me daar verder geen zorgen over te maken, de rest van onze trip blijven we gelukkig gespaard van enig mankement.

Het volgen van de route ging over het algemeen goed, alleen is het in de grotere steden best een hele opgave om de juiste richting te vinden. Meestal staat er in de rand van een stad wel een fietsbordje met een richting op, maar eenmaal in het centrum zijn die ofwel onbestaande of verdwenen (bordje weg, naakte paal). Gelukkig kom je met vragen stellen ook al een heel eind, dus .... Vooral toen het al donkerde, was het soms een hele opgave om de correcte route te volgen. Vooral na de overzet tussen Culemborg en Wijk aan Duurstee hebben we een aantal extra km's gereden vooraleer we weer op spoor zaten, bovenop de dijk dus flink winderig. Onderweg zijn we één keer gestopt in Leersum om een snelle hap te nuttigen, daarna verdergereden om uiteindelijk rond 22.30u bij Theo van Goor aan te komen. Daar zaten al een 4-tal medevelomobilisten te wachten, die waren van helemaal bovenaan Nederland komen fietsen. Na een korte nacht (ik slaap altijd vreeslijk licht -en bijgevolg weinig op een ander) vertrokken gisterochtend rond 9u bij Theo richting Putten, voor hét grote moment : de Oliebollentocht ! De parking stond al snel vol met velomobielen, een geweldig zicht ! Uitijndelijk zou blijken dat er maar liefst 81 deelnemers zouden zijn ! Eindelijk ook eens mensen in het echt ontmoet (Wilfred, die heel geslepen wachtte tot ik iets uit mijn AW nam vooraleer hij op mij toestapte om zeker te zijn dat ik het was), een paar oude bekende gezien en zelfs een aantal Belgen (jawel !). Daarna de tocht zelf, die was ongeveer iets van een 68 km met een pauze na 2/3 tocht. Na deze pauze vertrokken al verschillende velomobielen huiswaarts, ook Jonathan en ik hebben nog even getwijfeld om hetzelfde te doen, maar uiteindelijk hebben we toch de hele tocht uitgereden en natuurlijk oliebollen gegeten ! Vlak voor vetrek nog een pakje stroopwafels meegegrabbeld (mét toestemming uiteraard) en rond 17u terug richting het zuiden, met wind op kop. Jonathan had zijn bagage al voor de tocht met Jan E. meegegeven, hij is dus ook zonder teruggefietst.

Ook al hadden we de bedoeling om dezelfde reisweg terug te nemen, het pakte iets anders uit. We hadden allebei wat slaaptekort, daardoor -en door de afstanden natuurlijk- ook al een beetje moe en dan moet je nog 180 km terug .... Afijn, hetzelfde principe : Jonathan voorop en ik volgen. Dat bleek ook de meest veilige te zijn : Jonathan heeft kwasi niks reflecterends op zijn AW en zijn achterlicht is ook al nauwelijks zichtbaar .... Je zou denken dat hij dan toch zeker in zijn spiegels zou kijken voor achteropkomend verkeer, maar nee hoor : pas op het allerlaatste moment, als hij de auto hoort aankomen, gaat hij een beetje naar rechts. Ik heb hem onderweg verschillende keren een "suïcidale vm-er" genoemd !

Ook op de terugweg verschillende keren verkeerd gereden, de weg moeten vragen etc, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Deze keer waren we in Culemborg gestopt bij een eetcafé, maar daar bleek de keuken al gesloten te zijn (een eetcafé waarvan de keuken al om 21.00u dicht is ??? Nou moe !). Tosti's konden ze nog wel serveren, dus daar hebben we er maar allebei 2 van gegeten. En dan maar weer verder .... Aan sommige stukken leek maar geen einde te komen, terwijl je ook stukken had van : Oh, zitten we nu al hier ? Tegen dat we in Den Bosch waren, begon Jonathan last van zijn enkel te krijgen. Ons tempo lag toen al wat lager dan op de heenweg (ik geloof dat op de heenweg iets van rond de 24 km/u hadden), maar daar was ik absoluut niet rouwig om, ik heb er ook verschillende keren "doorgezeten". 's Hertogenbosch by night vonnik prachtig : we reden doorheen het centrum rond een uur of 2 in de ochtend, praktisch geen verkeer of je zag dat al van ver aankomen, lekker door een stille stad "scheuren" (spreekwoordelijk bedoeld) heeft toch wel iets !

Het voordeel om niet alleen te rijden is dan dat je niet zo gauw toegeeft om te "verslappen", je trekt je een beetje aan elkaar op. Toen we net de grens in Poppel overkwamen, begon het te regen en tegen dat we om 03.50u in Ravels aankwamen, was het flink aan het gieten. We beseften allebei maar al te goed dat we veel geluk hadden gehad met het weer (er bleek een storm te zijn voorspeld afgelopen nacht, dus .... ). Maar we hebben het toch maar gedaan, met onze Alleweders ! Ik vind persoonlijk dat je toch op z'n minst één keer met je vm naar de Oliebollentocht moet gefietst hebben, dat is dan bij deze gebeurd.

Toen ik deze voormiddag opstond, deden mijn knieën een beetje zeer. Ze zijn duidelijk overbelast, maar dat is natuurlijk mijn eigen schuld (veels te lage trapfrequentie). Gelukkig hebbik wel korte cranks, anders zou de schade veel groter zijn. Al bij al is het dus best wel meegevallen. Of ik deze afstanden met een andere fiets zou hebben gedaan ? Ik denk het niet. Gelet op de weersomstandigheden, kan je geen betere fiets dan een vm hebben. Okee, ik zou er wel eentje willen die 10 kg minder weegt, maar ikzelf zou 10 kg minder ook wel kunnen gebruiken. De XP zou ook wel hebben gekund, zeker kwestie comfort, maar kan niet tippen aan een vm als het aankomt op weersbescherming en snelheid. Ach ja ....

Of ik volgend jaar opnieuw zou meedoen ? Misschien wel, maar ik denk niet dat ik opnieuw heen -en weer zou fietsen, zeker niet voor zo'n afstand. Je verliest er eiglijk best een hoop tijd mee en ik heb al bewezen dat ik het min of meer aankan (de afstanden dus), dus waarom zou ik .... Wat ik ook wel jammer vind is dat we volgens mij prachtige stukken Nederland hebben gefietst waar we geen bal van hebben gezien, omdat het al donker was. Nou ja, we zullen wel zien. Eerst eens afwachten waar het volgend jaar te doen zal zijn en dan zien we wel weer ! Ik vrees alleen dat het weer nóg verder noordwaarts in Nederland zal zijn ...
Fotoos die ik heb getrokken van de tocht, vind je hier

Groepsfoto ( foto van Marcel Vriezekolk )

Oliebollen

2007-12-26T14:52:00.000+01:00

Eindelijk is het dan zover : morgen vertrek ik eindelijk naar de Oliebollentocht. Morgen tegen de middag komt Jonathan A. tot bij mij gefietst en dan rijden we samen richting Koudhoorn. Daar zullen we dan overnachten, op vrijdag as. de Oliebollentocht rijden en dan 's avonds in één ruk terug naar huis fietsen. Dat is althans de bedoeling .... Aan de afstand wil ik niet eens denken, want dan zinkt de moed me nu al in de schoenen ;-). Ik ben al blij genoeg dat we met z'n tweeën zullen rijden, dan kan je altijd wat meer dan alleen. De Alleweder hebbik net ingeladen, gelukkig moet er alleen een slaapzak mee, want er zullen bedden beschikbaar zijn. Dat scheelt weer wat plaats en gewicht. De slaapzak ging makkelijk in de ruimte boven het achterwiel, er bleef nog wat plaats over voor reservekleren en was/douchemateriaal. Batterijen worden vandaag nog opgeladen, voor de AW neem ik een extra batterij mee, je weet maar nooit wat we tegen zullen komen tijdens de nachtelijke uren.
Aanvankelijk was ik van plan om mijn "grote" camera mee te nemen, maar omdat de AW niet helemaal waterdicht is, zal het toch een compactje worden. Dat lijkt me om fotoos onderweg te nemen ook heel wat handiger. En nou maar hopen dat het een beetje droog blijft onderweg, want om die hele hap in de zeikende regen te moeten fietsen, zie ik helemáál niet zitten .... Maar we zullen zien, wie niet waagt ..... Juist ja !

Terug aan het werk ....

2007-12-22T21:58:00.000+01:00

Na 3 weken vakantie moest ik vandaag voor de eerste keer weer opnieuw aan het werk. De werkplaats is tijdens mijn verlof veranderd, het is nu helaas veel dichter bij, net geen 9 km van mijn woonplaats. Het is misschien inderdaad nauwelijks meer de moeite om dat met een velomobiel te doen, maar voorlopig blijf ik toch nog op -en neer Allewederen.
Ik neem niet de kortste maar wel de veiligste weg, zodat ik toch nog ongeveer de helft van mijn woon/werkverkeer langs het kanaal kan fietsen. Vandaag gaf dat echt mooie plaatjes, bijna net uit een kalender.

De nieuwe werkplaats is één grote puinhoop, omdat de hele verhuis van alles en iedereen op 1 week tijd moest geklaard zijn, is alles vlug-vlug gedaan en zal het waarschijnlijk nog maanden duren vooraleer alles een beetje gesorteerd is. Garages waar normaliter voertuigen in dienen te staan, staan propvol meubilair, de parking staat bomvol alle voertuigen (en dat zijn er nogal wat !) en een fietsenstalling moet nog gebouwd worden. Ik kon vandaag nog een plaatsje voor mijn AW vinden tussen een paar kasten in één van de garages, maar ik vrees dat dat liedje niet zal blijven duren .... Ook bleek er nog een ander probleem op het einde van mijn shift : de automatische uitrijpoort reageerde niet op mijn AW. De poort werkt dmv een lus in de grond en daar is mijn AW kennelijk te licht voor. Een sleutel van de poort hebbik nog niet, daar moet volgende week eens werk van gemaakt worden. Pfff, na 5 jaar lekker met ons team apart te hebben gezeten is het wel wennen, zo allemaal op één grote (puin)hoop !

Fietsen door winterwonderland ....

Naar Brussel ....

2007-12-09T09:07:00.000+01:00

Gisteren vond in Brussel de eerste (?) klimaatoptocht plaats. Johan Goossens had op het forum van de Gentse Liggers een tijdje geleden al de vraag gesteld om daar naar toe te gaan en onder voorbehoud van redelijk weer had ik toegezegd om mee naar Brussel te fietsen. Het zou ook meteen al een goeie voorbereiding zijn om eind deze maand naar de Oliebollentocht te fietsen.

Gisterochtend iets voor 9u ben ik thuis vertrokken. Wat proviand mee en in totaal 4l water, dat zou voldoende moeten zijn. Er was afgesproken dat er onderweg in Vilvoorde een stop zou gehouden worden bij de taverne van een tennisclub, daar kon dan een hapje gegeten worden. Mijn eerste stop was voorzien bij Johan in Duffel, waar ik iets later dan voorzien aankwam. Ik volgde aanvankelijk de LF5, maar Johan had me aangeraden om in Lier de spoorwegbrug niet over te steken, maar links van de Nete te blijven rijden. Daar ben ik dus de weg kwijt geraakt omdat daar nergens meer aanwijzingsbordjes stonden en na 2 mensen de weg te hebben gevraagd die allebei een andere richting aangaven, hebbik Johan maar even gebeld om de correcte instructies te vragen. Dat bleek inderdaad een stukje sneller te gaan : ipv door het centrum van Lier, waarbij je regelmatig straten en de Nete moet oversteken, kon ik nu gewoon langs een goeie weg recht naar Duffel rijden. Daar gingen bij Johan thuis de krentenbollen er al allemaal aan, ik scheurde van de honger en we moesten nog een eind. We zijn dan samen naar Vilvoorde gereden, waar nog 2 medeliggers met hun velomobiel zaten te wachten. De spaghetti was uitstekend en rond een uur of 2 zijn we vertrokken naar Brussel. Onderweg werden we nog voorbijgereden door een AW op een aanhangwagen achter een auto, die stond ons even verder op te wachten zodat we met z'n 5-en in Brussel aankwamen. net voordat we Brussel bereikten, begon het te regenen.

De interesse naar onze fietsen was vrij groot, ook waren de organisatoren aangenaam verrast door onze komst. Op vraag van hen én van de Politie werd ons gevraagd van helemaal vooraan van de stoet te rijden en dat hebben we dan ook gedaan. Onze velomobielen waren erg in trek bij fotografen en cameramensen, en dan vooral Johan toen die zijn jongste dochtertje bij hem in zijn Quest nam. Ook werden we voortdurend gefotografeerd door voorbijgangers, flink wat exposure dus ;-).

De tocht zelf was kort, ik vermoed maar iets van een paar km door het centrum van Brussel. Er werd geschat dat er iets van 3000 deelnemers voor de manifestatie waren, wat mij gelet op het weer (koud en nat) nog meeviel. Dat er uitgerekend op deze zaterdag een staking van de trein was, zal er ook geen goed aan hebben gedaan. Afijn, toen de optocht werd ontbonden zijn we zo snel mogelijk terug vertrokken (buiten de vm was het té koud en nat om stil te blijven staan) en zijn we terug naar Vilvoorde gereden. Maar we moesten nog eerst doorheen het centrum van Brussel. Het was intussen al donker ook, dus dat was een avontuur op zich. Ik was met de AW al eens door het centrum van Antwerpen gereden op een zaterdag, maar dat was bij klaarlichte dag en niet echt vergelijkbaar met Brussel. We hebben ons met z'n 5-en overal tussen de autoos door gewrongen, wat gelukkig niet tot ongelukken heeft geleid (maar soms niet veel scheelde). Ook toen werd er voortdurend goedkeurend geklaxonneerd en fotootjes met gsm-toestellen van ons genomen. Het regende toen ook al flink en ik was blij toen we de hoofdstad uit waren en terug in de tennisclub zaten. Daar hebbik dan mijn 2e portie spaghetti gegeten (ik wist intussen dat het lekkere was en ik moest nog een paar uur fietsen). Toen we daar vertrokken, bleek de Quest van Johan een lekke band te hebben, die heeft dan nog snel de binnenband verwisseld. Daarna "vlogen" Johan en ik richting Duffel, want we hadden de wind in onze rug. Het was zalig fietsen langs de Zenne en langs de Nete en in een mum van tijd waren we terug in Duffel, waar ik afscheid nam van Johan. Zelf was ik rond een uur of 10 thuis, eerder dan ik had durven hopen. In totaal had ik 209km gereden, dat is de langste afstand die ik ooit op 1 dag heb gefietst.

Zelf hebbik er een paar dingen van bijgeleerd, nl het volgende :

1. de AW voldoet prima op zo'n afstand, zolang het maar niet bergop gaat. Toen ik samen met Johan richting Vilvoorde fietste (wind op kop) lukte het vrij aardig om 31 km/u op de teller te houden. Maar eens dat we in Brabant aankwamen en het wat heuvelachtig werd, reed Johan met z'n Quest zo van mij weg als het wat bergop ging. Dat zal natuurlijk ook wel aan mijzelf liggen, maar het verschil van gewicht van vm zal daar toch ook wel voor iets tussenzitten.

De AW was flink nat aan de binnenkant toen ik thuiskwam, en dat was niet alleen van opspattend water van de wielkasten (ik had naast mijn zitje langs elke kant een plasje water). Ook de zijwanden waren goed nat, ik vermoed van de condens. Zolang je aan het fietsen bent, heb je daar niet meteen last van. Wel als je terug instapt nadat je eruit bent gemoeten op bvb te plassen (veels te dikwijls naar mijn zin gister op de terugweg). Ik weet niet of dat aan het aluminium van de kast ligt of niet, en ik weet niet of andere vm-en ook last hebben van condens, maar ik verondstel van wel. Ik had het oude zeiltje op de AW liggen, dat was flink doorweekt, maar lekte vreemd genoeg niet. Met het nieuwe zeiltje erop zou dat zeker het geval zijn geweest, dat zou al vrij snel zijn beginnen te druppen van de condens.

2. ik drink te weinig. In totaal had ik 2 flessen van elk 2l water bij me, toen ik thuis kwam, was er nog 1 fles waarvan ik niet had gedronken. Ik had in de tennisclub ook wel wat gedronken, maar toch ... Niet dat het mij enig ongemak heeft bezorgd (noch onderweg, noch achteraf), maar 2l water op +200km is toch echt veels te weinig.

3. mijn trapfrequentie is veels te laag. Toen ik gisteravond thuis kwam, "voelde" ik mijn knieën. Niet dat ze zeer deden, maar ik voelde toch dat ze lichtelijk overbelast waren. Gelukkig is dat vandaag over, maar desalniettemin : ik zou veel lichter moeten trappen, zeker bij lange afstanden. Gelukkig hebbik korte cranks (155mm), dat voorkomt al veel leed voor echte "'stoempers" zoals mezelf.

4. mijn verlichting kan beter. Zolang ik in ht donker alleen aan het fietsen ben, volstaan mijn 2 EVERLED's, maar vanaf dat er iemand meerijdt of er tegenliggers zijn, eiglijk niet. Ik kon dat gisteravond heel goed vaststellen toen Johan en ik samen van Vilvoorde naar Duffel reden. Dat was hoofdzakelijk op onverlichte kanaaldijken waar er uiteraard geen autoverkeer is. Johan had een LED hoofdlamp die duidelijk meer licht gaf, en daarbij vielen mijn LED'jes in het niet. Eens Duffel voorbij en ik dus alleen op weg was, had ik voldoende licht. Misschien moet ik toch maar eens gaan investeren in een INOLED, maar die bedragen he ....

Toen ik vanochtend opstond, voelde ik mij prima, ik had eerlijk gezegd erger verwacht. Het enige dat ik voel zijn de spieren van mijn bovenbenen, maar pijn hebbik nergens. Voor mezelf vinnik het nog best wel een flinke prestatie om zo'n afstand te hebben gefietst, maar ik besef natuurlijk best dat het peanuts is vergeleken met de afstanden van bvb een PBP of een vergelijkbaar evenement. Maar toch ....

Fotootje uit de krant ....

Opnieuw op consultatie ....

2007-12-04T20:32:00.000+01:00

Vandaag had ik met Jonathan afgesproken om opnieuw langs te komen om de wielen opnieuw uit te lijnen. Hij heeft onlangs zijn eigen FAW uitgelijnd aan de hand van een uitrolproef en die is volgens hem betrouwbaarder dan een mal te gebruiken. Gelukkig (nou ja ...) moest ik niet door de gietende regen helemaal naar Messelbroek, hoewel er de hele tijd dreigende wolken in de lucht hingen, is het pas beginnen regenen toen ik terug thuis was.
Na aankomst zijn we even verderop in zijn straat op het hoogste punt allebei vanaf stilstand vertrokken en hebben ons gewoon naar beneden laten "glijden". Het werd al meteen duidelijk dat mijn FAW niet goed uitgelijnd was, omdat ik minder snel naar beneden reed en ook méters minder ver kwam. Daarna terug naar boven gereden, wat aan de kogelkopjes versteld en opnieuw naar beneden gegleden. Dit hebben we een paar keer moeten herhalen, totdat ik evenver kwam als Jonathan. Ook kwa snelheid zit het terug goed, op de terugweg haalde ik eindelijk weer de snelheden die ik gewoonlijk rij (rond de 32 à 33 km/u op de teller). Wel blijken de Perfect Moirées van de verkeerde sporing flink geleden te hebben : bij de rechterband komt de witte onderlaag al door de zwarte buitenlaag heen. Ik heb maar meteen naar m'n fietswinkel gebeld om een paar nieuwe te bestellen, die zouden er normaal eind van de week moeten zijn. Hopelijk houdt de rechterband het nog uit tot de nieuwe er zijn ....

Sporing ....

2007-11-30T14:13:00.000+01:00

Nadat ik de laatste keer het oude kogelkopje had vervangen door het nieuwe, was de sporing nog slechter dan voorheen. Toen ik er 's anderendaags mee naar het werk reed, kon ik nog met moeite 28 km/u op te teller halen en voelde de hele rit aan alsof ik lichtjes bergop aan het rijden was. Gelukkig had ik op het werk wat gereedschap gevonden waarmee ik het nieuwe kopje nog een extra slag naar binnnen toe heb gegeven (toch maar afgaande op gevoel en zicht) zodat ik in totaal 12 volledige slagen heb gemaakt ipv de 11 om het oude te verwijderen. Hoewel het nu een stuk beter is, is de uitlijning nog alles behalve ideaal. Ik ben dan ook bezig om zelf een uitlijnmal te maken, op het internet zijn er gelukkig tal van voorbeelden te vinden, voor iemand met 2 linkerhanden moet het haalbaar zijn (ahum!). Wel vreemd dat het uitlijnen van een velomobiel zo'n omslachtig iets is, je zou toch denken dat constructeurs inmiddels wel een besturingssysteem zouden hebben bedacht dat veel makkelijker te regelen valt .... Doordat de sporing nog steeds niet is wat-ie zou moeten zijn, zijn mijn voorbanden al een flink stuk eerder versleten dan voorzien. Ik kan er voorlopig nog wel mee blijven rijden, dat wel, maar ik zal er zeker niet de km's mee halen die ik met het vorige setje heb gereden .... Afijn, ik bestel volgende week een nieuwe set, dan kan ik weer even verder.

Met de regen van de laatste tijd, erger ik me steeds meer en meer aan het opspattend slijk dat zich aan de zijkant en onderkant nestelt. Alhoewel ik de AW mooier vind zonder spatlappen, ben ik toch weer sterk aan overwegen om er terug lapjes aan te bevestigen. Nu kan ik bijna dagelijks met een natte spons al het zand en slijk van de AW wassen als ik van het werk thuis kom, want als je het laat opdrogen, is het al helemaal een ellende om alles zonder krasjes eraf te krijgen. Ik zou natuuurlijk ook met veel dunnere bandjes kunnen rijden, dat zou waarschijnlijk ook een stuk schelen, maar ik vind die dikke banden wel iets hebben. En ze rijden ook lang niet slecht, dus .... Vanaf maandag hebbik een paar weken verlof, dan moet het er toch eens van komen van een paar dingen af te werken.

Rammel rammel ....

2007-11-22T16:30:00.000+01:00

Zoals te verwachten, bleek het gerammel aan het linker voorwiel nog steeds niet te zijn opgelost. Ik was gisteravond nog maar net naar het werk vertrokken of ik hoorde het alweer, vooral als ik aan het freewheelen was (zolang je aan het trappen bent, is het niet hoorbaar). Maar ook als ik over oneffenheden of in putten reed, hoorde/voelde je nog echt een "boenk" van metaal op metaal. Vanmiddag heb ik dan toch maar de knoop doorgehakt, het stoeltje eruit verwijderd en het enige resterende metalen kogelkopje vervangen door zo'n nieuw kunststoffen exemplaar. Al bij al viel de installatie nog mee, al werd er het nodige afgevloekt. De sporing zal nu wel helemaal ontregeld zijn, ook al heb ik nog geprobeerd van zo secuur mogelijk te zijn. Het oude kopje ging er met precies 11 volledige omwentelingen af, dus heb ik het nieuwe er met exact zoveel slagen op gedraaid en vervolgens vastgezet. Maar dat zal niet voldoende blijken, daar kom ik morgen vanzelf achter (ik had geen zin meer om me nadien nog terug om te kleden en een proefritje te gaan maken).

Toen ik het stoeltje uit de AW had gehaald, hebbik ontdekt dat er nog een paar "lekken" zijn : een heel klein beetje rechts vooraan (maar nét niet genoeg om de handdoek nat te maken) en beneden achteraan links. Dat wordt dus nog véél kitten om het water buiten te houden ....

Vanalles wat ....

2007-11-20T17:21:00.000+01:00

De laatste weken hoorde ik aan het linkerwiel vanalles "rammelen" als ik de AW liet uitbollen. Hoewel ik dacht alles nagekeken te hebben, kon ik niet echt een boutje vinden dat los stond en kon trillen. Vandaag heb ik dan maar het hele wiel eruit gehaald en kon ik zien dat er intussen al 2 spaken gebroken waren. Heb die ineens maar alletwee vervangen en omdat het wiel er nu helemaal af was alle boutjes van de kogelkopjes nagekeken, maar alles zat nog lekker vast. Hopelijk kwam het gerammel van de kapotte spaken, daar kom ik morgen vanzelf terug achter als ik naar het werk rij.

Ik heb de afgelopen dagen met het nieuwe zeiltje gefietst, omdat ik het eens wilde proberen bij wat koudere temperaturen. Zoals ik al verwachtte, is het wat warmer dan het vorige model, omdat er dus een plastic laag aan de binnenkant zit waar niks doorheen kan. Ik doe er ongeveer een half uurtje over om op het werk te raken en je kon dan inderdaad condens aan de binnenkant zien zitten. Het was nog niet zo erg dat daar echt het water van afdrupte, maar ik kan me voorstellen dat bij langere ritten wel degelijk het geval is. Wat mij betreft niet echt een verbetering, dat nieuwe materiaal. Nu het weer wat natter -en daardoor ook weer minder koud is, heb ik het oude zeiltje er terug op gelegd, want dat nieuwe is me veels te warm. Ook het onderstuk voor aan de onderkant van het trapgat heb ik nog steeds niet terug gemonteerd, omdat ik het nog helemaal niet koud heb. Als het niet harder gaat vriezen, zal ik het misschien niet eens meer nodig hebben, maar wie weet krijgen we nog een échte winter ....
Nu rij ik met een sportonderhemdje met winbrekerlaag en een korte broek en dat is méér dan warm genoeg. Als het vriest draag ik alleen een colletje met borstlap, omdat ik toch nooit lang met het zeiltje volledig gesloten fiets, dat is veels te warm.

Ik merk aan de slijtage van de banden dat de sporing toch nog niet echt op punt staat. Ik schat dat de banden nu iets van een 1500km meegaan en er is al slijtage te zien op het loopvlak. Ik zal ook eens op zoek moeten gaan naar een helling om zo een uitloopproef te doen, misschien dat dat de sporing wat zal optimaliseren. Alleen is er hier in de buurt niet meteen een rustig gelegen helling te vinden. Ik zie me nog niet meteen een uitloopproef doen op de brug van één of andere drukke N-weg ! Nog even zoeken dus !

In Memoriam Wardje

2007-11-11T09:22:00.000+01:00

Het is intussen alweer een jaar geleden dat Wardje heen is gegaan en om die reden had Koen van het GL-forum gisteren een herdenkingsrit georganiseerd in Kalmthout. Het weer voorspelde alles behalve veel goeds, wat waarschijnlijk wat mensen heeft doen afzien om mee te komen rijden. Dat ik met de AW mee zou gaan rijden, stond natuurlijk vast, tenslotte was Wardje zelf ook gek van velomobielen.

Gisterochtend iets na 8 uur vertrokken, flinke wind tegen en ook voldoende regen. Op het jaagpad was het dus hard werken, ook al omdat er door de afgewaaide bladeren een soort van smurrie was ontstaan die het rijden niet makkelijker maakte. Maar ik was al blij dat ik wind tegen had om heen te rijden, dat betekende dat ik alleen maar sneller terug zou kunnen fietsen.

Het bleef de hele tijd regenen totdat ik in de buurt van Kapellen kwam, toen hield het op. Op een bepaald moment was er zelfs wat blauwe lucht te zien en heb ik zelfs mijn zonnebril kunnen opzetten. Volgens mij had Wardje toch even een vinger in de pap te brokken hierboven ;-)

Ik kwam als 2e aan bij het station van Heide, waarna de één na de ander kwam opdagen. Een paar velomobielen, ligfietsen en natuurlijk ook een flink aantal bukfietsen (meestal familie/vrienden van Wardje). Bastiaan W. was zelfs helemaal van Nederland komen fietsen om mee te rijden, knap ! Erik was er ook met z'n AW, hij had een zelf gemaakt dakje erop bevestigd dat er redelijk knap uitzag en volgens hem nog effectief was ook (waar ik zelf dan weer mijn bedenkingen bij heb, maar soit). Ik vond het in elk geval goed gevonden en misschien zelfs wel een alternatief voor het (te) dure dakje van Flevobike.

Alternatief dakje

Na een woordje uitleg van Koen die het herdenkingsritje in elkaar had gestoken, werd in groep een tochtje gereden van ongeveer 20km. Het bleef de hele tijd zo goed als droog, we hebben nergens moeten schuilen of wat dan ook. Ik veronderstelde dat we ook langs het graf van Wardje zouden gaan, maar dat bleek niet zo te zijn. Misschien lag dat voor de familie te gevoelig of zo, ik weet het ook niet. Na het tochtje kwamen we terug bij het vertrekpunt aan en konden we een taverne binnen. Daar had de familie van Ward broodjes voor iedereen voorzien, die gingen uiteraard vlot binnen. Het weer nodigde niet echt uit om een fietstocht te maken, er waren dan ook maar 2 kandidaten die na het eten toch nog een tochtje gingen maken, uiteraard 2 velomobielers. De rest bleef lekker binnen zitten.

Omdat ik gisteravond nog weg moest, ben ik op tijd terug vertrokken naar huis. De wind was flink gaan liggen, dus daar ging mijn hoop om een pak sneller over de terugweg te doen. In totaal had ik 120km op de teller toen ik terug thuis was, met een kletsnatte binnenkant van de AW. Dat was volgens mij niet alleen veroorzaakt door de regen, maar ook door condens aan de binnenkant. Zelf was ik gelukkig de hele tijd wél droog, en dat is toch nog het meest aangenaam !

Netjes geparkeerd voor de taverne

Werk in uitvoering ....

2007-11-09T05:55:00.000+01:00

Na jarenlang gepalaver is het dan eindelijk toch zover : het Bels Lijntje, een fietspad over een voormalige spoorlijn Van Turnhout naar Tilburg, wordt op Belgisch grondgebied eindelijk van een nieuwe asfaltlaag voorzien. Al jaren was het op veel plaatsen echt een marteling om met je fiets over dit fietspad te rijden, omdat boomwortels overal de asfaltlaag naar boven duwden. Je kon zo met je ogen dicht merken wanneer je in Nederland was, dan hield het gedaver eindelijk op. Met de meeste autowegen is het trouwens net zo, maar dat is weer een ander verhaal ;-).

Sinds een 2-tal weken is het traject afgesloten door verkeerssignalisatie en na 1,5 week van niks doen, zijn de werken dan toch gestart. Op de borden staat aangekondigd dat de werken op 12 december zouden moeten beëindigd zijn, maar daar hebbik zo mijn twijfels over. Zelf maak ik regelmatig gebruik van het Bels Lijntje. Meestal 2 keer per week fiets ik naar Baarle-Nassau om boodschappen te doen (hoofdzakelijk verse halfvolle melk). Dat is maar iets van een 15km van mijn woonplaats, makkelijk te doen dus. Aangezien het vroeger een spoorlijn was, loopt het fietspad praktisch kaarsrecht naar Nederland, alleen in de dorpcentra zelf werd het traject gewijzigd. Het is natuurlijk ook jammer dat het fietspad met regelmaat drukke N-wegen kruist waar je - helaas- als fietser telkens goed uit je doppen moet kijken om over te steken. Maar dat neemt niet weg dat het druk befietst wordt : hoofdzakelijk scholieren en woon/werkverkeer, maar in de zomermaanden vooral fietstoerisme van en naar Nederland. Het is maar te hopen dat het fietspad de 12e december effectief opnieuw wordt opengesteld, de alternatieve route is nu via een drukke N-weg met niet eens een afgescheiden fietspad, niet echt mijn ding.

Hèhè, eindelijk is het dan zover !

Op zoek naar lekkage ....

2007-11-07T17:54:00.000+01:00

Binnen in de AW heb ik langs beide kanten een klein handdoekje liggen, op de bodem naast het zitje. Dit voor het geval er water in komt, om te voorkomen dat het overal heengaat. Aan de rechterkant blijft het handdoekje altijd droog als ik door de regen rij, links dus niet. Als ik naar het werk of naar huis rij als het goed nat is, is het doekje met momenten echt goed nat. Tot vandaag heb ik niet kunnen achterhalen waar het water langs naar binnen kwam. In de wielkast zit een vrij groot gaatje waar de kabel van de km-teller naar binnen komt, maar daar heb ik nog nooit water langs weten binnenkomen. Vandaag heb ik eindelijk de AW maar eens onder handen genomen. Eerst het wiel er uit genomen en dan zo goed mogelijk al het zand dat aan de binnenkant zat, eruit verwijderd (zie foto). Dat bleek al een flinke hoop te zijn !
Nadien met een spuitbusje een waterstraal in de binnenkant rondgespoten en dan binnenin gekeken. En jawel hoor : helemaal aan de onderkant, waar de binnenkant van de wielkast tegen de "buik" is bevestigd, blijkt een klein gaatje te zijn. Al het water dat door het wiel in de wielkast wordt geslingerd, komt hierlangs en vloeit zo naar binnen. Geen wonder dat er soms een flinke hoeveelheid water in komt !

Omdat mijn garage onverwarmd is (en dus helaas ook vrij vochtig), zal ik nog moeten wachten tot het een dag of twee droog weer is, zodat de kast helemaal droog is. Dan kan ik het gaatje dicht kitten en kan ik voortaan droog door de nattigheid. Wordt vervolgd.

Een flink hoopje zand van 1 wielkast !

Zonsopgang ....

2007-10-31T08:45:00.000+01:00

Deze tijd van het jaar kan je weer genieten van prachtige zonsopgangen, als je vroeg genoeg op bent tenminste ;-). Vannacht had ik dienst en toen ik tegen 07.30u naar huis reed, was de lucht zo prachtig gekleurd .... Ik heb normaal gezien altijd wel een compact digitaaltje bij me, vanmorgen dus ook. Ik ben nog speciaal omgereden om wat open ruimte te vinden om de volgende foto te kunnen maken :

Het jaagpad zelf lag er ook aardig bij, alleen was het al een beetje te laat, de zon was al flink aan het opkomen :

Heerlijk stil, alleen het gekwaak van eenden op het water en alleen fietsverkeer .... meer moet dat voor deze nacht-af mens niet zijn !

Vanalles wat ....

2007-10-23T20:25:00.000+02:00

Eiglijk niks bijzonders te melden over de afgelopen weken. Veel heb ik niet gereden, alleen maar woon/werkverkeer. Het meest heb ik de afgelopen weken mijn Zenetik Pro genomen om een ritje te gaan maken. Hoe meer ik met deze fiets fiets, hoe meer ik die begin te waarderen. Randy Schlitter van RANS heeft echt een schot in de roos gedaan met deze CF fietsen ....

De dikke band achteraan op de AW doet het prima. Ik hoor hem af en toe nog wel tegen de kettingkast piepen als ik ergens aankom, maar er is niks bijkomends aan de buitenkant te zien, dus laat ik het maar zo. Ik rij er in elk geval niet trager door ....

Mijn fietssandalen heb ik vandaag weer opgeborgen, het begint me wat te fris te worden. Ik zou ze natuurlijk nog wel kunnen doordragen als ik sokken zou aandoen, maar dat heb ik nooit als echt aangenaam ervaren, sokken in sandalen (zowel in gewone als in fietssandalen). Ik heb nog 4 paar fietsschoenen in de kast staan, keuze te over.

Jonathan had op het forum van de GL het verslag gezet van een soort van uitlijntest. Het kwam erop neer dat hij zich met zijn AW van een helling liet rollen en vervolgens naar de snelste tijd heeft gekeken. Lijkt me ook wel een prima vergelijkingstest. Dat in combinatie met de bandentest van Wim Schermer levert weer een hele hoop interessante zaken op ....

De datum van de verhuizing van het werk staat vast : in week 51 verhuist alles naar de ring in Turnhout, dan is het gedaan met de luxe ritten van/naar het werk. Ten eerste zal het stukken dichterbij zijn (ik schat dat de afstand enkel maar iets van een 7 km wordt), maar ook stukken oninteressanter. Van mijn werkgever zal ik waarschijnlijk via de kortste (en tevens de gevaarlijkste) weg moeten gaan omdat het aan fietsvergoeding is gekoppeld, maar dat ben ik dus absoluut niet van plan. Ik rij liever wat veiliger om dan de kortste en gevaarlijkste weg te kiezen. Afijn, dat zullen we in de nabije toekomst wel zien.

Als bijlage nog een fotootje dat ik daarstraks heb getrokken, toen ik -voor de afwisseling- toch nog een tochtje met de AW was gaan maken. Met dit gure weer vinnik een velomobiel een grote luxe : toch met korte broek en t-shirt met korte mouwen fietsen en toch lekker uit de wind en warm. Dat kan je niet van andere fietsen zeggen !

Zonsondergangetje

Mist ....

2007-10-12T05:59:00.000+02:00

De vorige nacht kon ik al vrij snel vaststellen dat het mistig begon te worden. Ik moest toen werken en vanaf een uur of 1 begon het zicht al flink te minderen. Dat neemt naarmate de ochtend vordert alleen maar toe en toen ik om 7u naar huis fietste, was het echt dikke mist. Nu vinnik rijden in de mist niet onoverkomelijk, toch zeker niet met de fiets omdat je tov een motorvoertuig één groot voordeel hebt, nl. het gehoor. Onderweg naar het jaagpad waren er stukken waarbij de mist zo dik was dat ik het aankomend verkeer eerder hoorde dan zag. Eenmaal op het jaagpad zelf is er geen gemotoriseerd verkeer meer, op een enkele bromfiets na.
Gelukkig volstaan de 1W luxeons van de AW om zelfs bij mist ruimschoots te kunnen zien waar ik rij. Het enige vervelende bij mist is dat je fietsbril zo aanslaat dat je die om de zoveel seconden moet afvegen om voldoende scherp zicht te blijven hebben.
Op een bepaald moment hoorde ik een brommer aankomen, en naarmate wij elkaar naderden, bleek dat de koplamp vrij irritant aan het schijnen was. Dat wil niet zeggen dat die koplamp verkeerd was afgesteld, maar omdat je in een vm vrij laag zit, zit je meestal verre van ideaal voor de verlichting van tegenliggend verkeer en ben je sneller verblind. Nu is het jaagpad tussen Beerse en Turnhout op de rand met het water voorzien van een witte markeringsstreep, wat zeker bij mist vrij duidelijk aangeeft waar de rand zich bevindt. Deze keer was het licht van de brommer echter zo fel, dat ik door verblinding even niet zag waar ik reed. Toen we elkaar kruisten, voelde ik dat het rechterwiel van de AW naast het asfalt, dus over de metalen roosters van de waterkant reed. Ik reed op dat ogenblik niet echt hard, maar ik gaf toch ineens vlug een zwiep naar links met mijn stuur om niet in het kanaal terecht te komen. Nog wat vroeg om al een koude douche te nemen !
Achteraf bekeken reed ik misschien wat te snel, bij beperkt zicht moet je je snelheid wel aanpassen. In normale weersomstandigheden (bij onbeperkt zicht) kun je nog inschatten of je verblind zult worden door een tegenligger, maar bij mist is dat een pak moeilijker. In elk geval weer wat bijgeleerd ....

Achterband en zeiltje ...

2007-09-28T20:19:00.000+02:00

De afgelopen dagen hoorde ik de achterband op bepaalde momenten toch nog aanlopen tegen de kettingkast. Niet tijdens het fietsen zelf, maar vooral bij het vertragen of bij het aanzetten (zachtjes piepen). Op het eerste zicht was er op de band zelf niks te zien, maar vandaag heb ik de AW toch maar eens op zijn kant gelegd en kunnen vaststellen dat de bovenste helft van de kettingkast inderdaad slechts op een klein stuk de buitenband raakte. Ook de band zelf vertoont een klein stukje slijtage op de wang. Ik heb met een schroevendraaier de alu plaat een beetje naar de ketting toe gewrongen, wat voldoende zou moeten zijn om de band nu volledig vrij te laten draaien.

Vanmorgen regende het eindelijk eens toen ik erdoor moest, eindelijk een gelegenheid om het nieuwe zeiltje eens uit te testen. Ik had van Jonathan A. al vernomen dat hij er niet echt tevreden over was : het zeiltje was absoluut niet ademend en er zou veel condens aan de binnekant komen te hangen. In tegenstelling tot Jonathan moet ik maar een half uurtje trappen naar het werk (hij iets van een 2u ), maar het zou toch voldoende moeten zijn. Het zeiltje vanmorgen vroeg geïnstalleerd en vertrokken. Het blijkt er inderdaad vlugger warm onder te zijn dan met mijn vorig zeiltje, maar gelukkig zitten er nog ritsen in zodat je de tocht kunt regelen. Ben uiteindelijk met halfopen/halfgesloten ritsen op het werk aangekomen en inderdaad : er hingen druppels aan de binnenkant. Niet veel, maar zo heel koud was het buiten dan ook nog niet echt. Ik vrees dat als het eenmaal echt koud wordt, het verschil nog groter zal zijn en er nog meer condens zal komen. Niet zo'n goede keuze dus, dat nieuwe zeiltje .... Wel vreemd dat de jongens van Velomobiel.nl het van dit plastic-achtige materiaal hebben laten maken, je zou toch denken dat ze ervaring genoeg hebben ....

De band liep maar op een klein plekje aan, zoals je hier duidelijk kan zien

Nieuwe banden

2007-09-16T21:00:00.000+02:00

Gisteren ben ik met de Alleweder naar Rillaer gereden waar Jonathan woont. Die heeft sinds kort ook een Alleweder maar, nog net iets belangrijker : die heeft ook zo'n uitlijnding ! Het weer was prachtig dus onderweg mooi kunnen genieten van de omgeving. Pas vanaf Aarschot begon het landschap wat heuvelachtig te worden, prachtig gewoon voor deze "flatlander".

De wielen stonden volgens Jonathan zo'n 2,5 cm in open spoor, dus die moesten flink bijgeregeld worden. De fijnste afstelling die kon worden bereikt was 2mm toespoor, waar ik best tevreden mee ben. Ik merk in elk geval goed dat de wielen terug uitgelijnd zijn !

Thuisgekomen heb ik meteen de Sports Contacts vooraan vervangen door Perfect Moirées. Gisteravond naar het werk kon ik al meteen het verschil voelen : de PM's lopen duidelijk lichter dan de SC's. Vandaag dan de Big Apple achteraan vervangen, wat hoog nodig was : er zaten al verschillende flinke gaten in en ook het profiel was zo goed als volledig weggesleten. Echte "Hollanders" zouden er misschien nog wel een paar honderd km's uitknijpen, maar ik vervang liever op tijd. Heb er nu dus de breedste/dikste Perfect Moirée op liggen en die paste maar nèt. Toen ik het wiel terug op z'n plaats had gestoken, bleek hij nog lichtjes tegen de rand van het onderste gedeelte van de kettingkast aan te lopen. Opnieuw de onderkant eruit gehaald, het hoekje wat naar binnen geplooid en opgelost : de band loopt nergens meer tegenaan. Eens benieuwd hoeveel km's we daarmee zullen kunnen rijden ....

Een knoert van een band !

Nieuwe kogelkopjes deel 3

2007-09-13T19:28:00.000+02:00

Gisteren een vrije dag en omdat ik intussen de nieuwe draadstangen via de post had ontvangen, er maar meteen gebruik van gemaakt om de nieuwe kogelkopjes in de rechter wielkast te monteren. Omdat ik twee linkerhanden heb, kroop daar aardig wat tijd in maar uiteindelijk is het dan alsnog gelukt. Alle kogelkopjes zijn vervangen met uitzondering van één klein kopje, dat in het midden aan de stuurstang vastzit. Het was zo'n geklier om daar met je steeksleuteltjes aan te komen dat ik het absoluut niet meer zag zitten om die er ook nog uit te prutsen. Ik heb geprobeerd van de nieuwe stangen op precies dezelfde lengte af te stellen als de oude, maar natuurlijk is dan niet gelukt. Vanmorgen naar het werk voelde ik al meteen dat de AW zwaar trapte en toen ik vanavond terug naar huis fietste (toen was het nog licht) kon ik het ook aan de snelheid zien : ik raakte maar amper aan 30 km/u op de teller. De wielen moeten dus dringend uitgelijnd worden ! En zo is het natuurlijk altijd wat. Als ik Wilfred zou heten, zou ik dat allemaal best aardig vinden, al dat gesleutel, maar ik heb zoiets van : de AW is zoals ik hem hebben wil, het moet zo onderhand maar eens gedaan zijn met dat geprul !
Ik denk dat ik op het forum van de Gentse Liggers maar eens een postje plaats met de vraag of iemand in de buurt (?) niet zo'n uitlijnmal in huis heeft, zodat ik daar met de AW eens naartoe kan fietsen. Op hoop van zegen ....

Nieuwe kogelkopjes deel 2

2007-09-04T20:59:00.000+02:00

Ik heb intussen nog vanalles geprobeerd : grotere en zwaardere klemtangen, 2 nachtjes kruipolie, maar zonder resultaat. Uiteindelijk heb ik gisteravond de kortste stang maar losgemaakt en het kogelkopje met stang in een glas cola gezet, maar dat bleek vandaag ook niet het gewenste resultaat opgeleverd te hebben. Grof geweld dan maar en de draadstang tussen een bankschroef geklemd : zelfde resultaat, het kopje bewoog geen milimeter. Nou moe !
Dan maar naar Velomobiel.nl gebeld of zij nog een oplossing wisten en daar zei Theo me dat als de kogelkopjes inderdaad zo vast zitten, er eiglijk maar één oplossing is en dat is nieuwe draadstangen. Pffft, had ik dat van tevoren geweten .... Nou ja, nu is het in elk geval te laat. Ik heb maar gemaild dat ze me nieuwe draadstangen moeten opsturen. In afwachting daarvan heb ik dus de rechtervoorpoot maar terug in de oude kogelkopjes bevestigd zodat ik voorlopig terug kan rijden. De uitlijning is nu op het eerste zicht al helemaal niet meer in orde, als de nieuwe draadstangen gemonteerd zullen zijn, zal die dus helemaal opnieuw moeten gebeuren. Hoe ik dat moet doen, weet ik nog niet, maar het zal er waarschijnlijk op neerkomen dat ik het zal moeten láten doen. Zucht ....

Nieuwe kogelkopjes deel 1

2007-09-01T20:51:00.000+02:00

Afgelopen week een paar dagen doorgebracht in het hoge Noorden van Nederland (Bareveld, om precies te zijn), alleen geen ligfiets mee :-( Wel een andere fiets, de Zenetik Pro, waar ik wel de nodige km's mee heb kunnen maken.
Ik was begin deze week met de motor langs Dronten omgereden om de veerpoten binnen te brengen voor nazicht en onderhoud. Gisteren opnieuw met de motor langs Dronten om om de spullen op te halen. Niet alleen spullen voor mezelf, er waren nog mede-forumleden die graag van die nieuwe kogelkopjes hadden (én banden, én een nieuwe veerpoot, én ... ), dus die heb ik dan voor mezelf ook maar meteen meegenomen. Theo had de kogelkopjes voor mijn AW al voorbehandeld, die moest ik dus niet meer zelf soepel maken. Volgens Theo en Ymte hebben de nieuwe kopjes dezelfde afmetingen, dus zou het geen probleem mogen zijn om de oude te vervangen. Kwa uitlijning zou het gewoon een kwestie zijn van precies te tellen hoeveel slagen de oude kopjes eraf draaiden, dat aantal moesten de nieuwe kopjes dan er weer op. Simpeler kan niet.

Vanmorgen begonnen met de linkervoorkant. Mits wat moeite ben ik er toch in gelukt om met mijn 2 linkerhanden de oude kogelkopjes van de wielstangen los te krijgen (2 grote en 1 kleine). Heel voorzichtig eraf gedraaid, goed geteld en dan de nieuwe kopjes erop gedraaid. Om er vervolgens achter te komen dat het kleinste kopje (6mm geloof ik) niet doorheen het gaatje van de veerpoot kon. Vreemd .... Nu heb ik hier nog een nieuwe veerpoot liggen voor Johan Goossens, daar paste die wel in ! Hmm, de gaatjes zijn dus een ietsje groter geworden sinds ik de mijne heb. Nou ja, nog geen probleem : met de dremel het gaatje wat groter gefreesd en toen ging de schroefdraad van het kopje er wél doorheen. Volgend probleem was de veerpoot weer op z'n plaats te krijgen. Met de kogelkopjes onderaan bevestigd, lukte dat niet. De veerpoot kon niet genoeg naar beneden om de kop zo doorheen het gat in de wielkast te krijgen. Uiteindelijk is het me wel gelukt, maar pas nadat ik de voorste wielstang volledig had losgemaakt (en er goed op gelet dat de positie hetzelfde bleef !). Eens de veerpoot op z'n plaats zat, konden de kopjes onderaan vastgezet worden. En daarbij kwam het volgende probleem : om de boutjes goed strak aan te draaien, moet je aan de onderkant van de veerpoot, daar waar de schroefdraad van het kopje er doorheen gaat, ook het kogelkopje tegenhouden. Alleen gaat dat niet met een gewoon steeksleuteltje, want die is te dik ! Afijn, zo goed mogelijk geprobeerd van alles vast te zetten en maar hopen dat dat goed is. Intussen had ik er natuurlijk al flink spijt dat ik er ooit aan begonnen was ! Had ik maar gewoon de oude kopjes laten zitten, dan was ik al lang weer aan het rijden geweest, maar ja .....
Dan naar de rechterkant .... Daar begonnen de problemen pas goed : geen enkel oud kogelkopje gaf ook maar een krimp. Ik maar met alle macht de wielstang vastklemmen, tegendraaien met een steeksleutel, maar het enige dat beweegt is de wielstang zelf, en dat is natuurlijk niet de bedoeling ! Wat ik ook probeerde, de kopjes bewogen geen mm. Ik heb de wielstangen nog niet uit de kast verwijderd, omdat ik niet met de uitlijning wil klooien, maar ik vrees dat dat toch zal moeten gebeuren. Ik heb nu flink wat kruipolie op de drie oude kopjes gespoten, die ga ik deze nacht laten "trekken" en dan maar hopen dat ze morgen wel loskomen. Wordt dus noodgedwongen vervolgd ....

Nieuw zeiltje ....

2007-08-21T21:54:00.000+02:00

Gisteravond kwam de buurvrouw met een doos van de post aangelopen toen ze zag dat we thuis waren. Kennelijk was de post al 2 keer aan de deur geweest en had ze zich "opgeofferd" om het pakje over te nemen om het ons te bezorgen. Het bleek een pakje uit Dronten te zijn, het nieuwe zeiltje voor de Alleweder. Tijdens het afgelopen WK in Zolder had ik de nieuwe versie al gezien van Jonathan, ik heb ook voor een zwarte gekozen (het alternatief was rood, maar dat zou toch nooit hetzelfde zijn als de AW, dus ....). Mijn "oude" zeiltje had wat schimmelplekken die er niet meer uit gaan, vermoedelijk van dat nat op te vouwen en weg te stoppen om vervolgens te vergeten. Vandaar dus nu een nieuw zeiltje ....

Wat meteen opvalt is dat het nieuwe zeiltje echt een plastic laag aan de binnenkant heeft. Mijn vorige heeft dat niet, die voelt eerder aan als canvas maar blijkt wel degelijk waterdicht te zijn. Ik twijfel er niet aan dat het nieuwe ook waterdicht is, alleen vrees ik dat het er veel warmer onder zal zijn. Ook kwa ademend vermogen zal het niet veel voorstellen, maar daar komen we vanzelf wel achter. Als je de zeiltjes op elkaar legt, komen de 3 gaten precies op elkaar te liggen, maar toch blijkt het nieuwe zeiltje een ietsjes anders te zijn. De kunststof spanner die ik gebruik, blijkt in het nieuwe zeiltje wat boller te staan en minder goed te passen. Daar zie je van buitenaf niks van, alleen vanaf de binnenkant. Op de bijgevoegde fotoos kun je het verschil goed zien ....

Het oude ....

en het nieuwe zeiltje.

Toertocht Ravels.

2007-08-16T06:47:00.000+02:00

Het weer dat voor gisteren werd aangekondigd, voorspelde weinig goeds : zachte temperaturen, maar veel wind met regen. Niet echt ideaal weer om een fietstocht te organiseren, maar het weer kan je nu eenmaal niet kiezen. Ik had al 2 medeliggers uit Zeeland op overnachting die dinsdagavond aangekomen waren en gisteren daagden er nog 8 andere fietsers op hier aan knooppunt 32. Er waren 4 velomobielen, 1 roeifiets en 6 andere ligfietsen. Een iets kleiner groepje dan afgelopen jaar, daar zal het weer ook voor een groot deel hebben tussengezeten. Maar gelukkig hebben we de hele dag geen regen gezien, wel dreigende luchten, maar daar bleef het dan ook bij. De tocht bleek in totaal iets van een 72 km te zijn geweest, alleen vlak voor vertrek en bij aankomst een lekke band en voor de rest alleen maar positieve opmerkingen, meer moet dat voor deze liggende mens niet zijn ;-).

Traditionele groepsfoto, deze keer gemaakt ná de tocht

Gisteren ontving ik ook antwoord op mijn mail van Ymte. Hij schrijft :

Op zich slijt een veer niet, als hij onder de maximale belasting belast wordt zal hij niet blijvend vervormen. Je kunt het controleren als je hem demonteert, de veer hoort 115 mm lang te zijn. Wat wel (al is het zelden) voorkomt is veerbreuk. Je fiets zakt dan ook een stukje in, meestal gaat dat vergezeld van gepiep bij inveren omdat de veer dan scheef langs de binnenkant van de veerpoot schraapt.

Waarschijnlijk is bij jou de demping wat slijts geraakt, de zuiger die voor wrijvingsweerstand zorgt slijt op den duur waardoor de demping steeds iets minder wordt. Je zou de demperzuigers een keer kunnen vervangen, deze kosten 6 euro per stuk. Omdat de big apple banden aan de grote kant zijn zou je eventueel met een klosje in de veerpoot de veerpoot iets op kunnen hogen, 0.5 cm bijvoorbeeld kan net genoeg zijn. Een iets zwaardere veer kan ook het probleem verhelpen.

Als ik Ymte's mail zo lees, begin ik al te twijfelen of ik links voor geen gebroken veer heb, want die piept als hij inveert. Langs de andere kant is hij niet merkbaar doorgezakt, dus tja .... Aangezien ik het totáál niet zie zitten om zelf de veerpoten uit elkaar te halen, zal ik er een keertje mee langs moeten gaan. Normaal gezien heb ik eind deze week terug een nieuwe Perfect Moirée voor rechts voor en zou het euvel voorlopig ook weer opgelost moeten zijn.

Slappe veerpoten ?

2007-08-13T08:36:00.000+02:00

Sinds mijn laatste klapband heb ik de Perfect Moirée rechts vooraan (voorlopig) vervangen door een Big Apple. Deze is iets dikker/breder dan de PM maar loopt voor de rest ook best aardig. Alleen heb ik gemerkt dat als ik nu bochten naar links neem, ik regelmatig de band tegen de binnenkant van de wielkast hoor en voel schuren. Bij bochten naar rechts gebeurt dat niet. Ik heb al eerder met vooraan 2 BA's gereden, maar ik kan me niet herinneren dat die bij het overhellen ooit tegen de binnenkant kwamen. Zou het kunnen dat de veerpoten mettertijd slapper worden ? Ik heb er geen idee van of de veerpoten verstelbaar zijn, maar ik vermoed van niet. Misschien dat er binnenin iets vervangen moet worden om de veer terug wat stugger te maken, want ik kan me voorstellen dat door gebruik wel het één en ander slijt binnenin. De veerpoten zijn die van een Quest, ik ga ervan uit dat die ook zo'n kunststof blokje binnenin hebben, misschien is dat wat afgesleten .... Ik heb in elk geval een mailtje gestuurd naar Velomobiel.nl met deze vraag, eens benieuwd wat voor antwoord ik zal krijgen. Wordt vervolgd ....
Update : nadat ik gisteren het parcours voor de toertocht van woensdag as. ben afgereden, heb ik de voorbanden opnieuw vervangen door de Sport Contacts van Vredestein. De Big Apple rechts vooraan kwam bijna voortdurend tegen de rand van de wielkast bij het nemen van bochten dan het niet meer aangenaam fietsen was. De SC's zijn een stuk minder breed/dik, dus daar zal ik dat probleem voorlopig niet mee hebben.

Klapband nr 2

2007-08-09T20:03:00.000+02:00

Vanmiddag was ik even een ritje gaan maken in de regen, nog wat alternatieven zoeken voor de toertocht van volgende week woensdag. In totaal had ik iets van een 41km gereden toen ik thuis terug aankwam. Ik had de AW op de handrem voor de poort gezet en had net de poort geopend, toen ik ineens een luide knal hoorde. Ik begreep meteen dat dat één van de binnenbanden van m'n AW was en dat bleek ook zo te zijn : rechts voor stond meteen plat. Aan de buitenband was op het eerste zicht niks te zien, dus ik de binnenband eruit gehaald en een flink gat in de zijkant van de binnenband gevonden. Ik meteen de velg en het velglint nagekeken, maar ook niks te vinden. De buitenband ook verwijderd, die eens goed van binnenin bekeken, maar ook niks verdachts te vinden. Vreemd .... Ineens maar een nieuw binnenbandje genomen, dat na het anti-leklint ook in de buitenband gestopt, een beetje opgeblazen, de band goed op z'n plaats gekneed en daarna verder opgepompt. Toen ik nét boven de 4 bar zat, opnieuw een luide knal ! Gatverdamme ! De binnenband er opnieuw uitgehaald, maar deze keer kon ik aan de binnenkant van de buitenband zien waar de binnenband gesprongen was. En daar bleek de oorzaak te zitten : een scheur in de breedte in de buitenband van een cm of 2. Dat is niet zo netjes, de band ligt er nog maar een paar weken op en nu al kapot .... Dat wordt een nieuwe ! Gelukkig had ik nog een Big Apple liggen, het gat van de binnenband heb ik met één van de grootste plakkers geplakt en dat alles opgepompt tot 4,5 bar. Nu maar hopen dat-ie houdt, al heb ik wel m'n twijfels. Morgen meteen naar de fietswinkel bellen om een nieuwe Perfect Moirée te bestellen !

Scheur na amper 2,5 week gebruik.

Claxon

2007-08-03T08:26:00.000+02:00

Gisteren ben ik met m'n Alleweder naar een vriend gereden die een fietswinkeltje heeft, om de bedrading eens te laten nakijken van mijn claxon. Na alles eens goed bekeken te hebben, stelde hij voor om de bedrading eens te vervangen. Tussen de claxon en de batterij was de draad 2 keer onderbroken en aan elkaar vastgemaakt zonder gesoldeerd te zijn (ik had alleen maar tape rond de contacten geplakt), volgens hem zou het daar best wel eens aan kunnen liggen.
Gisteravond dan de bedrading zo goed mogelijk vervangen door 1 lange draad, de extra draad voor de aarding heb ik ook weggehaald, die was volgens hem totaal overbodig. Ik kon mijn soldeerset jammer genoeg niet meteen vinden (grote garage - veel rommel), zodat de aansluitingen nog niet zijn gesoldeerd, maar hij doet het nu dus weer wel ! Ik moet nog wel de contactpunten solderen, dat zal zowieso een beter contact garanderen. De enige aansluiting waar ik dat niet zal kunnen, is helemaal bovenaan aan de weerstand, die zit zodanig ingewerkt dat je er niet aankan. Dat moet ik misschien eens door een "specialist" laten doen (ahum!), maar voorlopig kan ik dus weer lekker toeteren. Al hou ik mijn losse toeter voorlopig toch nog binnen handbereik in de Alleweder, je weet maar nooit ....

WK Zolder 2007

2007-07-30T18:41:00.000+02:00

Afgelopen weekend was het WK Ligfietsen in Zolder en omdat de zotte bende van de Gentse Liggers daar ook aanwezig was, zijn wij ook gaan helpen. Ikzelf ben met de Alleweder naar Zolder gefietst, wat perfect gaat, want je kan de hele tijd langsheen het kanaal fietsen. Vrijdagmiddag was er een toertocht van 60 km die ik ook heb meegereden, zaterdag en zondag waren de wedstrijden. De Alleweder had ontzettend veel bekijks, vooral op zaterdag, toen ik ermee naar het circuit zelf was gereden. Ik begrijp niet goed waarom mensen een vm persé moeten aanraken, maar hij werd flink betast en gestreeld, als je erop begon te letten was het met momenten echt bijna lachwekkend. Vooral de het antwoord op de vraag waar ik die 4 "dopjes" voor het zeiltje had gekocht (de Ikea dus), veroorzaakte een hoop ongeloof en gelach. Ook werd hij verschillende keren gefotografeerd, ik ben op den duur de tel kwijt geraakt ...

Ik heb in elk geval alleen maar positieve opmerkingen gehad en ik kan ook alleen maar beamen dat het de mooiste Alleweder is die ik totnogtoe heb gezien.

Kwa weer was het niet zo'n topper afgelopen weekend, vrijdagavond is het beginnen regenen tot een flink stuk zaterdag, er is dan ook een hele hoop water uit de lucht gevallen. Zondagochtend is het om een uur of 6 opnieuw beginnen regenen, de 1000m wedstrijd werd dan ook helemaal in de regen gereden. In de namiddag, toen de 100 km race begon, klaarde het gelukkig wat op. Jammer maar helaas ....

Johan C. had zijn nieuwe Quest bij zich, die was hij vorige week gaan ophalen. Je kan eiglijk alleen maar met open mond van verbazing naar zo'n mooi stukje techniek staan kijken, ongelooflijk hoe mooi die Questen zijn afgewerkt. Ymte en Allert van Velomobiel.nl waren natuurlijk ook van de partij en ik kon het niet laten om Ymte te vragen of het nu al mogelijk was om een gaasstoeltje in een Quest in te bouwen (ik heb altijd al "geroepen" dat ik pas interesse in een Quest zou hebben van het moment dat daar iets anders dan een kuipstoeltje in zou zitten). Ymte gaf te kennen dat met het laatste model Quest een gaaszitje geen probleem zou mogen zijn, alleen zou je het zitje dan niet terug kunnen klappen om aan bagage te kunnen.
Aha, hmmm, tja, in dat geval .... Maar zo hard loop ik voorlopig nog niet van stapel. Ik zit nog met een hoop vragen die eerst beantwoord moeten worden, dus voorlopig ben ik nog niet van plan van een Quest te bestellen. Maar wie weet ....

Gooi maar vol !

Nieuwe banden

2007-07-24T16:47:00.000+02:00

Vandaag ben ik eindelijk de goeie bandjes gaan ophalen voor de Alleweder. Ik had de 47 x 406 versie besteld van Vredestein, maar die hadden vorige week de smallere 35 x 406 versie naar mijn fietswinkel gestuurd. Vandaag was de goeie maat binnen dus ben ik ze meteen gaan omruilen. Thuisgekomen heb ik de Continentals er terug afgezwiept, die bleken bij nat wegdek totaal geen zijdelingse grip te hebben. Ik neem mijn bochten allesbehalve tegen hoge snelheid (sneller dan 25 km/u neem ik ze meestal niet), maar ik heb de afgelopen weken gemerkt dat als het wegdek nat is, de AW zelfs bij deze snelheid begint te schuiven. In afwachting van de Perfect Moirées heb ik iets van een 160 km met de Continental gefietst, overigens zonder verdere problemen (uiteraard mét anti-leklint). Alleen miste ik een beetje het "zingen" van de PF's, die hebben een heel eigen geluid, vooral bij nat weer. Afijn, ik kan er nu weer aan beginnen. Eiglijk vinnik het best een mooie band, die Perfect Moirée, voor zover je natuurlijk een band "mooi" kunt noemen. Ik vind het gewoon een mooie band alleen al om naar te kijken, zo splinternieuw en schoon. Alleen jammer dat-ie door gebruik er natuurlijk wat anders komt uit te zien ;-)
Het weekend dat eraan komt is het WK Ligfietsen, deze keer georagniseerd in Zolder hier in België. Niettegenstaande dat ik absoluut geen racer ben, heb ik wel beloofd van te komen helpen, dus vrijdag as. rij ik met de AW naar Zolder. Dat kan perfect via het jaagpad, dat is maar iets van een 60 km. Eens benieuwd wat we daar allemaal te zien zullen krijgen.
Ik heb begrepen dat Ymte van Velomobiel.nl ook komt, hopelijk heeft hij een paar minuten tijd om naar de bedrading van mijn claxon te kijken, want ik begin het stilletjes aan moe te worden dat-ie het niet meer doet ....

Toch prachtig, zo'n maagdelijke band ?

Flanders Tour 2007

2007-07-22T08:16:00.000+02:00

Zo, weer terug van weggeweest. Ik ben uiteindelijk dan toch niet met de Alleweder op vakantie geweest, maar wel met mijn Stratus XP. De reden lag eiglijk voor de hand : het voorspelde weer zag er redelijk goed uit en ik vind de XP toch nog altijd iets meer een "fiets" dan een velomobiel. Komt daarbij ook nog dat de snelheid absoluut geen doorslaggevend argument is tijdens een groepsvakantie, dus .... Afgelopen zondag met de XP met een deel van de bagage naar Drongen gefietst via de LF5, wat goed ging tot in het centrum van Gent. Er bleken onderweg ontzettend veel bordjes ofwel gewoon verdwenen te zijn, ofwel zodanig verstopt dat ze praktisch onvindbaar zijn. In het centrum van Gent heb ik een 4-tal bordjes gezien, daarna niks meer en om niet te blijven zoeken, heb ik toen maar een hulplijn gebeld en is men mij komen halen (Drongen ligt vlakbij Gent). Mijn vrouw is dan met haar Kettwiesel in de aanghangwagen en de auto achternagekomen. De tocht zelf heb ik gereden met 2 fietstassen achteraan + een BOB-karretje, wat totaal geen problemen heeft gegeven. Vanessa had op haar Kettwiesel ook 2 fietstassen, zodat de bagage wat verdeeld was.
Van de 5 dagen hebben we 2 dagen regen gehad, waarbij vooral vrijdag een natte dag was. Dat was eiglijk de enige dag dat ik naar mijn Alleweder verlangde, voor de rest beviel de XP mij uitstekend.
Vrijdagavond zijn we weer terug aangekomen in Drongen en omdat ik na een weekje halfslapen in de tent ontzettend graag terug in mijn eigen bed wilde slapen, ben ik vrijdagavond nog van Drongen terug naar huis gefietst, opnieuw via de LF5. Ik was pas om 02.30u in de ochtend thuis, maar het eigen bed maakte alles goed ;-). Fotoos van de vakantie vind je hier .

In totaal iets van een 680km gefietst deze week, alleen dus met de XP. De meeste medeliggers die eens met de XP hebben gereden, waren verbaasd over het comfort van de fiets, maar daar ben ik natuurlijk al lang achter.
Pas achteraf besefte ik dat ik voor het eerst in mijn leven zo'n lange afstanden aan één stuk heb gedaan (resp. 170 km en + 200km). Het is me dan eindelijk ook eens gelukt !!!

Groepsfoto van de laatste dag

Jubilaris !

2007-07-11T07:45:00.000+02:00

Gisterenavond onderweg naar het werk de kaap van de 25.000km bereikt met m'n Alleweder ! Dat is wat ze hier in België een "gouwen jubilee" noemen, moesten we getrouwd zijn ;-).
Met de nieuwe ketting rijdt-ie weer lekker stil, het 19-tands kransje blijkt prima te voldoen, dus op de problemen met de claxon na is hij weer lekker in orde. Ben er nog steeds niet uit of ik nu wel of niet met de AW volgende week op fietsvakantie ga. Deze week was er ook een hele hoop regen voorspeld die er totnogtoe niet is gekomen, dus in hoeverre kan je de voorspellingen nog voor serieus nemen .... Ach ja, we hebben nog tot zondag, dus we zien nog wel. Komt tijd, komt raad.
Deze site heeft weer problemen in die zin dat ik geen titels kan inbrengen bij het schrijven van nieuwe berichten. Bij mijn vorige post heb ik ook een dag moeten wachten eer ik een titel kon intikken, dat zal dus nu ook weer het geval zijn. Ach ja ....

Een nieuwe kaap bereikt !

Een tandje minder ....

2007-07-08T07:37:00.000+02:00

Gisteren heb ik bij mijn fietsenmaker 2 nieuwe bandjes besteld (het zijn opnieuw de Perfect Moirée's geworden), maar omdat die pas volgende week werden geleverd moest ik toch wat anders leggen. In de garage vond ik nog de 3 bandjes van de Kettwiesel van mijn vrouw (TOP CONTACT REFLEX van CONTINENTAL), dus heb ik er daar maar 2 van op de AW gelegd. Mét anti-leklint natuurlijk, want je zult zien dat net .... juist ja !

Toen ik gisterochtend naar het werk vertrok, merkte ik al meteen het verschil met het 20-tands kransje. Normaal fiets ik in 7e versnelling, nu reed ik vrij vlot in 8e. Naar het werk had ik wind tegen, maar toen ik 's namiddags terug naar huis reed, had ik wind mee. Op een bepaald moment was ik rond de 36 km/u op de teller aan fietsen, toen er een fietser achter me kwam rijden. Ik die natuurlijk proberen af te schudden, maar sneller dan 38 km/u raakte ik niet, omdat de trapfrequentie toen zo hoog lag dat het niet meer doenbaar was. Hmm, dat was natuurlijk ook weer niet de bedoeling dus thuisgekomen maar meteen de kettingkast verwijderd, achterwiel eruit, kransje vervangen door een 19-tands en maar meteen 4 schakels uit de ketting genomen (nu staat de kettingspanner weer netjes verticaal). Gisteravond dan terug naar het werk en nu reed ik in 7e versnelling met een iets hogere trapfrequentie dan normaal, hetgeen uiteindelijk de bedoeling was. Ik heb altijd al een veels te lage trapfrequentie gehad tijdens het fietsen, veel last heb ik daar totnogtoe niet ondervonden, maar het lijkt me toch gezonder van iets sneller rond te draaien, vandaar ....

Nieuwe ketting

2007-07-06T15:03:00.000+02:00

Vandaag waren de 19 en 20tands kransjes binnen bij de fietsenmaker, die heb ik samen met 3 kettingen opgehaald. De nieuwe ketting aan de oude vastgemaakt, de oude door de AW heengetrokken tot de nieuwe tevoorschijn kwam en klaar was kees. Of toch bijna : ik had de derde ketting iets te kort gemaakt, maar met een klein stukje er terug aan te pinnen kwam alles weer goed (ik had op 8 schakels na 3 volledige kettingen nodig). Deze keer er ook op gelet dat de kabel van de achternaaf niet tegen de ketting loopt bij het terugmonteren van het achterwiel.

Toen ik klaar was, viel mijn oog ineens op de rechtervoorband. Daar had ik een tijdje geleden al een vrij groot gat opgemerkt, maar deze keer zag ik dat de onderlaag aan het doorkomen was. Door het gat bolt de band daar een beetje op en slijt-ie wat vlugger, vermoed ik. Toen ik nog wat verder keek, ontdekte ik ineens een bubbel tegen de velg ! Hoe lang die er al is, weet ik niet, maar ik moet dringend aan de nieuwe voorbanden ! In totaal heb ik zowel met de ketting als met de voorbanden iets van een 6.215km gereden. Voor de banden lijkt me het vrij normaal dat ze vervangen moeten worden, zeker vooraan. Van de ketting vinnik het veels te vroeg, daar zou je bijna het dubbel mee moeten kunnen doen, lijkt me. Ik had een mailtje gestuurd naar Velomobiel.nl met de vraag of ze al eerder klachten hadden ontvangen over de KMC ketting, maar dat bleek volgens Ymte niet het geval. In elk geval blijken de verbindingsschakels niet erg sterk te zijn en zeker niet lang mee te gaan. Het 18-tands kransje dat ik van de achternaaf haalde, bleek inderdaad een beetje ingesleten te zijn. Niet dat die al versleten was, maar ik heb maar naar mijn fietsenmaker geluisterd en die ook maar ineens vervangen door een nieuwe.

Wat de nieuwe banden betreft, twijfel ik nog een beetje tussen opnieuw de Perfect Moirées of Big Apples. Ik zou misschien beter informeren welke het snelst leverbaar zijn !

Het gat met links daarvan al de zichtbare onderlaag

De "bobbel" tegen de velgrand